S06E07: Aniela Sawicka

Skąd do nas dzwonisz w ogóle? Gdzie teraz jesteś? Ja aktualnie jestem na zgrupowaniu na Pitstalu i przygotowuję się do sezonu. Już są takie ostatnie tygodnie, dosłownie dni można powiedzieć, bo ten obóz już jest taki ostatni przed kolejnym zgrupowaniem, gdzie już będą starty, więc szlifujemy formę. Gdzie i kiedy te pierwsze starty? Bo tutaj już moja strona fizyki grzeje się, już odświeżam cały czas, a cały czas nie widzę wyników Polaków. Pewniejszym startem jest Puchary Europy w Meyerhofen i to się na pewno kalendarzewo nie zmieni, ale chcę wystartować przed tym Pucharem Europy w zawodach FIS, a ten kalendarz FIS jest jeszcze ruchomy i to w zależności od pogody i gdzie jak szybko ruszy jaka stacja, więc na pewno już przed Pucharem Europy gdzieś będę.

Więc absolutnie skupialiśmy się na tym, żeby był wynik i żeby to był klub wyczynowy. Tyle, że jakby wiadomo, jakby im dalej się wspinasz w tej karierze narciarza alpejskiego, tym więcej osób się wykrusza, bo... Bo jest to ciężkie i wymaga to wielu poświęceń. Więc na tym etapie, gdzie ktoś już ma wybrać studia, liceum, tu już oni się wygruszali. Ale jak ja jeszcze byłam w klubie jako mały zawodnik, to miałam super ekipę do trenowania i do ścigania się. Jasne, jasne. Powiedz mi, jak u Ciebie w takim razie właśnie przeszedł ten moment, bo wydaje mi się, znaczy wydaje mi się, jest to oczywiste, że moment przejścia z juniora z Pucharu Polski do FIS-owca, no jest kluczowy i na tym odpada po pierwszym roku FIS-ów.

Bardzo wielu zawodników, brakuje im czy to motywacji, czy tego wyniku. A u ciebie to chyba z tego co patrzyłem na stronę FIS, to był jakiś wjazd z drzwiami futryno. W pierwszym roku zjechałaś jakieś tam 40 FIS punktów? 33. No właśnie, 33. Ja dokładnie pamiętam... Tak, to jest moje hobby na jesienne wieczory, to właśnie tam oglądam jakieś Fizzpunkty i nagle patrzę, co to jest, kurczę, jakoś szesnastolatka tutaj zjeżdża, 33 Fizzpunkty, to o co chodzi? Tak, to wiesz, jak każdy tak zawsze przygotowywał cię tak mentalnie do tych Fizzów, jak to wygląda. No i jak pojechałam do tego Vipita, no i tak zjechałam i w sumie taka byłam... Wow!

Sama siebie... No było to takim fajnym kopem napędowym i też fajnie, że wiesz, nie miałam jeszcze za dużego bycia w tych wisach, stanęłam i zjechałam, to było super, bo jakby czułam się do tego przygotowanie, no a niestety potem, zaraz po tych zawodach została, znaczy nie niestety, ale zostałam wystawiona na Mistrzostwa Świata Juniorów i na tych Mistrzostwach Świata Juniorów zerwałam więzadło krzyżowe, więc ten mój pierwszy sezon był bardzo krótki, bo Bo ja w połowie stycznia już chyba się rozwaliłam, więc zjechałam ten życiowy wynik i się rozwaliłam. I tak naprawdę tak, to wejście do FIS-u bardziej mi się kojarzy, wiesz, z tym potem, że jakby tym procesem wracania i na nowo budowania wszystkiego.

Jasne, jasne. Ale słuchaj, to jak to wyglądało? Czy jeszcze możesz wrócić pamięcią do tych FIS-ów? Czy ty po prostu może nikt ci nie powiedział, że tam się trzeba stresować i napinać na tym FIS-ie i dlatego tak dobrze poszło? Nie no, wiesz co no, ja bardzo lubię slalom i byłam w nim szybka, wiesz, wtedy jak wyszłam z Pucharu Polski i też nie miałam, teraz jak już jestem starsza, znasz zawodników, wiesz jak kto jeździ, ja wtedy w ogóle nie miałam zielonego pojęcia jak kto jeździ z tych FIS-owców, no to stanęłam i zjechałam no, wiesz. Kurczę, ale podoba mi się to co mówisz, ja też bardzo lubię slalom, ale nigdy nie byłem szybki, o co chodzi? Co jest? No właśnie, to nie wystarczy lubić, szkoda.

A jeszcze tak trochę, co by było gdyby, to też już mówimy o 2018 roku, ale sądzisz, że byłabyś w stanie wtedy trochę to dłużej utrzymać i że jakby miałaś jakąś taką świadomość tego, że to nie był przypadek i że mogło coś z tego być? Nie. Nie, nie, jakby zdecydowanie nie. Uważam, że to nie był przypadek. Przejście z tego pucharu, wiadomo, to jest zawsze przechodzisz z pucharu do FIS-u, zobaczysz w FIS-ie, ale to nie do końca tak jest. Jak ktoś dobrze jeździ, jest przygotowany, no to jest w stanie wejść do tego FIS-u i zjechać w tym pierwszym roku dobre wyniki. Ja po prostu jedyne co cieszyłam się, że stało się to szybciej niż później, bo wiadomo, że nigdy nie wiadomo, kiedy w sezonie będziesz w takiej formie i w takiej predyspozycji, żeby zjechać.

Wiecie, różnie się ta forma rozkłada na sezon. Ja bym chciał tutaj dla wszystkich młodych ścigantów, którzy może nas słuchają, podkreślcie sobie tutaj wężykiem co Nela powiedziała, że to chyba namalowaliśmy takiego diabła z wielkimi rogami, który nazywa się FIS, a po prostu jeśli się uczciwie pracowało, No to tak, może ludzie straszą za bardzo. Podoba mi się to, co powiedziałaś tutaj o tym. Jakby, wiecie, bo do FIS-u przechodzisz z Pucharu Polski. Pucharze Polski, jesteś gwiazdą, wygrywasz, wiecie, zjeżdżasz na metę, jest mnóstwo ludzi, są kibice, jest tablica z wynikami ogromna, no, wszyscy ci wywiatują, no, w ogóle, wiecie, stajesz, wszyscy, no... Jest pompa, jest pompa.

Jest pompa na każdej edycji. Jest pompa, jesteś przyzwyczajony do tego, że jesteś pępkiem świat. Po czym przychodzisz do FIS-u, gdzie zjeżdżasz na metę, nikt ciebie nie interesuje, czasem nawet nie ma tablicy z wynikami. Jak sobie nie zapamiętasz szybko swojego czasu z tablicy, to potem możesz się zgubić, który będziesz w stawce. I nagle masz takie zejście na ziemię. To wcale nie jest tak, że wiecie, że wszyscy będą teraz skakać, że ja przeszedłem do FIS-u i ja pamiętam jak zjechałam te FIS-y w wypite, no to też był taki wow, pierwszy rok, taki wynik. A tam... Tak, nie wiem czy tak... Tam nawet nie było podium, tam też nie było... Każdy tylko podał sobie ręce i każdy żyje sobą, każdy patrzy na swój wynik. Też tak jest w wizach, no i możesz być dziesiąty i zjechać swoje życiowe punkty.

Każdy patrzy na siebie i interesuje się tym, czy on dzisiaj się poprawił, czy nie. To jest takie trochę brutalne, ale też piękne. Ja uważam, że piękne, no. Ale wiesz co, to też otworzyłaś kolejną ciekawą tutaj puszkę, która się nazywa, czy może ten Puchar Polski nie jest zbyt przypudrowany, kiedy tak naprawdę, wiesz, nie mówię może o tym, niech będzie przyjemna atmosfera. Kurczę, no bo wiesz, zjeżdża się te, powiedzmy, poniżej 40, te 30 parę FIS-punktów. To jest oczywiście bardzo dobry wynik, należy gratulować i przybić pionę. Ale to, wiecie, to jest pro... No właśnie, ale to jest... To nie jest nic światowego, to... No właśnie. No to jeszcze kupę lat i kupę pracy, więc to jest po prostu jakiś krok do przodu i z którego się cieszysz, że ta praca popłaciła.

No właśnie i może ci, nie wiem, czy to zachodni, czy alpejscy zawodnicy, no to może mają większą świadomość tego, że kurczę, zrobiłem kroczek, ale tak naprawdę to jeszcze trzeba zrobić ileś skoków wręcz, żeby dojść do tej formy, prawda? Do tego tempa jazdy. Tak, może też się to trochę z tego bierze, że nas po prostu jest mniej. I na pewno nie mamy takiej skali, jak mają Włosi, żeby się gdzieś przebić i żeby tam gdzieś zaistnieć, to ile osób trzeba przeskoczyć. Nas jest mało. Ja bardzo dobrze sama wspominam Puchar Polski i ściganie się w Młodzieżowym Pucharze Polski. Tyle, że rzeczywiście potem to nie jest FIS. To nie jest takie brutalne... Zdarzenie się potężnej istocie, na które nie jesteś przygotowany.

Dziesięcina, zrobiona, zapłacone, nara, idźcie tam się porolujcie. Tylko jest zupełnie, z tego co widzę, zupełnie inna praca. Nigdy w życiu. Jakby trener żyje sportem. Super, super. To jest jego, więc ja nigdy w życiu nie powiedziała czegoś takiego, bo to w ogóle nie pasuje. Nela, teraz ja muszę zadać jeszcze takie pytanie, troszkę może trudniejsze, w tej kwestii, że miałaś, tak jak już wspominaliśmy, wjazd w FIS, 33 FIS punkty, no a potem przyszły takie sezony, nie mówię, że złe oczywiście, ale chyba sama się zgodzisz, w większej suszy, nie? Ciężkie. No właśnie, jesteś zawodniczką z Polski, nikomu się nie udało oprócz Maryny i Magdy Łuczak od dawna gdziekolwiek zaistnieć.

Ty raczej wspomniałaś o tym. Nie mówiliśmy. Nie, no było tutaj o tym, żeby zrealizować swój plan. Aniela już użyła takiego sformułowania, dlatego już tutaj pytanie od razu. O, jesteśmy w sezonie olimpijskim i plany na ten sezon, bo tutaj aktualnie, tak jak sobie patrzę na listę FIS, to mamy którą pozycję? 221 na świecie, no to wiesz, wielkie gratulacje w ogóle, ale no właśnie, plany. Właśnie w tym sezonie bardzo dużo zawodniczek zeszło, jakby zrobiło się... Ten salon zrobił się na bardzo wysokim poziomie, także różnica jednego punktu w miejscach na liście światowej jest kosmicznie duża. Ale tak, mamy sezon Igrzysk Olimpijskich, więc wiadomo, że to jest priorytet.

Do połowy stycznia są kwalifikacje, więc do połowy stycznia jest możliwość zjechania kwalifikacji olimpijskiej. Tak, ja też będę robiła wszystko, żeby być w takiej formie, żeby walczyć o tą nominację. Z takich głów jakby... Do igrzyski liczą się najbardziej punkty Pucharu Świata, potem są punkty Pucharu Europy, a potem są właśnie te rankingi światowe FIS. Ja przede wszystkim zaczynam od pierwszej edycji startować w grudniu Puchary Europy i prawdopodobnie też wystartuję w Pucharze Świata jeszcze w grudniu. Więc teraz przede wszystkim skupiam się na Pucharach Europy i też jeszcze na FIS-ach, żeby ten ranking jak najbardziej poprawiać.