Ślady. Rozmowa o kryzysach kapłańskich
Za nami święcenia diakonatu, a przed nami święcenia prezbiteratu. Wielu kapłanów przeżywa w tym czasie rocznicę święceń kapłańskich, niektórzy z nich jubileusze… Papież Leon XIV proponuje nam w miesiącu kwietniu szczególną modlitwę za kapłanów. Oto treść intencji papieskiej: za kapłanów w kryzysie powołania, by doświadczyli wspierającej obecności, zrozumienia i modlitwy wspólnoty kościoła. Temat kryzysów kapłańskich poruszamy w rozmowie ks. Michała Anderko z metropolitą górnośląskim arcybiskupem Andrzejem Przybylskim.
Wielkie dzięki i do zobaczenia! Ty jesteś cudem, którym Stwórca Świata ocalił Dziecię i Najświętszą Matkę. Pomóż nam czuwać, nie stracić Jezusa, siebie umniejszać, aby On mógł wzrastać.
Akurat kiedy spotkaliśmy się z kapłanami, którzy obchodzą 50, 45, 40 lat, Liturgia przynosiła nam taką piękną rozmowę Pana Jezusa z Nikodemem. A Nikodem, jak pamiętamy z Ewangelii św. Jana, to taki trochę starszy faryzeusz, który ma już za sobą i pewne osiągnięcia, i przeszedł sporo drogi, jest ugruntowany w swojej wierze, wie już jak to powinno być i tak dalej. I nagle spotyka się z nowością nauki Jezusa Chrystusa i przeżywa, mówiąc naszym językiem tego wieczoru, kryzys. Bo z jednej strony wszystko było fajnie poustawiane, oparte na prawie, wszystko zbudowane tak solidnie i nagle przychodzi Jezus, jakby trochę to rozwala. Wprowadza nowy sposób patrzenia, nową mentalność, jakby trochę nowe, choć zbudowane na prawie.
No i o tym mówiłem księżom, że Nikodem przyszedł i dostał od Pana Jezusa taką pełną nadziei odpowiedź, że można się będąc starszym narodzić na nowo. Można przyjść nocą w kryzysie i z pytaniami, a można się odrodzić i wyjść z tego kryzysu w świetle Ducha Świętego i zupełnie z nowym życiem. Nie mówiłem to księżom, którzy czasem sobie myślą, że już najpiękniejsze mają za sobą. Że wszystkie swoje aktywności, urzędy, młodość, zdrowie, eksplozja talentów. No bo jak się już 50 lat jest księdzem, czy 45, no to z takiej ludzkiej perspektywy tak się wydaje. Ja tym księżom mówię, nie, najpiękniejsze jest jeszcze przed wami, bo mówimy i wierzymy w to, że idziemy do nieba. Tam dopiero będzie szczęście i w związku z tym najpiękniejsze jest przed nami i wszystkim pewnie jubilatom.
Zamrałeś cały strach. Otarłeś moje łzy. W Tobie jestem wolny. W Tobie jestem wolny. Bo Ty skradłeś moje serce. Nie potrzebuje już niczego więcej Tylko Ciebie Jezu Bo Ty skradłeś moje serce Nie potrzebuje już niczego więcej Tylko Ciebie Jezu Chcę grać cały strach
W Tobie jestem wolny. W Tobie jestem wolny. Zabrałeś cały strach. Potarłeś moje łzy. W Tobie jestem wolny. W Tobie jestem wolny. Bo Ty skradłeś moje serce Nie potrzebuje już niczego więcej Tylko Ciebie Jezu Bo Ty sprawłeś moje serce Nie potrzebuje już niczego więcej Tylko Ciebie Jezu Dziś na skale
Bo Ty skradłeś moje serce. Nie potrzebuję już niczego więcej. Tylko Ciebie Jezu. Bo Ty skradłeś moje serce. Nie potrzebuję już niczego więcej. Moim Państwa gościem w dzisiejszej audycji Ślady jest arcybiskup Andrzej Przybylski, metropolita katowicki. Rozmawiamy, zainspirowani okresem, kiedy jest czas święceń diakonatu, za nami, kapłańskie przed nami, jubileusze kapłańskie, ale także intencja papieska w intencji kapłanów przeżywających kryzys.
Jest pewnie fundamentalna, ale czasami możemy czekać. To w Kościele bardzo ważne widać. Dlaczego my wzywamy, czy Pan Jezus wzywa uczniów do ewangelizacji? Idźcie i głoście. Nie pielęgnujcie swojej pobożności, nie zatrzymujcie się tylko na relacji ze mną, tylko idźcie i głoście. Bo jak chrześcijanin głosi, to zapomina trochę o sobie, o swoich ograniczeniach i widzi jak Słowo Boże, jak to powołanie funkcjonuje, Ludzie odzyskują siły, jak prostują swoje ścieżki. To jest tak uzdrawiające, że pokonuje każdy kryzys. Kiedy w swoim kryzysie się zatrzymam nad swoją biedą, nad swoimi ograniczeniami, no to to mnie blokuje, żeby iść ich głosić. Ale jak mimo wszystko to zacznę głosić. Ktoś obliczył, że w Biblii jest 365 razy wezwanie Boga, nie bójcie się.
Takie jedno, nie bój się na każdy dzień. I dlaczego Pan Bóg ciągle do kogoś mówi, nie bój się, nie bój się. Bo właśnie, to w kryzysie mamy tyle lęków, że się boimy wyjść poza siebie. A Pan Jezus chce powiedzieć, wiem, że się boisz, wiem, że ci trudno, ale idź, idź i głoś. A głosząc, zapominając trochę o sobie, o swoich problemach, a skupiając się na zadaniu, na innych problemach, Okazuje się, że to nie tylko uzdrawia innych i coś daje innym, ale uzdrawia też Ciebie. Daje Ci poczucie sensu tego, co robisz. Wspierająca obecność, zrozumienie i modlitwa. O to prosi papież. Moglibyśmy jeszcze wiele rozmawiać. Bardzo serdecznie chciałbym na zakończenie tej audycji podziękować wszystkim wiernym, bo jesteśmy po Tridum Sacrum, po tych wielkich wydarzeniach
Pokazano wszystkie 8 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Ksiądz Michał Anderko przedstawia informacje z życia Kościoła, w tym jubileusze kapłańskie i intencję papieską na kryzys kapłański.
Ksiądz Michał Anderko i arcybiskup Andrzej Przybylski omawiają kryzysy kapłańskie, ich znaczenie i perspektywy.
Ksiądz arcybiskup omawia definicję kryzysu i jego rolę w życiu chrześcijańskiego, podkreślając znaczenie kryzysów dla rozwijania się duchowo.
Ksiądz arcybiskup omawia kryzysy kapłańskie, podkreślając znaczenie relacji z Bogiem oraz trudności związane z indywidualizmem i samotnością kapłanów.
Ksiądz arcybiskup podkreśla potrzebę wsparcia kapłanów w kryzysie od stron świeckich, podkreślając, że świeccy mogą oferować pomoc i zrozumienie.
Ksiądz arcybiskup omawia trudności rozwiązywania kryzysów kapłańskich, podkreślając konieczność integralnego podejścia, które uwzględnia zarówno indywidualne, jak i duszpasterskie aspekty.
Ksiądz arcybiskup podkreśla rolę modlitwy i wspierającej obecności w rozwiązywaniu kryzysów kapłańskich, podkreślając, że więcej poprawiają nas świeccy, gdy modlą się za nas.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.