Extra 042 O życiu i immersji feat. UV

Nie wiem, czy w takiej kolejności poza pierwszą, bo Kingdom Come zdecydowanie najlepsza gra w tym roku. Natomiast... Kolejnie niedoceniona przez The Game Awards, ale to inna kwestia. Przez media, nie tyle przez organizatorów, bo media jednak głosowały. Natomiast jeśli chodzi o drugie, trzecie miejsce, to tutaj musiałbym się mocno zastanowić, czy Kronos jednak, który mnie bardzo mocno pozytywnie zaskoczył. No mnie też, tak. czy Claire Obscure, z którymi mam o tyle problem, że nie zmęczył ten hype. Idealnie. Wczoraj gościliśmy, bo nagrywamy to w piątek, wczoraj gościliśmy na takim podsumowaniu roku u Filipa bez schematu. I tam powiedziałem to, co powiem teraz.

Ja miałem kontuzję dość poważną ręki pod koniec marca i trochę byłem wyłączony. To znaczy nie do końca inaczej. To nie było tak, że nie mogłem grać, ale miałem z tym jednak duży problem. Z racji tego, że Clare Opsker zadebiutował w kwietniu, ja się nie załapałem na to pierwsze uderzenie. A potem dostałeś tak w łeb mocno tym pozytywnym przekazem, że od razu, nawet chcąc, nie chcąc, gdzieś ci to w głowie zostaje. I potem siadając do takiej gry, ty oczekujesz, że będziesz po prostu, wiesz, ta tęcza na ciebie spadnie. Po prostu będziesz cały czas atakowany tą... z zajebistością. I ja tego nie poczułem.

Gra mi się podoba, uważam, że jest świetna, ale nie jest dla mnie takim mesjaszem gamingu, jak dla wielu innych, którzy zauroczyli się tym tytułem w pierwszym rzucie. A wydaje mi się, że u mnie tego zauroczenia tylko dlatego nie ma, bo już dostałem to takie nastawienie mega pozytywne, które sprawiło, że ja już nie potrafiłem podejść do tego z czystą głową. I w pewnym kontekście mógłbym nawet powiedzieć, że jest to swego rodzaju zawód. bo ja nie potrafiłem tego samego otrzymać. Wolę jednak wchodzić w gry na czysto, a to zamieszanie wokół Clare Obscure było masakryczne, jeśli chodzi o to, co się działo w mediach, na forach internetowych, na Twitterze i tak dalej, i tak dalej. Zresztą sam o tym wiesz. No tak, doskonale wiem i dlatego po 4 godzinach, nie wiem, znudziła mnie ta gra.

No to ja nawet tutaj nie wchodzę. Dla mnie Clear Obscure jest tak naprawdę pierwszym poważnym kontaktem w ogóle z grami z tego gatunku. no ale jednak bez tej takiej iskierki, która sprawia, że myślisz o tym, że miałeś do czynienia z czymś absolutnie wyjątkowym. Uważam, że gra jest świetna, ale to tylko świetna, nie? Przez to wszystko, co się właśnie wokół niej działo, tak bym to powiedział. Nie wiem, co mogę dodać, zgadzam się z tym, co powiedziałeś i tyle, no. Na cztery godziny to mało grałeś. Wiem, że mało, no. Doszłem tam, nie wiem, co tam się działo. Wlądowałeś tam, gdzie miałeś wylądować, tak? No tak, ja tam potem w jakimś domu chodziłem, jakichś ludzi ratowałem, jakoś towarzyszkę. Czyli mówisz o rezydencji, tak?

Zacząłem trochę od tego Clare Obscure, tak w zasadzie, bo stwierdziłem, muszę to zrobić w końcu, ale Alters będzie prawdopodobnie pierwszym tytułem, który wleci od razu, teraz w tym okresie świątecznym, noworocznym. Bo ty nie grałeś w The Alters, nie znasz jakby tej historii. Nie, no grałem. A ty już przysłałeś ją raz, okej. Nie, no nie. Nie skończyłeś. Odbiłem się to nie, bo odbicie sugeruje, że był czynnik negatywny, który sprawił, że nie dotarłem do końca. Po prostu zostawiłem. Nie wróciłem. I chcę teraz wrócić. Tak, no jak zwykle to bywa w takim roku jak ubiegły. Natomiast tym razem chcę wrócić, zostać, może nawet wymaksować. Zobaczmy. To chyba nie skończy się na jednym przejściu.

Ja wiem co, bo teraz wleciał najnowszy. Patrzcie, dodali jakiś w ogóle tryb fabularny. Ja nie wiem, czy sobie na szybciutko nie włączę gry, żeby znowu tą historię przeżyć bez skupiania się na zarządzaniu. Jaki tryb fabularny? W sensie najniższy poziom trudności? Tak, dodali w ogóle jakiś taki tryb, gdzie nie musisz skupiać się na zarządzaniu i szukaniu tych zasobów. Nie, to zarządzanie to mnie akurat jara. To fajne było, tak. Idea tej gry trochę. Więc jestem ciekaw, jak oni to zrobili. Bo jeżeli chcesz poznać historię jako książkę, to może o to chodzi. Nie wiem. No nie no, że takie granie w Clare Ops kierują właśnie na najniższym poziomie trudności. Tam się w ogóle nie trzeba starać, że chodzi o walki, a walki są przecież całym rdzeniem gameplayowym. No tak, to prawda. Po to się gra, żeby gracie. To prawda. Wracając do cyberpunka na chwilę. Mnie w ogóle też, wiesz co, ja już trzy razy przeszedłem i czasem już tylko włączam po to, żeby, słuchaj, zanurzyć się w tym świecie. I to jest chyba ta imersja, czyli to jedno słowo z tego członu nazwy, które powoduje, że ja się w tej grze czuję jakoś tak cholernie zanurzony w tym mieście, które żyje, które jest, wiesz, pełne ludzi.