„Ręczny hamulec” na poziomie nieświadomym

Tak. Zgadza się. Dzisiaj porozmawiamy głównie o tzw. ręcznym hamulcu na poziomie nieświadomości, ale zanim do tego dojdziemy, to mam pytanie na rozgrzewkę. Jola, co to jest i co daje ten biofeedback? Bo śledzę to, patrzę, czytałem trochę o tym, ale tak luźnymi słowami, żeby taki laik jak ja to zrozumiał. Trening biofeedback Najprościej mówiąc, to jest po prostu trening mózgu, trening umysłu, ponieważ każdy z nas... Inaczej, zadam ci pytanie.

Te uczucia, tak jak sam przed chwilą powiedziałeś, zabierają ci pewną energię. I ta energia jest twoim hamulcem, jeżeli ona jest na poziomie tym właśnie takim złym, czyli w cudzysłowie tym negatywnym, aczkolwiek wszystkie emocje są nam potrzebne, ale jeżeli one tam są, to one nas absolutnie nie wspierają. I trzeba to sobie uświadomić, że ja taką emocję mam. I tutaj jest ważna rola, aby zastanowić się, co ja mogę zrobić w danej sytuacji, aby poprawić tą swoją energię, bo ludzie często nie wiedzą o tym, że właśnie ta złość, frustracja, gniew, wściekłość, rozpamiętywanie jakichś trudnych zdarzeń powoduje, że jest jego właśnie nieświadomym ręcznym hamulcem.

I nie do końca bym się zgodził, bo jeżeli mówimy o emocji złości, W momencie, kiedy mamy emocje, dotyka nas ta emocja złość, to hamulce nam puszczają, tak? Bardzo często, nie wiem, ludzie biorą, nie wiem, rzucają szklanką, tak? Uderzają pięścią w stół, krzyczą, więc w tym momencie te hamulce, no, tak jakby ten ręczny trochę nie zadziałał, prawda? Przy innych emocjach to Poniekąd się zgodzę, ale tu się z tobą nie zgodzę. Jednak przy złości, nienawiści też, hamulce puszczają. Ale jakie to są hamulce? Czyli co wtedy dodajesz? Gazu? No dodaję gazu, tak.

Dodaję gazu i tą całą parę, która we mnie siedziała i cały czas była hamowana ta para wewnątrz, wypuszczam. Teraz pytanie, na ile wypuścisz? No dobra, no na ile wypuszczę? No ciężko jest w pewnym momencie, kiedy już masz tą złość taką, wiesz, w sobie buzującą, ciężko jest ją czasami zatrzymać. Panowanie nad taką emocją jest bardzo trudne. No to teraz wyobraź sobie, że właśnie puszczasz ten ręczny hamulec i wyobraź sobie, co się może wydarzyć. Jakie błędy mogą być, spowodować, czyli na przykład Że jedziesz, puszczasz hamulec i po prostu wolna wola.

Więc upuszczenie pary, czyli zwolnienie tego hamulca ręcznego w dłuższej perspektywie moim zdaniem jest lepsze niż posiadanie umiejętności posiadanie umiejętności hamowania się, samohamowania się w takiej sytuacji. Oczywiście nie mówię tu o sytuacji, kiedy agresja prowadzi do tego, że mężczyzna wykorzystując swoją siłę, nie wiem, uderzy kobietę. To całkowicie odkładam, tak? Ale nawet Posiadanie takiej umiejętności, że nie wiem, zamknięcie drzwi i wykrzyczenie się, tak? Moim zdaniem jest lepsze niż posiadanie, niż trzymanie tego duszenia w sobie. Zgodzę się z Tobą, ale to co powiedziałeś i bardzo ładnie to przez to jakby przeszłaś płynnie, czyli tak naprawdę musisz mieć samoświadomość i kontrolę.

Inna osoba na przykład pójdzie pobiegać, trzaśnie drzwiami i mówi, dobra, idę się po prostu wyładować. Inna pójdzie, no nie wiem, na squasha, ja na przykład chodzę na squasha, tak? Wiem, wiem. Więc tam wyrzucam całą tą swoją energię, którą na przykład nagromadzę przez cały tydzień, tą złą, i jak ja się tak wyrzucę, to ja po prostu wiem, że już po prostu mam wszystko, po prostu wiesz, tak jakbym lustem, tak? Czyli ten hamulec ręczny jest spuszczony. I wtedy ja wiem, że ja już mam to ciśnienie, ono jest zdecydowanie niższe i nawet jak mnie coś zezłości, w innym dniu, tak? To już nie wybuchnę. Więc tutaj chodzi o tą samoregulację, czyli samokontrolę.

Czasami to brzmi śmiesznie, bo rzadko przeklinam, akurat ja. I naprawdę nie wychodzi to ze mnie jakoś tak, że jest to przemyślane albo coś w tym stylu. Po prostu jest jakaś emocja i w tym momencie po prostu gdzieś to ze mnie wyjdzie. I faktycznie jest to takie spuszczenie trochę hamulca, ale tego też ciśnienia, które powoduje, że ja po prostu sobie później swobodnie płynę czy też jadę. Jak jesteśmy przy tym hamulcu i można powiedzieć o samochodzie, no to po prostu wtedy Puszczam ten hamulec ręczny i faktycznie gdzieś tam sobie spokojnie jadę. Więc raz od czasu do czasu jak sobie tam przekliniemy i powiemy sobie tam jakieś przekleństwo, które gdzieś jakby jest odniesieniem do danej sytuacji, to nie jest to negatywne, absolutnie, to nawet jest czasami wskazane.

Lepiej powiedzieć niż na przykład, no nie wiem, przemilczeć i powiedzieć, że nic się nie stało, jeżeli się faktycznie coś stało, tak? Okej, no ale to wiesz co, bo tak tym tematem przewodnim jest ten hamulec, hamulec, ręczny hamulec na poziomie nieświadomym. Czytałem o tym, nie ukrywam, czytałem trochę o tym, przygotowując się do rozmowy i nie znalazłem aspektu, który by dla mnie był nieświadomy. Ja wiem, że mogę być złym przykładem, bo okazuje się, że idioci też mogą być geniuszami, jest parę przykładów na świecie, natomiast cholera, nie znalazłem takiego i pytam się Ciebie, co by mogło mnie zaskoczyć na tym poziomie nieświadomym?

Jest takim nieświadomionym hamulcem ręcznym, że blokuje Cię przed Twoim sukcesem, przed Twoim rozwojem, przed Twoją miłością, przed Twoją obfitością, w ogóle relacją ze sobą. Myślisz w jakiś określony sposób, czyli o sobie, to tak naprawdę ty sam dla siebie jesteś takim hamulcem. Jeżeli nie wiesz, co robisz, w jaki sposób to robisz i co myślisz, jakie są twoje nawyki i twoje przekonania na swój własny temat, nie czynniki zewnętrzne, Bo ja bardzo często też było tak, że kolejnym takim hamulcem było to, że jakby oddawałam, bo to oni, bo na przykład nie wiem, a to ta osoba, skoro się rozchorowała, to dzięki niej, to przez nią, inaczej, nawet nie dzięki, tylko po prostu przez nią nie zrealizowałam swojego celu, a to jest nieprawda.

Więc to jest też bardzo ważny punkt w odniesieniu do takiego nieuświadomionego, Ręcznego hamulca, czyli w jaki sposób ja myślę o sobie i o świecie. Okej. Też możesz się z tym, nie możesz, nie zgadzam się. Patrząc na moją historię, a znamy się ze 30 lat, będzie tak, słuchaj, naprawdę cholera jasna. Nawet chyba... No dobra, nie no, więcej. Zostawmy 30, bo więcej to będzie źle brzmiało, naprawdę. 30 lat wystarczy. Nieważne. To też wiesz, że ja w pewnym okresie swojego życia miałem bardzo duży sukces i zawodowy, i finansowy, i w ogóle, i to mi szczęścia nie dało.

Tak, właśnie w ten sposób mnie to blokowało, dokładnie. I to jest właśnie na poziomie nieświadomym, ten hamulec ręczny. I ja potrzebowałam przepracować to, Jakby zmienić styl myślenia i uczuć co do tego. I mieć taką pewność, poczucie bezpieczeństwa, że ja mogę być szczęśliwa zarabiając pieniądze. Tylko, że pieniądze to nie jest ten środek do szczęścia, tylko one są jakby środkiem do rozwoju. Wiesz, ja potrzebowałam nadać mu znaczenie. Co ten pieniądz dla mnie tak naprawdę znaczy? Co ja dzięki niemu mogę osiągnąć?

które powodują, że ta zmiana biochemii po prostu powoduje, że nie myśli się racjonalnie, tak? No ale wyobraź sobie też z drugiej strony, Sebastian, co gdybyś cały czas jeździł na tym hamulecu ręcznym? Co by się wydarzyło? No praktycznie chyba nic by się nie wydarzyło. No. Bo wiesz, ja rozmawiam... To będzie dobry przykład. Rozmawiałem ostatnio z kolegą, który przyleciał ze swoją dziewczyną na Bali, mniej więcej w naszym wieku, czterdzieści tam parę lat. No i wiesz, pierwsze co, a zazdroszczę ci to tam, to był majętny człowiek, żeby była jasność, jeżeli chodzi o pieniądze, nie byłoby problemu, żeby przyjechał na Bali, kupił sobie willę i mieszkał.

I dla mnie to nie jest hamulec, dla mnie to są wymówki. A czy to jest to samo w tej nomenklaturze? Tak. No wyobraź sobie, no z czego są wymówki? Jeżeli wymówką jest właśnie coś tam, wymyślam co chwilę coś, to na poziomie nieświadomym, umówmy się, to jest poziom nieświadomy, tak? Mówimy o nieświadomym poziomie, jeżeli chodzi o hamulec ręczny. To cię hamuje, po prostu nie idziesz, nie zmieniasz, nie idziesz do przodu, tylko gdzieś cię coś blokuje. Nawet ta wymówka jest po prostu hamulcem. Według mnie jest to hamulec nieświadomy. To może jeszcze być takim hamulcem, gdzie, no bo to powiedziałaś mi o tym, pieniądze szczęścia nie dają, mieliśmy inny pogląd, ale przyjmuję twój.

Bo ciągle chcemy coś doskonalić, doskonalić, doskonalić i ciągle coś się zmienia. Wiem to z własnego doświadczenia, ponieważ ja jestem perfekcjonistką i ja potrzebowałam się właśnie nauczyć odpuszczać. Więc na poziomie nieświadomym perfekcjonizm jest hamulcem ręcznym. To daję jako przykład swój własny. Bo było tak, że ja przygotowałam pewien produkt i ja go ciągle nie wypuszczałam, bo ciągle uznawałam, że on nie jest jeszcze doskonały. I to się ciągło, słuchaj, miesiącami, gdzie już dawno mogłam go wypuścić i w międzyczasie ewentualnie jakieś robić poprawki, tak?