#43 - GOŚĆ: RUDY Z IDOLA CZ. 1

No ale poproszono mnie właśnie ku mojemu zaskoczeniu, żebym zaśpiewał coś jeszcze. Myślałem, po co? No przecież widzicie, że nie potrafię śpiewać, no nie przyjmijcie mnie, dajcie mi stąd wyjść, mówiąc, że jestem rudy. Stary, a może oni w tych papierach mieliby krzyknik przy Mateusz Dziółku, który zajebiście śpiewa. Ej, no tak. Może on się zestresował. Może się zesrał, tak. Może dajmy mu coś jeszcze. A my tutaj mamy napisane, że to jest drugi talent. To się pisze kolejna warstwa do tego. Dokładnie, no może faktycznie. No i poprosili mnie, żebym zaśpiewał coś jeszcze po polsku. Ja mówię, kurde, no nie mam przygotowanego niczego po polsku. Jedyne, co mi przychodziło do głowy, to Stolat, ale to miał śpiewać Pakleza. No nie będę mu odbierał piosenki, bo on czeka w korytarzu. Jakie są jeszcze piosenki po polsku? Już nie ma. Właśnie, jeszcze w sytuacji stresowej, jedyne, co mi przychodziło, to Stolat. Ale myślałem, nie no, jak zaśpiewam Stolat, to Pakleza mnie zabije.