#276. Zbrodnia bez ciała

Na tym nie koniec. Po zaginięciu Helen sprzątaczka, która codziennie doprowadzała lokal do porządku, zauważyła jak Sims dokładnie szoruje klatkę schodową wybielaczem. Właściciel pubu powiedział zdziwionej kobiecie, że jego pies narobił sporego bałaganu i musiał to wyczyścić. W świetle takich informacji policja musiała przesłuchać Iena Simsa. Mundorowi od razu zwrócili uwagę na podrapaną szyję i mocne zdenerwowanie mężczyzny. W bagażniku jego Volkswagena Passata natrafiono na plamy krwi. Sims zapewniał, że przewoził tam psa, który się skaleczył. Ale najważniejszym odkryciem był kolczyk z szafirem i opalem. Szybko ustalono, że taką właśnie biżuterię dostała na swoje 21. urodziny Helen McCourt.

Kobieta w dniu zaginięcia wyszła z domu właśnie w tych kolczykach. Kolejne ślady zbrodni znaleziono w pokojach na tyłach pubu George & Dragon. To tam na dywanie natrafiona na zapięcie do wspomnianego kolczyka. Do tego krew na podłodze, drzwiach i tapecie. Na drzwiach znaleziono krwawy odcisk palca. Według specjalistów należał do Iana Simsa. Równocześnie w okolicach Manchester Ship Canal i autostrady A57 na wysokości Hollins Green, 24 km od Billinge, Pewien mężczyzna wyprowadzający psa na spacer natrafił na wyrzucone, zakrwawione rzeczy. Dwa ręczniki, męskie ubrania, w tym sweter z nadrukiem producenta piwa popularnego w pubie George'n Dragon.

Szybko ustalono, że są to rzeczy podejrzanego Iena Simsa. Jakiś czas później kolejnego przełomowego odkrycia dokonano w Irlam nad brzegiem rzeki, 32 kilometry od Billinge. W dobrze ukrytym miejscu, do którego prowadziło strome zejście przez gęste zarośla, znaleziono czarny worek na śmieci, a w nim rzeczy Helen McCourt, jej płaszcz, torebkę, szalik i dżinsy oraz, uwaga, kurtkę Simsa. Jak ustalono, worek pochodził z rolki znalezionej w pubie George and Dragon. Dodatkowo natrafiono również na kabel, który według śledczych był narzędziem zbrodni. Nie było wątpliwości, że należał do Iena Simsa, ponieważ odnaleziono na nim ślady zębów jego psów.

Na odnalezionym płaszczu Helen zlokalizowano włókna z dywanu znajdującego się na podłodze w pokoju na zapleczu pubu George and Dragon. Dodatkowo Te same włókna odnotowano na nowych spodniach 22-latki, które założyła po raz pierwszy w dniu zaginięcia 9 lutego 1988 roku. Nie było więc możliwości, aby te włókna z dywanu znalazły się tam przypadkowo podczas wcześniejszej wizyty kobiety w barze. Proces Iena Simsa był jednym z pierwszych w historii Wielkiej Brytanii, w którym do skazania przestępcy użyto dowodów DNA. Materiał pochodzący z plam krwi z pubu i mieszkania oskarżonego porównano z próbkami pochodzącymi od rodziców Helen McCourt.

Ówczesna technologia wykazała, iż prawdopodobieństwo, że krew nie należała do McCourt, było skrajnie niskie, wynosiło 9 milionów do jednego. Ostatecznie na podstawie zgromadzonych dowodów uznano Iana Simsa winnym zabójstwa Helen McCourt i skazano go na dożywocie. Minimalny okres pozbawienia wolności wynosił 16 lat. Sims cały czas utrzymywał, że jest niewinny, a co za tym idzie, nie powiedział, gdzie ukrył ciało zamordowanej. Rodzina McCord robiła wszystko, aby odnaleźć ciało Helen. Korzystali z pomocy nurków, osuszali stawy. Michael, brat Helen, wraz z wujkami sprawdzali stare szyby kopalniane.