#138 Gearsy, Silent, Siedem

Tak, taka ciekawostka się dzisiaj informacja pojawiła, bo jakoś tam niedługo ma wyjść kontynuacja pewnego razu w Hollywood, tylko tym razem Quentina Tarantino, tylko że nakręcona przez Davida Finchera dla Netflixa. Oczywiście scenariusz sam Quentin Tarantino i On tak jakby wybrał, żeby ten projekt wylądował w Netflixie, no bo Fincher jeszcze do końca 1927 roku ma podpisaną umowę na wyłączność z Netflixem, a jak to Tarantino stwierdził, ten film może nakręcić tylko jego drugi ulubiony reżyser, czyli David Fincher, a pierwszym ulubionym reżyserem Tarantino jest sam Tarantino.

I co ciekawe, co się nie zdarza przy scenariuszach Tarantino, jak gdzieś on tam macza paluchy przy czymś, że Fincher miał na tyle zaufania od Tarantino, że jakoś tam się nie było większej wojny o to, że wycięto jakieś 60 stron scenariusza, który w pierwszej wersji miał ich 230, więc naprawdę dużo materiału poszło się, że tak powiem, gonić. Co jeszcze? Najprawdopodobniej mamy już największą klapę tego roku i możliwe, że dużo wskazuje, że jeżeli się wiele nie zmieni, to nawet będzie to klapa wszechczasów. Film Digger z Tomem Cruzem.

To jest naprawdę dobrze napisane. A nie jakieś, wiesz, na zasadzie rzeczy się dzieją, bo muszą się wydarzyć, żeby można było pchnąć akcję, tylko rzeczywiście to wszystko ma jakiś tam większy sens. Dobrze, a ja was teraz zabiorę na ostatni segment naszego odcinka, czyli temat główny. Postanowiliśmy odświeżyć sobie film Siedem. Seven w oryginale, oczywiście film z 1995 roku. Drugi film w dorobku i w reżyserii Dawida Finchera. Przypomnę, że jego pierwszym filmem i dosyć można zaryzykować stwierdzenie nieudanym, szczególnie ten wersja kinowa, to był Obcy 3, ale o tym pogadamy też kiedyś jeszcze osobno. Nie, nie, nie, to jest bardzo dobry obcy. Wersji Legacy Cut jest fantastyczna. Mówię o wersji kinowej, która jest niekoniecznie dobra.

Assembly Cut jest lepszy, ale Legacy Cut jest lepszy. A ja na VHS obejrzałem i dalej uważam, że to była świetna wersja. Obejrzyj Assembly Cut, a potem Legacy Cut i zobaczysz najlepsze połączenie wątków kinowych i reżyserskich w jednym filmie, bo akurat Chewie ma płytkę, ale ci pożyczę potem. Ale nie masz czytnika, przepraszam, to nie obejrzysz dobrze. Nie mam syndika. No cóż, dobrze. W każdym razie Seven to drugi film Davida Finchera, po którym zresztą ugruntował swoją pozycję jednego z ciekawszych reżyserów hollywoodzkich, o czym więcej później. Czy, kto napisał scenariusz? Andrew Kevin Walker. Czy to jest ktoś istotny? Pewnie czuj, tak? Wiesz co, on później tak naprawdę... Ja się boję pominąć. Andrew Kevin Walker wbrew pozorom jest istotny, bo on później napisał 8 milimetrów Joel'a Schumachera z Sleepy Hollow.

Ale w tym klimacie jednak. Sleepy Hollow Tima Bartona, czy chociażby ostatnio jeszcze The Killer Finchera. No nie był to za dobry film, ale... To jest taki... To jest bardzo specyficzny twórca. On nie pisze dużo, ale to jest taki właśnie ten taki konkretny bardzo klimat bardziej mroczny, tak to nazwę. Jeśli chodzi o obsadę filmu Seven, no to oczywiście w rolach głównych Brad Pitt jako detektyw David Mills, Morgan Freeman jako detektyw William Somerset, Gwyneth Paltrow, czyli żona, partnerka detektywa Millsa, czyli brada Pitta, no i Kevin Spacey, o czym w filmie dowiadujemy się dopiero na końcu na pisach, bo na początkowych napisach go nie ma, ale o tym więcej za chwilę.

Tak, ale granie muzyka w filmie, filmowa. Czołówka to jest wybitna... No, trend rezon, jakby nie patrzeć, wybitny twórca. Ale tak, ale również to jak sama czołówka. To będzie w ciekawostkach. Małe dzieło w dziele, nie? To mogę teraz szybciutko powiedzieć, bo to w sumie tak się już na tym, że tak powiem, rozwodziłem przy okazji Fight Cluba, nie? No bo Fincher jest wielkim Fanem twórczości Sola Bassa, czyli tego gościa, który tam chyba w latach, już nie pamiętam, czy to było sześćdziesiątych, czy coś. On uważał, że czołówka to jest swoista, oddzielna opowieść. On tworzył o wysokim budżecie, dostawał wysoki budżet na to, żeby stworzyć czołówkę, która sama w sobie opowiadała jakąś historię.

I odkąd właśnie Fincher już tak po Alienie 3 już każdy jego film ma czołówkę, która też nawiązuje i opowiada jakąś historię. I on uważa to, że to jest bardzo ważna część filmu. To tak w skrócie. Dobrze, to modelnie skrót fabuły w takim razie. Pamiętajcie, że rozmawiamy spoilerowo w przypadku tematu głównego i skrótego filmu. 3, 2, 1, słuchajcie, o co chodzi w filmie. Mamy doświadczonego, starszego detektywa, w którego wciela się oczywiście Morgan Freeman, szykujący się na emeryturę, ale zanim odejdzie, dostaje jeszcze młodszego partnera, młodego, narwanego, czy zapalczywego, Żółtodzioba, można powiedzieć, no Witsiusza, źle powiedziałem, ona mówi, że jest 5 lat, przecież już jako detektyw pracuje, tak?

Formatywnych, no zobacz. No tak, tak, tak. Dokładnie o to mi chodzi. Kształtujących gusty jakiego typu filmów się potem szuka. Bo dla mnie to jest... Ja w ogóle nie wiedziałem, że Fincher i nie interesowało mnie, że robił Obcego. Natomiast wtedy poznałem nazwisko David Fincher. To były dwóch panów aktorów, którzy zagrali. Dowiedziałem się kto to jest Kevin Spacey. I to jest film, który absolutnie rozwala na łopatki przy pierwszym obejrzeniu. Ogląda się go potem wiele razy, szukając różnych smaczków. Nie będę tutaj o nich opowiadał, to zostawię czułem, bo się narobił.

Ale ten jest, jeżeli trzymając się nomenklatury growej, no to ten film jest po prostu, tam jest wyziew easter eggów wszelkiej maści, a właściwie może bardziej mrugnieć okiem do widza. Zabawa Finchera z widzem jest przez cały film. Niesamowity film, który właściwie nie wracałem do niego zbyt często. Obejrzałem go teraz i kiedy my robimy sobie te różne historie, czy opowiadamy o tych starszych filmach, no to to jest ten film, który się kompletnie nie zestarzał. Ja bym dodał do tego, co powiedziałeś, że szczególnie, że na 30-lecie filmu, czyli rok temu, w 2025, powstała odrestaurowana wersja 4K, którą możecie wypożyczyć na Apple TV, chociażby w sklepie, za 9,99.

I ciary, ciary. No i generalnie wiadomo, doceniłem bardzo Morgana Freemana w swoim Prime'ie. On był zaraz po sukcesie wskazanych na show-shank. Był na topie wtedy. I włożąc panią Daisy. Dokładnie. Oczywiście Brad Pitt, który... Nie pamiętam, która to była rola Brad Pitta, nie zaryzykuję. Druga, trzecia taka ważna rola? Po Thelma i Louise chyba, tak? Wiesz co, to przede wszystkim, bo to też mam w tej części ciekawostkowej, ale to mogę teraz o tym... Wiesz co, nie, to teraz do tego nawiążę, bo to jest akurat fajne, że... Pitt przyjął tę rolę nie tylko ze względu na scenariusz i wizję Finchera, Ale on przede wszystkim nie chciał być zaszufladkowany do ról takiego, wiecie... Pięknisia. Pięknisia, nie? On był świeżo po wichrach namiętności.

Z Dustinem Hoffmanem ten film. Tak, tak, tak. Voluganga Petersena. I on miał wtedy właśnie tą fryzurę taką, wiecie, typowo wojskową. To usiedli z Fincherem, rozkminiali i kazali mu łeb zgolić do tego. No ja też byłem w szoku, jak on zagrał tego psychopatycznego, w zasadzie, no tak, mordercę, nie? Ale jednak, no niesamowite. I ja będę to powtarzał, chyba obejrzyjcie koniecznie Seven, jeżeli nawet dawno nie widzieliście, bo potrafi zaskoczyć. Ja zwracałem uwagę tym razem na kadry, na wnętrza, na sceny, na scenografię tych miejsc, w których są popełnione zabójstwa, tak? Dokonane. Więc to było niesamowite. Dalej robi ogromne wrażenie. Fantastyczny film, no. Nie zastarzał się, ale czuję. Masz dużo ciekawostek, przeleźmy przez to i chodźmy spać. No dobra, dobra, dobra.

Znaczy, ogólnie rzecz biorąc, to jest w ogóle, ciekawa jest historia z angażem Davida Finchera do tego filmu, bo wiadomo, on jego pierwszym projektem pełnometrażowym, bo on był wcześniej znany z kręcenia reklamówek, teledysków i on miał bardzo dobrą pozycję. Jako twórca wszelkiej maści reklamówek czy wideoklipów. No ale zatrudniono go do 20th Century Fox do nakręcenia tego Obcego 3, o którym wiemy jakie to było piekło produkcyjne. I jak bardzo była ingerencja we wszystko tam, po prostu we wszystko. I tak naprawdę on przypłacił to tym, że on miał po obcym trzy na zasadzie chrzanie to.

Mam stabilną pozycję w wideoklipach, nie ma co, nie będę się tym zajmować, nie będę robić filmów. I tak naprawdę do niego odezwał się Arnold Copelson z New Line Cinema, producent, który strasznie nienawidził 20th Century Fox, znaczy on uważał tych włodarzy za niekompetentnych idiotów. I on właśnie chciał Finchera, żeby wiedząc, że z jednej strony ma dobry scenariusz, widząc, że chłop z tego Aliena 3, na bazie tego, jakie warunki mu zapewniono, naprawdę zrobił z tym kawał dobrej roboty. To prawda? Po prostu stwierdził, że odezwie się do niego i mu to zaproponuje.

Fincher się zgodził pod jednym warunkiem, że nikt mu nie będzie się wpierdzielać w wizję, jak to ma wyglądać. No i oczywiście też bardzo mocno podziałało to, że Sigourney Weaver bardzo ciepło się wypowiadała o Fincherze po Obcym Trójce. Broniła go w mediach, nie pozwalała powiedzieć złego słowa na niego. No bo tak naprawdę po latach wszyscy wiedzą, że problemem nie był reżyser, tylko studio. A w tamtych czasach, no to wiadomo, film słaby to reżyser schrzanił. Fincher natomiast zrobił bardzo mądrą rzecz, której na przykład nie potrafił ze współczesnych reżyserów Josh Strunk zrobić, czyli siedział cicho.

Dzięki czemu nie spalił sobie tej kariery i dostał tę drugą szansę. Co też później właśnie to zagwarantowanie tej niezależności na zasadzie, że finalna wizja ma zależeć od tego, jak Fincher to widzi, no to sam nawet właśnie Arnold Copelson, czyli producent, miał moment, w którym przecież chcieli zakończenie zmienić. Bo nie wiem, czy wiecie, były trzy wersje zakończenia. Dosłownie trzy, no bo jest ta, którą znamy z filmu, czyli... Lecę spoilerem i sorry. Czyli innymi słowy, otwierają to pudło na tej pustyni, jest tam ta głowa żony tego Millsa.

Mills zabija Johna Doe. Więc to jest ta wersja, która jest finalna i która powstała. Ona w ogóle trafiła do Finchera przez pomyłkę, bo oni już na etapie angażowania go chcieli zrobić wersję, w której jednak postać Gwyneth Paltrow przeżywa. No ale wysłali mu nie ten scenariusz. No to potem jeszcze Copelson kombinował, że a to może zróbmy taką wersję, w której jednak ten stary detektyw Somerset, czyli grany przez Morgana Freemana, to, że on zabija Johna Doe, no żeby ten młody jednak, żeby było pokazane, że dla niego jest jeszcze ta nadzieja, że on sobie jeszcze nie zniszczył tego życia i tak dalej, i tak dalej. No ale nie było takiej opcji. Każda próba ingerencji w zakończenie kończyła się tym, że Morgan Freeman mówił ja odchodzę, Fincher mówił odchodzę i to samo mówił Brad Pitt.

To może wybitny aktor, ale naprawdę fajnie to jest zagrane, więc jakby to na przykład Somerset zrobił, albo nie daj Bóg, ona by to przeżyła, to w ogóle po co to wszystko? No dokładnie tak, więc ja się gdzieś tam cieszę, że jednak wszyscy jak jeden mąż obstawali przy tym, że ma być tak jak jest i koniec. Bo dzięki temu dostaliśmy coś, co zostało zapamiętane i co jest jednym z lepszych filmów ever tak naprawdę. Fajne jest też to, że Fincher tak naprawdę sam się wypowiadał do ludzi, z którymi pracował przy tym filmie, że on by bardzo chciał nakręcić film czarno-biały, ale w kolorze.

Jakkolwiek to absurdalnie nie brzmi i z tego powodu zatrudnił do zdjęć właśnie Dariusza Kongi, który był, którego znał z tego świata właśnie kręcenia klipów czy reklamówek jako doświadczonego operatora, który pracował przy wielu reklamówkach perfum. Między innymi Kalvina Kleina, jakieś tam zapachy Escape i Obsession i tak dalej, i tak dalej. To są jego legendarne takie czarno-białe reklamy. I Fincher chciał, i tutaj to aż zacytuję, bo to jest fajny cytat, który oddaje to, co on chciał osiągnąć i co uważam się udało, czyli chciał wziąć operatora słynącego z filmowania absolutnego, krystalicznego piękna i luksusu,

Brad Pitt sam przyszedł do Finchera i powiedział, że nic go tak nie wkurza w filmach, jak jest właśnie, że policjant ściga przestępcę i zawsze wie, gdzie ma biec. Zawsze. Nie? Znaczy na zasadzie on wie, gdzie ten przestępca pobiegnie i on sobie spokojnie leci za nim. I doskonale oni oddali tutaj właśnie tą nieporadność, że on w sumie biega po kolejnych piętrach, czy tu jakiegoś załuka i tak dalej. I on tak naprawdę tak trochę naczuja, ale widać takie jego zagubienie w tym wszystkim. Co jest też uważam świetną rzeczą, nie? Że zadbali o takie szczegóły. Nie wiem, czy też słyszeliście, kto w ogóle był wcześniej przed Bradem Pittem przymierzany do roli Millsa.

Ja mam takie też, że z jednej strony brzmi to abstrakcyjnie, a z drugiej strony mam wrażenie, że Fincher by potrafił z nich wycisnąć naprawdę coś niesamowitego, nie? No i jeszcze takie mniejsze smaczki, tak już na zakończenie, że scena, w której Gwyneth Paltrow spotyka się z Morganem Freemanem w tym takim typowym amerykańskim dinerze. W tym samym miejscu i o ile dobrze pamiętam, to chyba nawet przy tym samym stoliku, spotyka się Ethan Hawke z Denzelem Washingtonem w Training Day. I jeszcze taka ciekawostka dotycząca... Tego więziennego stroju Johna Doe, jak go tam już wiozą, w ten taki pomarańczowy, klasyczny strój, kombinezon więzienny, to na nim jest oznaczenie Bardach County Jail.

Klasyczne, wiadomo, oznaczenie, z którego więzienia i tak dalej. Oczywiście to więzienie nie istnieje, ale jest to easter egg, nawiązujący do Elinor Bardach, która nadzorowała pracę kostiumografu. No i też wspominałem oczywiście przy Fight Club, że Fincher postanowił uhonorować Andrew Kevina Walkera i trzech detektywów Fight Club się przecież później nazywał detektyw Andrew, detektyw Kevin, detektyw Walker. True. No i to w sumie tyle, tak? Z takich ciekawostek, z tego jak to gdzieś tam szło, no to... To są te takie najciekawsze rzeczy, które gdzieś tam znalazłem, no. Jak zwykle dzięki Chewie za przygotowanie tego.