Ślady. Święty Szarbel

Spójrz z dobrocią na Twe dzieci zranione wojną i rozbudź w każdym pragnienie pokoju, modlił się papież. Nie zawsze łatwo zrozumieć i zaakceptować drogi Boga, a zwłaszcza gdy są one dalekie od naszych oczekiwań. W takich chwilach nie należy jednak przerywać dialogu z Panem, lecz z ufnością mówić Mu o swoich trudnościach i pokornie wsłuchiwać się Jego wole, powiedział Ojciec Święty w niedzielnym rozważaniu przed modlitwą Anioł Pański w Kastel Gandolfa. Sierpień 1980 roku pokazał, jak wielką siłę może mieć solidarność ludzi, powiedział przewodniczący konferencji Episkopatu Polski, arcybiskup Tadeusz Wojda, w związku z przypadającą dziś 46. rocznicą porozumień sierpniowych.

Pojawia się coś takiego, co zaczyna spajać, łączyć ludzi, rozpalać gdzieś wiarę, to trzeba ten znak odczytać. Niewątpliwie takim znakiem dla Kościoła dzisiaj jest Święty Szarbel, że Bóg coś chce przez niego powiedzieć. W związku z tym staramy się za tym podążać po prostu. W tym roku tą część modlitewną naszego Wieczoru Szarbelowego rozpoczęliśmy litanią do Świętego Szarbela i tutaj pięknie wyszła forma śpiewana tej litanii. Pojawiły się dwie pieśni, które zostały skomponowane i stworzone na podstawie orędzi Świętego Szarbela. Czym są orędzia Świętego Szarbela? Orędzia Świętego Szarbela są to informacje czy przekazy, które Święty Szarbel przekazuje za pośrednictwem Raimonda Nadera.

Jest to w takim pięknym, prostym języku napisane, że pomaga to właśnie w takiej codziennej pracy nad sobą i w takiej drodze do Boga przede wszystkim. Bardzo dziękujemy. Zapraszamy teraz Państwa na krótką przerwę muzyczną, a do rodziny Świętego Szarbela powrócimy za chwilę. Kto nie boi się wierzyć, że się uda? Ja nie, ja wierzę, wiara czyni cuda. Choć mam wiele pytań, nie będę Info zodiakalne to mało śmieszny żart.

Tutaj nie jest jakaś w tym magia, prawda, natomiast jest głęboka symbolika, że ten olej, on nie działa sam z siebie, natomiast kiedy mamy wiarę i wierzymy w to, że poprzez błogosławieństwo jest to pewien znak powierzenia się też Bogu i też z drugiej strony działania Bożej łaski, To, kiedy modlimy się np. o uzdrowienie, o zdrowie, to możemy tym olejem też namaszczać czy siebie, czy innych. I to jest wyraz takiej naszej wiary, wyrażony właśnie przez to, że używamy sakramentaliów. W Kościele to jest praktyka powszechna, a Święty Szarbel ma takie swoje sakramentarium w tym momencie, czyli właśnie błogosławiony olej, który przywozimy z Libanu, ponieważ zakon libański marytów zastrzegał sobie pewne prawo do błogosławienia tego oleju w tym rycie po to, żeby No, nie dopuszczać tych rozmaitych nadużyć, które się też często pojawiają.

Ewa Paliczka. Bardzo dziękuję. I Marzena King. Ja również dziękuję. Z Panem Bogiem. Dobranoc. Bądź światłem, bądź nadziejem, Wszystkim o czym śnię, Głosem w sercu niech.

Znają już Państwo z naszej antyny Niniwe Team, czyli grupę młodych ludzi pielgrzymujących pieszo lub na rowerach po całym świecie. Tym razem śmiałkowie Soblackiego Duszpasterstwa Młodzieży wybrali się do Irlandii. O swoich wrażeniach z podróży opowiedzieli Agnieszce Loch. Szczęść Boże. Pozdrawiamy pielgrzymów. Gdzie jesteście? Szczęść Boże. Pozdrawiamy. Dzięki. Jesteśmy teraz w mieście Westport, na zachodnim wybrzeżu Irlandii, koło takiej góry dla jedlandczyków bardzo ważnej. Wczoraj zdobyliśmy tę górę Croke Patrick, czyli Górę Świętego, na której Święty Patryk modlił się. Według legendy wtedy wypędził wszystkie demony i węże z wyspy. Miejscem zbiórki był nasz klasztor misjonarzy oblatów w Dublinie. I tam właśnie się spotkaliśmy i stamtąd najpierw szliśmy przez kilka dni przez góry Wicklow, a potem autostopem przejechaliśmy z przemiłymi Irlandczykami tutaj właśnie na zachód wyspy.

I mimo wszystko myślę, że wszyscy jesteśmy tutaj, bo dostrzegamy jakąś olbrzymią wartość w tej drodze. Jesteśmy nieustannie narażeni na dyskomfort, na przekraczanie tego, co jest dla nas wygodne, z czym jest nam po drodze, bo nieustannie i dyskomfort fizyczny, jednak bycie mokrym, bycie zmęczonym, kiedy jest nam zimno, można pomyśleć, że nie ma w tym zbyt wiele przyjemności i to jest prawda, Ale myślę, że mamy też takie szczęście, że czasem zapominamy o tych trudach, o tym, co było takie bolesne. Potem zostają te dobre rzeczy, dobre wspomnienia i dlatego, że jesteśmy razem, że tworzymy relacje i dlatego, że spędzamy czas w naturze, że poznajemy Irlandię i Irlandczyków od zupełnie niecodziennej strony. Kocham góry, kocham Boga, kocham ludzi, więc co więcej mi potrzeba. I postanowiłaś trochę zmoknąć. I postanowiłam trochę zmoknąć, tak to prawda.

Z Panem Bogiem. O przeżyciach z pielgrzymki po Irlandii mówili Julia, Marta oraz opiekun grupy ojciec Dominik Ochlak. Z uczestnikami Niniva Team spotkamy się również za tydzień. I już powoli zbliżamy się do końca naszego dzisiejszego spotkania. Dziękuję za uwagę. Kłania się Dariusz Schmidt i realizujący audycję Rafał Drabek. Zapraszamy już za tydzień. A teraz do usłyszenia.