#13 - ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ, PAPIEŻ, ADAM MAŁYSZ, KALWI I REMI [18+]

Nie tylko tego nie pochwalam, ale potępiam. Najczęściej jednak na zbyt energetyczne wypowiedzi Wałęsy były reakcją na to, co mówiono o nim, jak mu ubliżano, jak go olrzono. Czyż tłum z Jarosławem Kaczyńskim na czele nie skandował w swoim czasie pod Welwederem bolek do tworek? No to słuchaj, to ja komentując to, co tutaj napisał Tomasz Lis, przeczytam Tomasza Lisa. Bo jakie jest lekarstwo na to? Kochani, jakie jest na to lekarstwo? I teraz cytuję. Okazywanie ludziom życzliwości poprawi nasze własne samopoczucie i sprawi, że będzie w nas więcej optymizmu. Mniej przy okazji będziemy narzekać, a tu naprawdę jesteśmy nieźli. I tu jest kolejny cytat. Musimy zbudować w Polsce kulturę optymizmu.

On jest świadomy tego, ale te nierówności wynikają z tego, że ludzie są rozleniwieni. No tak, tak, tak, no wiadomo, że tak. No przecież i z tego, że... Zostali rozleniwieni socjalem. O, ale a propos tego trochę, że te osoby się cały czas pojawiają w jakichś innych kontekstach i tak dalej. 2008 rok, czyli to jest epicentrum PiS z LPR-em i z samoobroną rządzi, no i zabawne, cytat już, zabawne, że Jarosław Kaczyński, który wykonał w ostatnich latach gigantyczną robotę, by stare kompleksy Polaków obudzić, a nowe Polakom wtłoczyć do głów, powiedział niedawno, że Polacy muszą się kompleksów pozbyć.

Na różne sposoby i też... Ja rozumiem, że pisanie co tydzień felietonu jest trudne, nie? Pisanie raz na dwa tygodnie jest trudne. Rozumiem to. Ale naprawdę. Jakieś minimum z minimum po prostu powinno być zachowane. Po prostu tam jest, przylatuje samolot, on się patruje w ten samolot i nie zgadniesz, kogo zaczyna cisnąć. Jarosława Kaczyńskiego. No i tak jest po prostu, co felieton. Nie ma nawet... Myślę, że z tej książki można by stworzyć generator pisania felietonów Tomasza Lissa z 2008 roku. W każdym razie, no myślę, że wrócimy jeszcze do tematu, bo to jest taka postać, że... Myślę, że będziemy o nim wspominać. Nie wiem, czy poświęcimy mu cały odcinek, bo ja myślę, że też, no nie przesadzajmy. Ja nie wiem, czy mam w sobie tyle cierpliwości, żeby przeczytać kolejną książkę Tomasza Lissa.