Wiersz z dzikości drzew

Wiersz na poniedziałek, czyli zacznij swój tydzień od poezji wybieranej i omawianej przez redaktorkę pisma. Nazywam się Magdalena Kicińska i zapraszam do słuchania podcastu. Cześć, dobry wieczór, dzień dobry, witajcie w kolejnym wrześniowym wierszu na poniedziałek. W zeszłym tygodniu spotykaliśmy się wokół wiersza przed debiutem laureatki XIII edycji konkursu poetyckiego Fundacji Duży Format Pauliny Janssen, a dzisiaj spotykamy się dalej. w kręgu tego konkursu, ale w kategorii po debiucie, bo wiersz Eweliny Kuśki, nagrodzonej właśnie w tej kategorii, znajduje się w nowym, świeżym, do którego bardzo Was zapraszam, numerze pisma.

Pismo jest już od kilku dni nowe, wrześniowe, z pięknym kotkiem na okładce dostępne. a w nim wiersz Eweliny Kuśki, która jest laureatką wielu konkursów literackich i gawędziarskich, a pisze w języku literackim i w śląskim języku literackim. A dla Was wybrałam wiersz Dzikie Drzewa z zestawu, który nadesłała mi Fundacja Duży Format, czyli organizator tego konkursu wiersz, który jakoś tak bardzo wczesno-jesiennie albo schyłkowo-letnio we mnie zagrał. Wiersz, który zaczyna się od sceny, od sytuacji, od obrazka z jeżem, a jeże w poezji to jest taki tuptający trop, za którym podążam i bardzo lubię.

I może kiedyś właśnie będzie odcinek pod hasłem ,,Jeż, a polska poezja? Być może". Jeśli chodzi jeszcze zanim wiersz o działalność Fundacji Duży Format, to miałam okazję być gościnią w zeszłym tygodniu podcastu fundatora i głowy mózgu, który za Fundacją Duży Format stoi, Rafała Czachorowskiego. I w opisie tego odcinka ten mój gościnny występ Wam załączam. Nie tylko dlatego, że spotkaliśmy się w redakcji pisma, więc można podejrzeć nasze ściany, plakaty i bałagany na biurkach, ale przede wszystkim dlatego, że nasza rozmowa jest o poezji, o tym, co ja tutaj próbuję dla was i z wami w tym podcaście robić, ale też trochę szerzej o tym, po co nam w życiu poezja.