Rewolucja bez skalpela. Dekada mikrostymulatorów serca

10 lat temu po raz pierwszy wszczepiono tego typu urządzenie i czy ja dobrze mówię, że to pewien rodzaj rewolucji? Dlaczego? Myślę zdecydowanie, bo to zmieniło całkowicie postrzeganie naszej stymulacji serca. Może warto wyjaśnić, że stymulatory serca to są takie urządzenia, które chronią serce przed zbyt wolną częstotliwością rytmu. Mamy pewną grupę chorych, u których ten rytm zwalnia, często mają objawy w postaci nawet pełnych utrat przytomności połączonych z urazami. Pierwszy stymulator na świecie został wszczepiony o dziwo w Szwecji, nie w Stanach Zjednoczonych. W 1958 roku. I to już była rewolucja, prawda? Bo to ratowało życie. Zdecydowanie tak. I muszę powiedzieć, że opowieść o tej pierwszej implantacji też mrozi krew w żyłach, dlatego że pewien Szwed, znamy jego imię i nazwisko, Arne Larsson, dostał właśnie bloku trzeciego stopnia, czyli serce pracowało bardzo wolno, bo przebył zapalenie mięśnia sercowego.

Jego żona wiedziała, że jeden ze znamienitych chirurgów szwedzkich, Ake Senning, pracuje nad skonstruowaniem stymulatora serca i wymusiła na nim, żeby to pracę przyśpieszył. Jak Senning po raz pierwszy zobaczył panią Larsson, pokazał tylko w garści kilka półprzewodników, nad którymi pracowali. W ciągu kilku dni zrobili odlew żywiczny z pudełka po paście do butów i zapakowali te półprzewodniki i stworzono pierwszy stymulator. Pierwsze działo kilka godzin, drugie kilka dni. W sumie pan Larsson miał 26 rewizji tego układu. Pierwsza implantacja w Polsce to 1963 rok. Pan profesor Kieturakis w Gdańsku wszczepił takie urządzenie.