#126 Darwin, Karma, Postapo

Bo i to Xpans, i ten Alien Deathstorm, i ten Hunter Reckoning, czy wcześniej wspomniany jeszcze ten Stranger's Down Heaven. Ja byłem w szoku, bo to był chyba jeden z najlepszych takich konkretnych pokazów, jakie od lat widział. Znaczy może... No tak, bo nagle puszczają ci... Ja to od lat, ale od dłuższego czasu. No ja się zgadzam, no bo... Samo mięcho bez pierdzielenia. Tak, no bo był jeszcze Hades 2 z latem premiery na PlayStation, na Xboksie, 14 kwietnia. Bardzo ciekawy render, czy to jest zwiastun, bo tam były jakieś elementy gameplayu, czyli ten Artificial Detective, gdzie trafiamy do jakiejś takiej wielkiej, wielopoziomowej metropolii inspirowanej Art Deco lat 30., o jakiejś globalnej katastrofie, gdzie schowali się, czy to miasto jest takim sanktuarium, jest schronieniem dla milionów ludzi, którzy przeżyli ten...

Świetna gra, po prostu wybitna. Tyle. Dobra, u mnie na trzecim miejscu Metro, ale potraktujmy to jako serię. Metro 2033 to była pierwsza gra z 2010 roku. Ja uwielbiam Metro Exodus, czyli ostatnią dużą produkcję chyba z 2018 roku. Fantastyczne ujęcie Postapo w wersji rosyjskiej przez Dimitra Głuchowskiego, który napisał pierwszą książkę, pierwszą trylogię tych książek. Bardzo fajny klimat właśnie takiego wschodniego postapo, jak ja to mówię. Jeszcze grałem oczywiście po rosyjsku, więc ten klimat, to przedzieranie się przez te zawalone tunele metra, gdzie ludzkość schowała się przed katastrofą nuklearną, jak wiemy.

To była właśnie jedynka. Dwójka też głównie działa się w zasadzie tylko w metrze. Czasami wychodziliśmy na powierzchnię zobaczyć te rozwalone stare wieżowce, jakieś tam pozostałości cywilizacji. Kapitalna gra, Exodus w ogóle zabiera nas w podróż po całym kontynencie i to jest super. Tak już w Postapo, które jest bardziej takie kolorowe, otwarte, fauna flora funkcjonuje, czasem jakieś niedobitki ludzi. Świetna seria, polecam. Exodus to było to, co wyjeżdżaliśmy tym pociągiem gdzieś tam z miasta. Świetne DLC-ki, zagraj w ogóle, sam story jest super w DLC ostatnio, jak on chce wrócić do Ameryki. No powiem ci tak, że ja w ogóle Metro tak w sumie w 2019 zacząłem te wszystkie gry przechodzić.

Kurczę, wiadomo, że będzie to seria Fallout. No to bez dług znania, ale to jest taki Captain Obvious, że stwierdziłem, że nie będę tego umieszczać. Dead Island, bardzo lubię, bardzo się gdzieś tam dobrze na tym bawiłem. Dying Light bym dodał też oczywiście. Dying Light oczywiście. No u mnie to nie padło, ale też seria Metro oczywiście nie było u mnie na liście, ale... Tyle. Takie trzy dodatkowe tytuły. To ja od razu przytoczę tutaj, bo Tomo, mimo że jest chory, zrobił nam też swój ranking. To gry wideo Tomka, to zacznę od razu od końca. Na szóstym miejscu, nie wiem dlaczego na szóstym, ale dobra. Dying Light, no bo parkour, zombie, niesamowita imersja, walki o przetrwanie. Zgadzam się. Ja uwielbiam jedynkę, uwielbiam trójkę, dwójkę mniej, ale też fajnie świat przedstawiony.

Na piątym miejscu Metro oczywiście. Bo zatopienie się w świat z książki na czwórce, czwartym miejscu, w sensie Mad Max. Powtarzalna, niewybitna, ale uzależniająca gra. Dobre określenie tego, o czym mówiliśmy. Trójka, Horizon Zero Dawn. Faktycznie, ja też zapomniałem, że to jest Postapo. Jedynka była faktycznie odkrywcza, oryginalna, ciekawa. Tam tajemnica goniła tajemnicę. Ja się niestety odbiłem. No zobacz. A Tomek napisał, że to jest gra, która wybawiła go z kryzysu Gracza. Tak dobra. No proszę. Mnie wprowadziła. No zobacz, no ja też się dobrze bawiłem. Telltale Walking Dead seria, bo pierwsza i niepowtarzalne doświadczenie w tamtych czasach. No i na pierwszym miejscu u Tomka, uwaga, The Last of Us.

Polecam, uwadzę, nie będę tu za dużo spoilerował. O Metro mówiłem, Dimitra Głuchowskiego z serii, więc polecam jego trylogię Metro 2033, 2034, 2035. Polecam też trylogię Pawła Diakowa Do Światła. I w sumie tyle, bo potem tego tyle powstało książek jakichś takich różnych, czasami mam wrażenie grafomańskich, ale okej, no każdy pisze co chce. Tak samo ze stalkerami było ciężko było odróżnić dobre książki od tych gorszych. Zresztą też polecam. W ogóle stalkerów nie mieliśmy, ale stalkerstwo nie jest postapo, prawda? Jakby nie patrzeć, to jest zawsze jakaś zona, jakaś część zamknięta w ramach normalnego świata. Ja trzymam się, że tak do tej listy, którą podałeś, to ja tylko wspomnę rzeczy, które bym ewentualnie dodał, a których też już było mówione. World War Z, Maxa Brooksa, czyli Senamela Brooksa.

I czy coś jeszcze? No wiadomo, też z metrem się zgodzę, bo jest rewelacyjne. To po prostu wciąga i pochłania człowieka. W sumie tyle. Jest ta kultowa seria igrzysk śmierci, które są pomieszaniem Postapo z dystopią tak naprawdę. Jest to swoisty taki powiedziałbym kultowa rzecz. Dla mnie to jest to bardzo young adult. To jest dla nastolatków. To jest takie young adult, ale też warto o tym wspomnieć, bo jest to swoisty ewenement popkulturowy. To prawda. No i w sumie tyle. To takie dodatki ode mnie. Ja jeszcze sobie zapisałem Bastion oczywiście Kinga. Bardzo mocno książkę polecam, bo jest świetna. Ale przejdźmy do listy Tomka, bo Tomek widzę, że też dopisał książki z tego, co widzę.

Tutaj mamy właśnie, zaczniemy, też polecam Bastiona, czy Bastion Kinga. Przede wszystkim ze względu na postaci, że nie mógł się od tego oderwać. Wspomina o ich zyskach śmierci Susan Collins, dużo więcej No i seria Metro z naciskiem na Metro 2033 Dimitra Głuchowskiego. I co ciekawe, Tomo jeszcze poleca Do Androids Dream of Electric Ship, czyli czytajcie, później powstał Blade Runner, na podstawie oczywiście Filipa K. Dicka, Człowieczeństwo w Postapo. Okej, w książce Dicka faktycznie historia dzieje się po wojnie trzeciej światowej, wojnie nuklearnej. W San Francisco, czego w filmie jakby nie ma w tym uniwersum, ale tu można by się spierać.