Jerzy Surdykowski 06.05.2026

ingerencję w jego sił nadprzyrodzonych. Ale jest też równolegle z Newtonem inna zupełnie koncepcja, której autorem jest Gottfried Leibniz, który zresztą niezależnie od Newtona ustanowił rachunek różniczkowy, który jest podstawą dzisiejszej matematyki i dzisiejszego spojrzenia na wszechświat i spierał się z Newtonem o pierwszeństwo.

Halo? Tak. Jeżeli jesteśmy w tym dualizmie, który rozciąga się między osobą Newtona i Leibniza i łączył ich ten ogień równań, to jak zapisał Pan również, kończąc ten rozdział, odwołując się do Martina Heideggera, w tej namiętności matematycznej dotyczącej Boga pojawia się pytanie o jego mądrość i o jego miłosierdzie. I czy te równania matematyczne, one otwierają nas na mądrość Boga, czy też otwierają nas na Boga mądrego w swoim świecie? Może cofnę się do Leibniza jeszcze.

Bardzo ciekawe, że być może był on pochodzenia polskiego, jego pradziadek, wnuk. źródeł, które to opisują na wyrościu lwinieckiej i był arianinem, który pod wpływem rosnącej nietolerancji lwiny w Polsce wyemigrował do Saksonii. Otóż sześć lat lajwnica dopuszcza Właściwie Leibniz zaprezentował zupełnie inną koncepcję, mianowicie, że Wszechświat miał początek, kiedyś powstał, bo Wszechświat Newtona jest stacjonarny, jest w ciągu i nie ma początku, nie ma końca.

Wszechświat Leibniza kiedyś powstał, wraz z nim powstał czas, to zresztą już u świętego Augustyna było takie spojrzenie na wszechświat i według Leibniza dobry Bóg stworzył ten wszechświat ze wszystkimi prawami matematyki, ze wszystkimi równaniami jako najlepszy z możliwych. To Leibniz ujął w swoim najjedynym większym dziele jakim była słynna teodycja. Zresztą za to był nieraz wyśmiewany między innymi przez Woltera, trochę młodszego, który wyśmiewał się, że jak to można stwierdzić, że jest to świat najlepszych możliwych,

tylko w takiej katastrofie, tylko już to było po śmierci Leibniza, ale za życia Volpera w części ziemi w Lisbonie zginęło 50 tysięcy ludzi i czy to służy temu dobru świata? Otóż według koncepcji Leibniza, zresztą ciekawe jest, że Levin przegrał spór z Newtonem o pierwszeństwo w rachunku różniczkowym. Żalił się potem pięknej karodzinie w Brandenburg.

Pojawiła się na dworze, szukała tam męża. Być może Levin się również w niej podkokiwał, ale ona szukała. wielkiej partii znalazła, bo wyszła za księcia Jerzego, którego potem zaproszono do objęcia korony brytyjskiej, a się jego ojca i spisano, kiedy umarł ten ojciec, ona stawała się królową brytyjską. Leibniz się i żalił, jak został potraktowany.

Newton zresztą znał te wszystkie listy, bo Karolina mu to pokazywała i ten spór między koncepcją Newtona a koncepcją Leibniza wyszedł na świat, na jaw dopiero po W wielu, wielu dziesięcioleciach znaleziono go w archiwach. I Wszechświat według Leibniza jest o wiele bliższy temu, co dzisiaj nauka uważa, ponieważ ten Wszechświat kiedyś powstał i jakoś się rozwija. Zresztą Leibniz pytał o swoich pracach, dlaczego raczej istnieje coś niż nic.

Nie jest to pytanie błahe. Skąd się bierze te właśnie coś? Jaka siła stoi za tym, że wszechświat się komplikuje, tworzy coraz bardziej wyrafinowane i skomplikowane twory, a nie dąży zgodnie z drugim prezentorem o dynamiki do rozproszenia i chaosu. I Kiedyś Hawking, jeden z największych publiczników fizyki, pisał na przełomie XX i XXI wieku zupełnie podobnie jak przed nim Leibnicka.

Otóż... Bóg Lejwnica, jeśli tak można to nazwać, bo jest u Lejwnica przecież pierwszą przyczyną powstania wszechświata, nie jest miłosierny, nie może być miłosierny, ponieważ wszechświat stworzony jest najlepszym z możliwych związków, tym każda interwencja włoska Nawet z litości dla cierpiącego człowieka możesz tylko psuć to istniejące dobro. Więc świat jest inny niż chciał Leibniz. Jaki jest to dopiero później?