S06E21 Karolina Chrapek

Miałam... Po jakimś czasie dostałam również kask Skota, tak jak Janica Kostelicz jeździła, bo ona była generalnie moim takim wzorem do naśladowania. I tak, no jakby tak to się zaczęło. Ja chyba nawet pamiętam, że podcast, który z Adamem prowadziliśmy, z twoim bratem, to chyba nawet nazwaliśmy Polski Kostelicz, bo ta historia... No dobra, no wszystko Adam zepsuł, nie? Mógłby jeździć trochę szybciej, nie? Bo tak, gdyby nie to, to tutaj ty i Grzyska zaliczone. Też tata, absolutny pasjonat. To powiem tutaj, oczywiście to nie ma pejoratywnego zabarwienia. No wariat, pozytywny wariat tego sportu, który... Stwierdził, że można zrobić po właśnie lokalnej tutaj zabawie zawodników, no nie mając chyba wielkiego backgroundu technicznego, no bo jak to poszło dalej?

Żeby wykorzystywać te szanse, żeby balansować to wszystko i nie wyżerać się nawzajem, że ja wystartuję tu, a ty tam albo ja ci nie odstąpię miejsca. Niech to jest gdzieś tam takie fajne, płynne, ale to do tej pory umówmy się, ani wtedy jakoś super nie działało, ani nie działa teraz, ale dzięki temu ja wjechałam jeden, jedyny Puchar Świata kobiet w Beaver Creek po tej trasie. My tutaj bardzo lubimy analogie piłkarskie, ja sobie bardzo lubię dworować z Legii, ponieważ Antek jest tutaj wielkim fanem, więc to możemy powiedzieć taka sytuacja, w której kontuzję łapie Kacper Chodyna i wchodzi Patryk Kun, nie? To twoi ulubieńcy, nie? Tak? Rezerwowy. Spływa po mnie, jestem teflonowy, w ogóle nie wiem, co się dzieje w Legii.

Pamiętam, że tam były mega lodowe trasy, że generalnie te konkurencje szybkie. No w ogóle tam się ciekawe rzeczy dzieje. Slalom ustawiony przez Ante Kostelicia u facetów w drugim przejeździe, którego nikt nie wiedział jak pojechać. Zjazdy, które naprawdę były takie, że... Śmierć zaglądała w oczy. Jak to ty widziałaś jako zawodniczka, która tam była i stawała na starcie? Tak, trasy były trudne. Trasy były zawiłe, kręte i generalnie lodowe, to się zgadza. Było szybko. Ale na tamtym czasie, jakby nie powiem, nie przeszkadzało mi to jakoś bardzo. Po prostu ja się już wtedy nauczyłam koncentrować na tym, co mam zrobić na trasie. Jakby dla mnie liczył się przejazd, nic innego dookoła. I w sumie w zjeździe, ja chyba w zjeździe tam przegrałam, w samym zjeździe licząc, teraz żebym się nie pomyliła.

No niestety nic się nie zmienia pod tym względem, jak widać. Wiesz co, to niesamowite to jest, bo takie przykłady cały czas mam w głowie, nie wiem, jakiś Cyprien Sarrasin, który odpalił po wieku 30 lat, nie? W Pucharze Świata, no i tak dalej. No to można by mnożyć jakichś Patricków Thalerów, możemy wyciągać, ale nie ma sensu, nie? Ale to bardziej chodzi o to... Po raz setny chyba tutaj powtórzymy cytat z nasz ulubionej wicy Kostelicia. Osobiście nam mówił, Stalkantowi. Powiedział special for you guys, special for Stalkant. Powiedział właśnie, że oni nie mogą sobie pozwolić na rezygnację z zawodnika, którego mieli 5 czy 6 lat pod skrzydłami, bo już za dużo w niego zainwestowali. I to jest olbrzymia strata, rezygnacja właśnie z takich zawodników.

To były zwykłe spodnie kombinezonowe, ale nie pamiętam jakiej marki, wiecie? I to jest wstyd teraz. Nie wiem, czy nie Rejma to wtedy w ogóle jeszcze gdzieś tam jakieś pierwsze swoje raczki miała, jeszcze dziecięce jakieś tam zestawiki. Były takie. Moja córeczka... Dobrze, że nie z połową kombinezoną, bo też takich pamiętam, że były kombinezony i się połowę wpychało się do spadku i stachło. Do przejśczenia. O jejku. Dobrze, kończymy też długo. Nie tylko rozmowy są długie, końcówki też są długie. Ryżarskie Rady Stalkant, Karolina Chrapek, Ante Niezalewski, Maciej Żawski. Dziękuję, ahoj, cześć. Cyk. Kliknij, kliknij tam.