Bajki i baśnie Świata. MRILLE - baśń kongijska.

Na co jeszcze czekasz? Uruchom swój biznes, zanim będzie za późno. Zacznij za darmo na Shopify.com. Bajki i baśnie świata. MRILLE. Baśń kongijska. Poszła matka z hambą i mrillem kopać bulwy słodkich patatów. Kop, mrille, synku, kop, hamba, synku, słodkie pataty, dobre pataty, słodkie pataty, dużo, dużo, dużo patatów. Mrille motykę odłożył. Głowę zadarł do góry. W górze ptak się kołysze. Wielkie skrzydła ma.

Zajączek chyc i już leci z lasu i cieszy się i raduje, że Mrille go widzi. Ujrzał raz Hamba, starszy brat, jak Mrille z zajączkiem rozmawia. Nic nie mówi Hamba. Na drugi dzień Hamba zajączka przynosi zabitego. Hamba mówi. Matko, dużo mięsa, dobrego mięsa będziemy dziś jeść. Cieszy się matka, cieszy się ojciec. Dobre mięso, smaczne mięso jeść będę. Hamba dobry, synek, hamba dzielny, myśliwy. Mrille na zajączka zabitego spojrzał, w płacz wielki uderzył, a potem powiedział tak.

Msura kwi wire, vire tsa kambingu, una kosanga. Jak tylko te słowa wymówił, w powietrze się wzbił i do góry się unosi, coraz szybciej, coraz wyżej. MRILLE, MRILLE, do nieba leci! krzyczy Hamba. Matko, MRILLE, nasz MRILLE do nieba leci! krzyczy ojciec. Co to za głupstwa wy gadujecie? woła z chaty matka. MRILLE, MRILLE, już pod chmurą! MRILLE, MRILLE, już pod niebem! Wysoko! wołają syn i ojciec. Matka z chaty wyleciała, głowę do góry wznosi, ledwie wzrokiem może dosięgnąć synka swego, MRILLE kochanego.

MRILLE, wracaj, synku! woła. Wracaj do chaty! Wracaj, MRILLE! woła ojciec. Wracaj, bracie! krzyczy hamba. Nie wrócę więcej, woła z góry MRILLE. Nie wrócę matko, nie wrócę ojcze, nie wrócę bracie. Wróć mój MRILLE, wróć syneczku, płacze matka. Już nie wrócę, aż urosnę duży, woła. Wracaj MRILLE, woła wuj. Wracaj MRILLE, ciotka woła. Wracaj MRILLE, dziadek woła. – Wracaj, Mrille! – babcia woła. – Wracaj, Mrille!

O, jeszcze jest żar w popiele od czasu, jak obiad gotował. Poczekajcie, naniosę drew i zaraz będzie nam ciepło. Nanosił Mrille chrustu, przytaszczył gruby pniaczek drzewa i ognisko rozpalił wielkie. Płomień buchał tak wysoko, aż niebo rozgrzał. Zrobiło się tak gorąco, że z króla księżycowego aż pot ściekał. Długo mieszkał Mrille u księżycowego króla i dobrze mu było. Ale pewnego dnia zatęsknił do matki, do ojca i nawet do hamby swego brata, chociaż mu zajączka zabił. Poszedł do króla i mówi... Wiesz, królu, muszę wracać na ziemię.