S06E07: Aniela Sawicka

I przy tych szkołach mieli taką wizję, żeby powstał klub sportowy, klub narciarski, żeby mogły jeździć dzieci na nartach, bo wbrew pozorom w górach dużo dzieci nie jeździ na nartach i nie umie jeździć na nartach. I ja zaczęłam chodzić do tego klubu. Zaczęłam chodzić na treningi. To się stało taką, wiecie, rutyną. Ja się zaraz bardziej w to wkręcałam. Od zawsze bardzo lubiłam się ścigać. I to się tak przeradzało płynnie, aż teraz już jestem tu i to wszystko poszło tak... Naturalnie, od tego klubu zaczynając. Kurczę, super, że tutaj od razu o tym opowiedziałeś, bo tak naprawdę lekko odpowiedziałeś na moje następne pytanie. No bo stalkując cię w internecie właśnie trafiłem, że oczywiście MMS Dendyski jest klubem działającym pod szkołą Montessori.

Ale to tak... Jakbym miała tak powiedzieć pierwszą rzecz, to jestem szczęśliwa, że zdobyłam złoto. Jasne. No nie, pewnie, pewnie. To też jest taki super, wiesz, pieczątka jestem tu, umiem, walczę, nie? Udało się. Super. Powiedz nam jeszcze, jak w ogóle wygląda współpraca w kadrze B i jak to funkcjonuje? Ja generalnie teraz jestem w kadrze B, ale ja współpracuję cały czas ze swoim trenerem, z którym współpracuję od zawsze, ze Zbyszkiem Dendysem i specjalizuję się w Salomie. Dwie dziewczyny, które są też w mojej grupie, specjalizują się w gigancie. Więc nie ma takiej możliwości, żebyśmy teraz połączyły cykl Pucharów Europy razem i treningów, gdzie to po prostu się nie ma opcji spiąć. Więc ja trenuję sama na tej zasadzie, że łączymy się z różnymi kadrami, czy Pucharem Europy Słoweńskim, czy Włoskim, tak żeby po prostu na tych treningach był dobry poziom do sparowania się, bo to jest istotne.

Ja miałem to pytanie i zapomniałem. O, właśnie. Ja mam czas, ja mogę siedzieć, tak że to Macierz się spieszy do dziecka. Powiem ci, że pominąłem jakoś to. A dlaczego ja to pominąłem? Tak, twoje ulubione poleć, najlepsze książki, jakie tutaj, albo najlepsze. Możesz te je na kilka kategorii, bo widziałem, że czytasz też różne książki, które są bardziej właśnie dookoła powiedzmy tej budowy mentalnej. Czytasz też powiedzmy zwykłą czasem beletrystykę, znaczy zwykłą, no niezwykłą, więc możesz na kategorie podzielić. Tak, jakby teraz w tym roku do momentu, kiedy uczyłam się do egzaminu licencji Jackiego, to byłam cały czas w transie nauki, więc jak tylko zdałam, to w ogóle przeniosłam się tylko w odmurzającą literaturę typu powieści kryminały, żeby tylko nie musieć się rozwijać na chwilę.