Mentionsy Mentionsy
Ślady | Radio Katowice
Ślady | Radio Katowice

Ślady. Rozmowa o kryzysach kapłańskich

20.04.2026 ·45 min 1 s · 7 rozdziałów

Za nami święcenia diakonatu, a przed nami święcenia prezbiteratu. Wielu kapłanów przeżywa w tym czasie rocznicę święceń kapłańskich, niektórzy z nich jubileusze… Papież Leon XIV proponuje nam w miesiącu kwietniu szczególną modlitwę za kapłanów. Oto treść intencji papieskiej: za kapłanów w kryzysie powołania, by doświadczyli wspierającej obecności, zrozumienia i modlitwy wspólnoty kościoła. Temat kryzysów kapłańskich poruszamy w rozmowie ks. Michała Anderko z metropolitą górnośląskim arcybiskupem Andrzejem Przybylskim. 

0:03 · Wprowadzenie i informacje z życia Kościoła 2

Papież Leon XIV proponuje nam w miesiącu kwietniu szczególną modlitwę za kapłanów w kryzysie powołania, by doświadczyli wspierającej obecności zrozumienia i modlitwy wspólnoty Kościoła. Dlatego dziś w temacie wieczoru ksiądz Michał Anderko w rozmowie z metropolitą górnośląskim arcybiskupem Andrzejem Przybylskim poruszą temat kryzysów kapłańskich. To już za parę chwil, a teraz kilka informacji z życia Kościoła. Śladami wydarzeń. To miłość musi zwyciężać, a nie wojna, powiedział Ojciec Święty w Narodowym Sanktuarium Maryjnym w Muxima Fangoli. Papież odmówił ze zgromadzonymi część chwalebną różańce świętego.

A wieczorem w kościele św. Stanisława, biskupa i męczennika w Rzymie prelekcję końcową wygłosi arcybiskup Marek Jędraszewski. Dni Świętego Jana Pawła II na Uniwersytetach Papieskich w Rzymie. To wspólna inicjatywa Kościoła Świętego Stanisława, biskupa i męczennika w Rzymie, Watykańskiej Fundacji Jana Pawła II oraz Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Poprzednia inauguracyjna edycja odbyła się pod hasłem Wiara i rozum w myśli Świętego Jana Pawła II. To były wybrane informacje z życia Kościoła. Za chwilę w studiu Radia Katowice ksiądz Michał Anderko i jego gość.

6:47 · Rozmowa o kryzysach kapłańskich 4

Natomiast raz jesteśmy na górce i nam się wszystko fajnie udaje, jesteśmy szczęśliwi, ale za chwilę to spada w dół i musimy przeżyć kryzys, który jest szansą też. Czy ksiądz nie uważa, że trochę jest przesilone dzisiaj albo nadużywane te słowo kryzys? No bo w każdej rzeczywistości kryzys rodziny, kryzys w kościele, kryzys w państwie, kryzys w relacji prezydent, premier i tak dalej, i tak dalej. Czy nie można być trochę tak medialnie zmęczonym tym słowem? Z jednej strony można się rzeczywiście zmęczyć, bo o tych kryzysach mówimy wszędzie i w każdej rzeczywistości. I Kościół jest w kryzysie, i księża są w kryzysie, i wiara jest w kryzysie, ekonomia jest w kryzysie, świat. Oczywiście tych kryzysów mamy całe mnóstwo. Natomiast pewnie w kryzysie jest też taka pułapka, że się można uwiesić na kryzysie, można wszystko na kryzys zwalić, że właściwie nie da się już wyjść, nie da się już nic zrobić.

My wychowujemy innych właśnie dlatego, że ta nasza natura jest trochę skażona, jest grzeszna, ma tendencję do tego, żeby gdzieś tam uciekać w złą stronę. No i też nasze powołanie kapłańskie, tak naprawdę być księdzem, to też służyć ludziom, którzy czasem albo bardzo często są też w kryzysie. My nie jesteśmy do wspierania tylko pobożnych w Kościele i tych już świętych. Choć to nasze zadanie, by ich wzmacniać w świętości, ale tak naprawdę większość z nas jest powołana jako księża do tego, żeby właśnie dźwigać, podnosić tych wszystkich upadłych, tych wszystkich pogubionych, tych wszystkich synów marnotrawnych, którzy chcą wrócić i chcą prostować swoje drogi. Więc myślę, że te nasze powołania ludzi, którzy gdzieś tam służą innym ludziom w pomocy, to jest również bardzo ważny aspekt.

Pomóc ludziom powstać z kryzysu. Historii biblijne pokazują, że Abraham miał 75 lat, kiedy Pan Bóg go zaprosił, Mojżesz 80. Apostołowie za sobą też mieli kryzysy poważne i Piotr miał doświadczenie porażki, przegranej, że te wszystkie jego wizje one... One legły w gruzach, czyli tak naprawdę ja jako dwudziestopięciolatek w kapłaństwie odkrywam, że to był pomysł Pana Boga na to, żeby mnie ocalić, żebym ja został w Kościele przez różne doświadczenia i różne spotkania ludzi po prostu przez Pana Boga ocalony. Pewnie tak. Każdy wiek i każdy etap życia ma jakieś swoje doświadczenia i tak mówiąc naszym językiem tej audycji kryzysy. Po pierwsze powiedzieliśmy sobie, nigdy nie jest za późno wychodząc od tych jubileuszy różnych, Czy nawet doświadczenia naszej starości, to zawsze przed nami.

Natomiast dla młodych to jest może trudniejsze, bo im łatwiej się załamać, łatwiej się zniechęcić. Bedność trochę na początku drogi. Temat kryzysu wywołuje papież, dlatego że intencja na ten miesiąc to intencja właśnie za kapłanów w kryzysie, czyli z tego naszego doświadczenia tutaj katowickiego wychodzimy do Kościoła Powszechnego. Bardzo serdecznie proszę Państwa, aby Państwo z ekscelizmami pozostać. Zaraz po wytchnieniu muzycznym do Państwa z Księdzem Arcybiskupem wracamy. Zabrałeś cały strach Otarłeś moje łzy. W Tobie jestem wolny. W Tobie jestem wolny.

26:23 · Kryzysy kapłańskie - relacje z Bogiem i indywidualizm 3

Nie zawsze umiemy je tak czy inaczej ukryć i to jest ważne, żebyśmy tak patrzyli też na kapłanów, czy są w kryzysie czy nie, ale że oni też mają prawo do kryzysu, mają też prawo do słabości i nie są idealni i tacy je nie byli i nigdy nie będą i jakieś takie oczekiwania, które są nierealistyczne wobec nas, one No mogą być też dla ludzi rozczarowujące. Ja też jako biskup chciałbym mieć w diecezji choćby górnośląskiej no najmłodszych, najzdrowszych, najmądrzejszych księży. Bogu dzięki, że takich jest bardzo dużo, ale też jesteśmy jak rodzina w Kościele, również i rodzina kapłańska i mamy braci, którzy chorują, którzy przeżywają takie czy inne etapy swojego kapłaństwa, bardzo trudne. I nie wiem, wierzę w to, że oni też są skarbem tego Kościoła i może czasem służą większym stopniu uświęceniu Ludu Bożego, niż czasem ci, którzy wydają się być tacy doskonalsi troszeczkę.

Więc patrząc na kapłanów w kryzysie, zgódźmy się na to, że oni też te skarby noszą w glinianych naczyniach i czasem te gliniane naczynia też trochę popękają. Wykruszą się i wtedy też mamy kryzys. Kiedy ksiądz Węgrzyk, jak czytałem na jego stronie internetowej o kryzysach kapłańskich, to oczywiście na pierwszym miejscu stawia sprawę relacji z Panem Bogiem, że to jest jak gdyby fundament, że gdy brakuje modlitwy, to wtedy kapłan łatwiej jest, jak każdy inny człowiek, skłonny do popadania w różne trudne sytuacje. Natomiast zaraz potem mówi, że często jest tak, że my w kapłaństwie zajmujemy się bardzo wieloma rzeczami, Które zostały nam powierzone, a z których jak gdyby nie da się uwolnić. I często od takiej strony czysto ludzkiej Kościół to też pewnego rodzaju korporacja, instytucja, którą trzeba zarządzać.

Czy nie ma przypadkiem tak, że my mimo wszystko jako duchowni Ciągle się jeszcze boimy świeckim oddać takie pola, w których mogliby oni nieskończenie lepiej ze względu na swój profesjonalizm, na swoje doświadczenie wypełnić zadania, chociażby troski o stronę materialną Kościoła. Różnego rodzaju kwestie troski o budowlę, o zabytki i tak dalej, i tak dalej. Żeby ksiądz mógł być tym, kim chyba ciągle nie dosłyszeliśmy tych słów papieża Benedykta sprzed 20 laty, że on mówił, że ludzie nie oczekują, żeby ksiądz był specjalistą od budownictwa, od polityki. Od czegokolwiek innego, jak tylko od relacji człowieka z Panem Bogiem. Czy nie ma przypadkiem tak, że mimo wszystko jeszcze zbyt wiele księża mają w swoich dłoniach?

33:34 · Rozwiązanie kryzysów - integralne podejście 2

Nie to też jest piękne słowo. Jeżeli człowiek nie potrafi powiedzieć nie, to co znaczy jego tak? I pamiętam, że z opowiadania ten człowiek potem mówi, że dziękował swojemu przełożonemu, bo mając na uwadze to, co powiedział Benedykt XVI, że homoseksualizm rzuca cienie na miłość między mężczyznami, mając to na uwadze, To jednak on dziękuję, bo doświadczył miłości pasterskiej, takiej prawdziwej, męskiej miłości, zatroskania w Kościele, w instytucji, o tego konkretnego człowieka. Nie tyle, żeby musisz jeszcze to, bo mamy takie czasy, jeszcze to, albo to, kto za ciebie to zrobi, ty jesteś utalentowany, zdolny, ale spojrzenie na konkretnego człowieka. I myślę, że o to też jest takie wołanie chyba dzisiaj wśród księży, bo to jest trudne zadanie. Ksiądz biskup musi, jest zobligowany do tego, żeby gdyby był jakiś kryzys, to musi zgłosić pewne trudne sprawy od razu prokuraturze, nie?

Jest pewnie fundamentalna, ale czasami możemy czekać. To w Kościele bardzo ważne widać. Dlaczego my wzywamy, czy Pan Jezus wzywa uczniów do ewangelizacji? Idźcie i głoście. Nie pielęgnujcie swojej pobożności, nie zatrzymujcie się tylko na relacji ze mną, tylko idźcie i głoście. Bo jak chrześcijanin głosi, to zapomina trochę o sobie, o swoich ograniczeniach i widzi jak Słowo Boże, jak to powołanie funkcjonuje, Ludzie odzyskują siły, jak prostują swoje ścieżki. To jest tak uzdrawiające, że pokonuje każdy kryzys. Kiedy w swoim kryzysie się zatrzymam nad swoją biedą, nad swoimi ograniczeniami, no to to mnie blokuje, żeby iść ich głosić. Ale jak mimo wszystko to zacznę głosić. Ktoś obliczył, że w Biblii jest 365 razy wezwanie Boga, nie bójcie się.

40:04 · Modlitwa i wspierająca obecność w kryzysie 1

Jest taki oddźwięk chyba, że w Kościele bardzo wielu świeckich się angażowało. Co do piękna liturgii i frekwencje były wielkie. Także widać, że ludzie czują się odpowiedzialni za Kościół i też za nas kapłanów. Także Wielki Czwartek, te życzenia wszelakie i troska. Także za to dziękujemy. No i dziękuję księdzu arcybiskupowi za to, że jest pasterzem i za to wspieranie, za to towarzyszenie, za ojcostwo. Bardzo serdecznie dziękuję. A ja wszystkim Wam dziękuję za takie zrozumienie, że my księża bardzo chcemy robić robotę aniołów, ale aniołami nie jesteśmy, że nosimy te skarby w glinianych naczyniach i czasem ta glina w nas pęka i za tę wspierającą obecność, przede wszystkim za modlitwę. Często mówię, że więcej poprawicie nas księży, gdy się więcej za nas modlicie, niż wtedy, gdy nas krytykujecie, ale za wspierającą obecność.

Pokazano wszystkie 12 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.