Bartek Gumulec - Dyrektor Festiwalu Trybunały Uśmiechu

Czy czasem nie czujesz się, że jesteś w cieniu na przykład swojego brata, Bartek Gumulec – Dyrektor Festiwalu Trybunału Uśmiechu. Elementem tej układzalki, która się trochę nazywa Gumulce, ale tak pozytywnie naprawdę, proszę Państwa. Bo to świadomie wybrałeś to, że jesteś w Piotrkowie, bo ja pamiętam taki moment, kiedy miałeś propozycję i wcale nie musiałeś w tym mieście zostać, natomiast zrobiłeś to świadomie.

Taniec, jak zwał, tak zwał, ten odcinek programu dopiero w nocy, nad ranem o czwartej wróciwszy do Piotrkowa, byłem w stanie to dopiero zobaczyć, ale tak mówię, kurde, fajne to było wymyślone, naprawdę. Nie, fajne i myślę, że udało wam się w tę konwencję świetnie wpasować, przecież program jest na żywo, to, że wy ćwiczyliście raptem chyba tydzień, prawda? Bartek Gumulec, dyrektor Festiwalu Trybunału Uśmiechu Aksamitnym głosem pana, że za chwilę zatańczę parodię. Ja myślałem, że zwariuję.

To jest to w zasadzie twoje kulturalne dziecko. Trybunały, Trybunały Uśmiechu, Trybunały Kabaretowe. Mimo tych wszelkich trudności, bo to i finansowych, i logistycznych, I na pewno krytyki, hejtu, bo to nie uniknie się. Idziecie do przodu, robisz to, dalej robisz. Tak, robimy i myślę, że kilka lat temu nastąpiło takie nowe otwarcie Trybunału, a co do początków, to ja, Magda Gumulec, moja żona i Michał Połupski, tego o tym nie zapominamy i to jest ten tercet, który wpadł na pomysł, że w Piotrkowie może... No jest ten tercet, który Piotra dostał. Tak, tak. Właściwie ja pamiętam, jak zaczynaliście jako baryciarze. Te drogi się potem rozeszły, każdy poszedł w inną stronę. Magda kontynuuje to po latach.

Bardzo dziękuję wszystkim Państwu, dziękuję Prezydentowi, dziękuję Pani Marszałek, którzy obejmują honorowym patronatem to wydarzenie. Więc ten, powiedzmy, problem istniejący kiedyś mamy zażegnany. Pojawia się drugi problem nasycenia kulturą Piotrkowian. To nie jest już tak, że Trybunały są wydarzeniem, Którym było na początku. Którym były dwadzieścia lat temu, bo faktycznie ludzie czekali na październik. Naprawdę, ty już to robisz dwadzieścia lat? Dwadzieścia trzy lata, no to jest szaleństwo. Dwadzieścia trzy lata? Tak. To rzeczywiście, Bartek, dziękujemy tobie za wytrwałość. Dziękuję państwu, że jesteście z nami, bo jednak robimy to dla was i to jest dla nas. W zasadzie zaczęliśmy sobie tu wszyscy dziękować wszystkim, ale taka prawda jest, Bartek, że zacząłeś, zaczęliście coś, Ale gdyby nie było tych wszystkich ludzi i twojego tego zaangażowania, to nic by z tego nie było, bo pieniądze też nie wszystko.

Oczywiście i z perspektywy czasu widzę, że cudownie jest zaczynać, cudownie jest coś wymyślać, trochę wystrzelić jak supernowa, ale najtrudniejsze jest utrzymać, pozostać i jeszcze utrzymać ten poziom i robić rzeczy. I myślę, że nam się to nieskromnie udaje. Od kilku lat robimy coś, co jest wyjątkowością naszego festiwalu. Są to Benefisy, które zrzeszają całe środowisko kabaretowe. Sara jest pełna wypełniona po brzegi, bo wszyscy przyjeżdżają do Piotrkowa. Mówię o gościach, mówię o artystach, mówię o tych, którzy podglądają takie wyjątkowości festiwalowe. Za nami Benefis Tomka Jachimka, Michała Wójcika z Kabaretu Ani Lambrul, Agnieszki. Bartek Gumulec – Dyrektor Festiwalu Trybunału Uśmiechu.