Wiersz z dzikości drzew

Pismo jest już od kilku dni nowe, wrześniowe, z pięknym kotkiem na okładce dostępne. a w nim wiersz Eweliny Kuśki, która jest laureatką wielu konkursów literackich i gawędziarskich, a pisze w języku literackim i w śląskim języku literackim. A dla Was wybrałam wiersz Dzikie Drzewa z zestawu, który nadesłała mi Fundacja Duży Format, czyli organizator tego konkursu wiersz, który jakoś tak bardzo wczesno-jesiennie albo schyłkowo-letnio we mnie zagrał. Wiersz, który zaczyna się od sceny, od sytuacji, od obrazka z jeżem, a jeże w poezji to jest taki tuptający trop, za którym podążam i bardzo lubię.

I może kiedyś właśnie będzie odcinek pod hasłem ,,Jeż, a polska poezja? Być może". Jeśli chodzi jeszcze zanim wiersz o działalność Fundacji Duży Format, to miałam okazję być gościnią w zeszłym tygodniu podcastu fundatora i głowy mózgu, który za Fundacją Duży Format stoi, Rafała Czachorowskiego. I w opisie tego odcinka ten mój gościnny występ Wam załączam. Nie tylko dlatego, że spotkaliśmy się w redakcji pisma, więc można podejrzeć nasze ściany, plakaty i bałagany na biurkach, ale przede wszystkim dlatego, że nasza rozmowa jest o poezji, o tym, co ja tutaj próbuję dla was i z wami w tym podcaście robić, ale też trochę szerzej o tym, po co nam w życiu poezja.

Jest to temat, jak wiecie, słuchając tego podcastu, dla mnie bardzo ważny, więc tam też mówię, tłumaczę, wyjaśniam, dlaczego ten podcast, co się tutaj dzieje, no i oczywiście czytam też wiersze, bo nie byłoby podcastu poetyckiego bez wiersza i tym właśnie akcentem przechodzę do Dzikich Trzew Eweliny Kuśki, czyli naszego dzisiejszego, no właśnie, bohatera, wiersz bohater, tak, bohatera tego odcinka do Dzikich Trzew. Trzymajcie się ciepło. DZIKIE DRZEWA Ewelina Kuśka Czyta Magda Karel Jeż upadł.