#43 - GOŚĆ: RUDY Z IDOLA CZ. 1

Zapraszamy na podcast Samiec Beta. Podcast dla facetów aspirujących do miana samców alfa. Zapraszają Mateusz Płocha i Szymon Żurawski. Witamy wszystkich bardzo serdecznie. Samiec Beta. Odcinek specjalny z gościem zupełnie niespodziewanym, ponieważ jest dzisiaj z nami Jarosław Zakrzewski. Witam cię Jorku. Witam bardzo serdecznie i dziękuję za zaproszenie. Zapytacie, kim jest Jarosław. Kim jest Jarosław, ale pewnie się domyślacie, bo mamy to pewnie w tytule odcinka. Jeszcze na tym etapie, jak teraz gadam do Jarka, to nie wiem, jak nazwiemy ten odcinek, ale zakładam, że tak, żebyście wiedzieli, z kim rozmawiamy od razu.

Tak, pewnie nie zostałbym zaproszony, gdybym nie był tym, kim jestem. Nieprawda! No nie wiem, Mateusz. To jest rzecz, która właśnie ukonstytuowała mnie jako osobę i już będę miał to też pewnie na nagrobku. Wybite. Tak myślisz? W ogóle tak. Przedstawmy Cię prawidłowo. Ja w ogóle znam Jarka, bo ja Jarka znam z impro. Ja przez długi czas nie wiedziałem, że Ty jesteś tym, Rudym z IDOLA. Kompletnie nie miałem o tym pojęcia i też wyglądasz zupełnie inaczej niż wtedy. Tak? Takie mam wrażenie. Poznają Cię na ulicy ludzie? Aż tak to nie, ale właśnie jak dowiadują się kim jestem, to właśnie dosyć szybko się orientują, że faktycznie, nie ma wtedy wątpliwości, że ta twarz jednak jest podobna.

No i są wyczytywane listy i przydzielane te numerki z logo IDOLA i numer startowy. No i są wyczytywane nazwiska po kolei no i nasi koledzy, którzy zostali przyjęci, zostali wyczytani, dostali numer No i sobie już z numerkami czekali co dalej, no a była nas trójka osób, które nie miały numerków. No i były wyczytywane te listy, no i nagle pada nazwisko Mateusz Ziółko, na które nie ma reakcji. Drugi raz człowiek tam z realizacji wyczytuje Mateusz Ziółko. No i mówię, jak jeszcze raz nikt się nie zgłosi do Mateusza Ziółko, to idę jako Mateusz Ziółko. Czy jest na sali Mateusz Ziółko?

Tak, jestem, proszę bardzo. No i dobrze, tutaj zapraszam, proszę się podpisać. No i był jeden tylko element weryfikacji tego, czy jestem Mateuszem Ziółko. Nikt mnie nie poprosił o żadną legitymację, dowód osobisty, tylko zapytała mnie pani, W jakim mieście byłem na castingu? No ja powiedziałem zgodnie z prawdą, strzeliłem, no, miałem do wyboru 4 czy 5 miast, no ale powiedziałem, że Katowice, ona powiedziała, że się zgadza, dała numer, zapraszamy i tyle. Ta anegdota, nie wiem, ile ma rozwidleń, ale coraz dziwniejsze osoby wypadają, mam wrażenie, z tej anegdoty. No i nie wiem, czy kojarzycie, ale Mateusz Ziółko jest prawdziwym piosenkarzem, który później wygrał The Voice of Poland. Tak.

No i jest takim definicją piosenkarza z talent show, mam wrażenie. Tak. Nie obrażając nikogo oczywiście. I ten, że Mateusz Ziółko, właśnie dlatego na tych nagraniach z mojego przesłuchania nie widać początku, jak rozmawiam z jury, mam wrażenie, że to dlatego, tylko jest ta końcówka, ponieważ jury cały czas się do mnie zwracało per Mateusz. I zostałem przedstawiony jako Mateusz Ziółko. O Jezu, to bardzo śmieszne. Wszyscy tam na sali myśleli, że to jest Mateusz Ziółko i chyba później już w trakcie realizacji doszli do tego, że kurde, ten Mateusz Ziółko to chyba nie jest ten kot. Ale ja widzę oczami wyobraźni gdzieś tam, wiecie, dwa lata później Ewa Zapędowska, Ela Zapędowska tam ma robić jakieś szkolenia czy coś tam, właśnie Ziółko jest jako uczestnik i ona ma, nie, nie, nie, z nim to ja już nie chcę być.

Ale nie zapamiętali, podejrzewam. Tak, no, musiał próbować w innym programie. W IDOLU już jakby zamknąłem drzwi i... Ale czekaj, kurwa trochę jego wina, gdzie on był wtedy? No właśnie, czemu nie przyjechał? Czemu on w ogóle się nie zgłosił? Ja myślę, że zrobiłeś dobrze. Myślę, że to jest tajemnica, którą trzeba wyjaśnić po prostu. Możemy do niego napisać. Możemy napisać do Mateusza Ziółka. Ty, a dawaj wyś napisz do tego. Ja mam tam telefon, musisz... Macie, znacie Mateusza Ziółka? Nie, napiszemy do niego na Instagramie. Słuchajcie, jak się uda, to się uda, a jak nie, to będzie cięcie w tym momencie. Jak coś, to najwyżej. A to czekaj, to potem to zrobię? Tak, tak. I tak bym teraz nie odpisał, ale napiszę. No, no i co? No i jeden kolega z kolei, to też nie było jakoś, był po prostu bardzo pewny siebie i wmówił tam ludziom z realizacji, że on się dostał i że był na castingu w Katowicach i że musieli zgubić jego papiery i mu przydzielili ten numer.

No ale poproszono mnie właśnie ku mojemu zaskoczeniu, żebym zaśpiewał coś jeszcze. Myślałem, po co? No przecież widzicie, że nie potrafię śpiewać, no nie przyjmijcie mnie, dajcie mi stąd wyjść, mówiąc, że jestem rudy. Stary, a może oni w tych papierach mieliby krzyknik przy Mateusz Dziółku, który zajebiście śpiewa. Ej, no tak. Może on się zestresował. Może się zesrał, tak. Może dajmy mu coś jeszcze. A my tutaj mamy napisane, że to jest drugi talent. To się pisze kolejna warstwa do tego. Dokładnie, no może faktycznie. No i poprosili mnie, żebym zaśpiewał coś jeszcze po polsku. Ja mówię, kurde, no nie mam przygotowanego niczego po polsku. Jedyne, co mi przychodziło do głowy, to Stolat, ale to miał śpiewać Pakleza. No nie będę mu odbierał piosenki, bo on czeka w korytarzu. Jakie są jeszcze piosenki po polsku? Już nie ma. Właśnie, jeszcze w sytuacji stresowej, jedyne, co mi przychodziło, to Stolat. Ale myślałem, nie no, jak zaśpiewam Stolat, to Pakleza mnie zabije.

On potem na tym filmiku na sam koniec podchodzi do mnie i mówi, czy tam widziałem tego, czy tam sram tego, a ja mówię, wiem kto to jest Helmut Kohl, nie zrobi mi pan w konie, nie? I ja przybiłem z nim piątkę i to jest puenta filmiku. No i potem oczywiście w chuj ludzie mi to wysłało, na zasadzie, o Płocha, jako jedyny nie dałeś się zrobić, jako jedyny, kurwa, wyszedłeś obronną ręką, wow, a tamci są debilami, ty kurwa, zajebiście Płocha, kurwa, a oni wszyscy są głupi w ogóle. No i teraz opowiem, jak to naprawdę wyglądało. Bo to ja myślę, że może rozjaśnić jakby też pewne manipulacje telewizyjne i też jak ty powiedziałeś o tym, że to mogło być różnie przedstawione, nie? Tak jak ty się pojawiłeś. No to to wyglądało w ten sposób, że ja faktycznie byłem na Fashion Weeku wtedy, bo moja ówczesna dziewczyna, o której tu kiedyś gadałem,

I zakładam, że gdyby inaczej to pomontowali, też by mógł wyjść na głąba. W zależności od tego, jaka jest teza. To jest w ogóle najprostszy sposób. Wymyślam tezę, że ludzie 2. 3. 4. Czuję, że to śmierdzi po prostu, że ten kurwa Heizer jest niefajnym typem, że to jest takie... Na szczęście po latach okazało się kompletnie inaczej. Nie, to nie jest prawda. No dobra, więc co? Tak, więc Mateusz też miał swoją chwilę. Ja miałem taką mini, mini chwilę, bo byłem kiedyś w jakiej to melodii i miałem jakiś taki żart, że

Dziękuję. I zapraszam w ogóle, żeby zobaczyć Jarka na scenie. Ale muszę przyznać, że tutaj nie kapitalizujemy Twojego impro w tym odcinku, bo po prostu byłem strasznie ciekawy tej historii. Zajebiście, że się zgodziłeś nam ją opowiedzieć, bo dostarczyła mi ogromną frajdę. I też nie wiedziałem, znaczy spodziewałem się, że ona będzie wielowymiarowa jakby w tym, jak to powiesz, bo jesteś bardzo śmiesznym gościem. I zakładam, że pewnie nie zaprosilibyśmy kogoś, kto jest memem, a go nie znamy, bo nie wiemy, czy potrafi też tak fajnie opowiedzieć. A ty wiedziałem, że jesteś w stanie fajnie opowiedzieć tę historię. Tak. No, a więc trzeba by tylko znaleźć jeszcze Mateusz Ziółko, czy ma ci za złe, czy może... Ciekawe, no. Jest gdzieś rzeczywistość, gdzie to on poszedł na ten casting, ty nie stałeś się memem.

Pa! Pa pa! Nice! Audycję przygotowali Mateusz Płocha i Szymon Żurawski. Grzegorz Kwiecień.