Bartek Gumulec - Dyrektor Festiwalu Trybunały Uśmiechu

Czyli ty się spełniasz w tym mieście, mimo tego, że mógłbyś robić dużo różnych innych rzeczy i byłbyś może w telewizji, może byłbyś człowiekiem bardziej znanym w całej Polsce. Poniekąd tak, aczkolwiek wybierając taką, a nie inną drogę, muszę mieć świadomość, że pewnych rzeczy już nie zrobię, bo na pewne rzeczy jestem po prostu za stary. Niektóre rzeczy... Ale pogodziłeś się z tym. Tak, jest mi dobrze. Jest mi dobrze, bo tak jak mówię, wspieram, bardzo wspieram i Madzie, i Piotrka, i w ogóle to środowisko, z którym od jakiegoś czasu pracuję, czyli środowisko estradowo-kabaretowe, które wydawałoby się takim środowiskiem

To nie tak, że cię od razu brat wybrał? To wcale nie było tak, że byłem ten pierwszy i jedyny, bo w programie poświęconym rodzinie, powiedzmy, gwiazdy w cudzysłowie, tudzież artyście biorącym udział w programie, zawsze jest ten moment na spotkanie z rodziną. No i w pierwszej kolejności była żona, Piotrka, Marta, później być może córka, Ale ponieważ oni stronią trochę od tego świata mediów, to kolejnym wyborem była Madzia, moja żona Magda Gumulec, z którą Piotrek pracuje na co dzień i która tak trochę naturalnie, z racji tego, że jest bratową, no jest w rodzinie, uznaliśmy wszyscy, że to będzie wybór najlepszy. Ale tu się okazało, że produkcja programu wymyśliła, ponieważ też zna nas, kojarzy, Wymyśliła ten patent braci-bliźniaki. Ale myślę, że bardzo fajny patent. Niestety też w kontekście mojej żony, której się nie udało wziąć udział, twierdzę, że niestety bardzo dobry pomysł, bo widziałem też ten