CAMPEONES, CAMPEONES, OLE OLE OLE | Arsenal mistrzem Anglii! | Stacja Arsenal S03E35

Moja rada jest taka, żeby mieć to głęboko w poważaniu i mieć to w pompie. Ja generalnie zupełnie widzę to wszystko, czasami sobie zareaguję, bo czasami ci ludzie wystawiają piłkę do pustej bramki, że tak powiem, aż żal nie wbić, ale z reguły to naprawdę aż szkoda energii, żeby wpisywać na te rzeczy, bo to jest po prostu taki poziom rozmowy, jak trochę... północy, że tak powiem. Jesteś jak Tommy Shelby w trzecim sezonie Peaky Blinders, gdzie on tam się odgrażał, że wszystko widzi, wszystko słyszy i nic nie zapomni. Też tak wstawiłem nawet na Twittera ten tekst. Może właśnie dlatego jakoś mi się to skojarzyło z tobą.

No dobrze, to jako że już jesteśmy przy tym temacie, To w sumie pytanie dla Ciebie bardzo luźne. Od czego chciałbyś zacząć? Czy od spektaklu w poniedziałkowy wieczór między Arsenalem a Burnley? Czy może meczem między Bournemouth a Manchesterem City? Oraz kogo byś zaprosił pierwszego na fetę mistrzowską z osób spoza Arsenalu? Czy byłby to David Moyes, czy byłby to Andoniej Raola, czy byłby to być może kibic Evertonu Arturek z Twittera, który też bardzo aktywnie wspiera tak zwaną kanonicką brać. Myślę, że możemy tak przewertować, jak czasami przewertujesz sobie jakiś artykuł czy coś takiego, przelecisz tak szybciutko, że przeczytasz to nie wiem co, któreś tam słowo, to możemy tak przewertować to spotkanie z Berli, Arsenalu i potem przejść do tego lepszego mięska, bo prawdę powiedziawszy o tym spotkaniu z Berli, no

jest na po prostu kapitalnym wręcz poziomie. A, jeszcze Przemek Pełka komentował mecz Barcelona-Bayern, gdzie Messi zrobił twistera Łatęgowi, więc być może też mi się dobrze kojarzy. Także dużo było właśnie takich momentów, gdzie naprawdę Było to fajne. I ostatnio, jak już przy tym jesteśmy, sorry, że tak mówimy o tym, ale Maciek Łuczak też bardzo mi się spodobał. On chyba w ogóle pracował przy ostatnich dwóch meczach Arsenalu i to nie jest tak, że nie wiem, jakieś jest to objawienie nagle, bo Maciej Łuczak jest w przestrzeni medialnej, jest powiedzmy takim Bernardo Silbą w przestrzeni medialnej od kilku lat, gdzie wydaje mi się, że okej, bardzo ładne porównanie. No może to jest reportowanie właśnie, ale... Powiem Ci tak, piłkarsko nie wiesz, nie jeżeli chodzi o... Tim Baren, Tim Baren po prostu jest Tim Baren, chociaż tutaj to jest Arsenal, ale... Mam nadzieję, że wiadomo o co mi chodzi.

Okej, nie mam na ten temat badań, więc to jest tylko moje subiektywne zdanie, natomiast mam wrażenie, że jak ktoś twierdzi, że o Jezu, futbol umiera, albo że Arsenal zabija futbol, albo że dzisiaj wrzuciłem takie totalne muźle, bo miałem po prostu to zapisane gdzieś i nie chciałbym, żeby ten klip mi przepadł totalnie, więc wrzuciłem na Twittera otwarcie komu od bramki. I dostałem dwie, trzy takie odpowiedzi, że no właśnie, to zabija futbol, gdzie jakby komu wiadomo, że idzie tam wszystkim do przodu i po prostu gra na małej przestrzeni, na dużej przestrzeni ma przewagę małą relatywnie, bo 3 na 2 i tak dalej, no i tak wychodzi. I mam wrażenie, że to nie jest jakby do końca prawda, w sensie takim, że też, okej, nie chcę mówić, że mam kontakt z młodzieżą, co nie, ale jako ktoś, kto partycypuje jakoś w treningach dzieci, no to nie jest tak, że widzę jakąś wielką różnicę w entuzjazmie dzieci,

No i też w ogóle takie odnośnie romantyzowania tych dawnych lat trochę, że mamy pewne ikony i legendy piłki nożnej, nawet w Premier League oczywiście, o których teraz mówi się w bardzo dużych słowach i myślę, że zasłużenie, bo te osoby, te zawodnicy się przyczynili do tego, że ta Liga wygląda teraz jak wygląda i ma swoją renomę, ale Jeżeli gwarantuję, że jeżeli Twitter byłby wtedy, albo Twitter, ogólnie social media były tak rozwinięte wtedy, jak są rozwinięte teraz, to opinia o tych zawodnikach byłaby zupełnie inna, bo współcześnie można praktycznie każdego zawodnika i każdego menadżera można zróżniczyć z ziemią. Tak, albo najgorszego. Tak, i odpowiednio to zmanipulować. I myślę, że jeżeli to by była taka świadomość i ten poziom rozwoju technologii wtedy, to też wielu zawodników i wielu trenerów nie miałoby takiej opinii, jaką ma teraz z perspektywy czasu.

Wtedy był, nie wiem, Wilfried Zaha na przykład. Nie wiem, jakby wiadomo, że był Messi, ale w tym sezonie właśnie pamiętam, że narzuciło mi się to oczy, że był też, pamiętasz Suso? Mhm, tak. No, no to był Suso, nie? Jakby w top 5 ligach europejskich, gdzie znowu, duży szacun dla Suso ogólnie, spoko, natomiast też mam wrażenie, że ta nostalgia jest bardzo po prostu nakierowana tym, że no, kiedyś to było fajnie, bo byliśmy młodsi i tyle, jakby teraz taki wydaje mi się, że jest średni wiek Twittera, nie? Że jakby... Ale też poziom zaawansowania w ogóle tego sportu, bo to też myślę, że umyka wielu, że poziom zaawansowania tego sportu... I wydmucham nos, bo jestem przeziębiony, ale wyciszamy się.