Był inteligentniejszy od 98% populacji. ''Geniusz'' zbrodni

Niespełna półtora miesiąca po śmierci Peggy rolę mistrza ceremonii pełnił właśnie Treball. Wygłosił wtedy krótkie wprowadzenie do swojej zagadki. Kiedy groźba śmierci pojawia się na progu, roztropni ludzie wyrzucają całe swoje jedzenie do śmieci i uważają na przyjmowane przez siebie posiłki. Prawie nikt nie umiera od magii. Przedmioty zostawione na progu to po prostu sposób sąsiada na powiedzenie, nie lubię cię, wyprowadź się albo zginiesz. Te słowa szczególnie mocno zwróciły uwagę jednej z nowych uczestniczek, Sherry Jean, a właściwie Susan Gorek, agentki FBI pod przykryciem.

Po zakończeniu zabawy Susan podeszła do Georgia, pogratulowała mu przygotowania intrygi i zaczęła rozmowę. Przedstawiła się jako kobieta świeżo po przeprowadzce do Alturas w trakcie rozwodu z mężem prawnikiem. Nie był to przypadek. Wcześniej bowiem podsłuchała, że Trepol nie znosi prawników, więc ta historia miała go do niej przekonać. Z rozmowy dowiedziała się też, że George i Diane planują sprzedać dom i przenieść się gdzie indziej, by Diane mogła tworzyć prywatny gabinet ortopedyczny. Agentka odparła, że świetnie się składa, gdyż akurat sama szuka nowego domu.

W kolejnych tygodniach agentka Susan kilkukrotnie odwiedziła dom Georgia i Diane. Można powiedzieć, że udało jej się zaprzyjaźnić z mężczyzną podejrzanym o spowodowanie śmierci Peggy Carr. Stopniowo budowała relacje i zyskiwała ich zaufanie. Za każdym razem uważnie obserwowała wnętrze domu. Na półkach zauważyła kolekcję minerałów i kamieni szlachetnych. Domowa biblioteka wypełniona była natomiast książkami o chemii i botanice. Osobne miejsce zajmowała kolekcja książek kryminalnych ze szczególnym uwzględnieniem serii lektur napisanych przez słynną Agatę Christie.

Jedna z nich miała szczególne znaczenie. Tajemnica bladego konia z 1961 roku. Tutaj mały spoiler. W fabule tej książki morderca używa talu do trucia swoich ofiar. To właśnie od tytułu tej książki późniejsza operacja FBI przeciwko Trepalowi otrzymała kryptonim Blady Koń. Z czasem Susan Gorek zacieśniała więź z Trapalem. Diane często pracowała do późna, a George, jako niezależny programista, spędzał większość dnia w domu.

To cecha idealnie pasująca do profilu truciciela. Kogoś, kto woli podstęp niż otwartą konfrontację. Wspominała po latach Susan Gorek na omach Tampa Bay News. George kilkukrotnie dawał też do zrozumienia, że nie znosi swoich sąsiadów. Rodzinę Carr uważał nie tylko za hałaśliwą i uciążliwą, ale też za ludzi prostych, niewartych jego towarzystwa. Podkreślał, że wraz z Diane stara się otaczać wyłącznie osobami na podobnym poziomie intelektualnym. Suzanne zebrała więc kolejne poszlaki. Policji wciąż jednak brakowało twardych dowodów, które pozwoliłyby aresztować Trepala.

Mężczyzna był ostrożny i nie zdradził nic, co mogłoby bezpośrednio go obciążyć. Operacja Blady Koń trwała już prawie dwa lata i wciąż nie przynosiła przełomu. Wśród śledczych zaczęły pojawiać się wątpliwości, czy aby na pewno tropią właściwego człowieka. A może śmierć Peggy Carr miała zupełnie inne tło? W 1990 roku George i Diane przeprowadzili się do Sebring, gdzie Diane otworzyła prywatny gabinet ortopedyczny. Susan wykorzystała ten moment. Poprosiła Trepala, by pozwolił jej jak najszybciej wprowadzić się do jego starego domu w Alturas, jeszcze zanim małżeństwo zdąży go dokładnie posprzątać i zabrać wszystkie rzeczy.

Udało się. Gdy tylko Susan dostała klucze do domu Trepala, na miejscu pojawili się policyjni technicy. Dokładnie przeszukali wszystkie pomieszczenia. W końcu natrafili na kilka starych butelek porzuconych w kącie garażu. Na ich dnie znajdował się biały osad. Badania potwierdziły, że był to Tal. Policja wreszcie miała dowody, by aresztować Georgia Trepala. Moment zatrzymania po latach wspominała Jenna Monroe, agentka FBI, która brała w nim udział.

George Trebal nadal przebywa w celi śmierci, choć wyrok w jego sprawie zapadł niemal 35 lat temu. Ma obecnie 76 lat i coraz bardziej prawdopodobne jest, że umrze z przyczyn naturalnych. Przez trzy dekady on i jego obrońcy wielokrotnie próbowali podważyć wyrok, twierdząc, że dowody były wyłącznie poszlakowe, bez skutku. Diane rozwiodła się z nim dopiero w 1996 roku, choć w czasie procesu stała po jego stronie. Z kolei Susan Gorek w 1995 roku wydała książkę Zatruty umysłu, w której opisała kulisy śledztwa i swoje doświadczenia z pracy pod przykryciem.