S05E12: Alta Badia, Val Gardena i Sankt Moritz

Witamy w Stalkant FM, Twoim podcastowym źródle wiedzy o narciarstwie alpejskim. Razem z najlepszymi gośćmi alpejskiego cyrku analizujemy nie tylko sport, ale także jego przyszłość w Polsce i za granicą. Przygotujcie się na trudne pytania i fascynujące rozmowy. Prowadzą dla Was Antoni Zalewski i Maciej Żabski. W dzisiejszym odcinku. Ahoj, ahoj. Lyżarski Radio Stalkant. Wracamy w przedświątecznym odcinku. Działo się wiele. Cztery dni zawodów. Ścigały się panie, ścigali się panowie. Sankt Moritz, Val Gardena i Alta Badia zwyciężyli Timon Haugant, dwukrotnie Marco Odermatt.

Witają was jak zawsze Antoni Zalewski oraz prosto z Bojten. Maciej Żabski, ahoj. Maćku, Maćku, jako że ty wszystkie zawody oglądasz od A do Z, od zawodnika z numerem 1 do zawodnika z numer 120, tak jak ja ostatnio na FIS-ach w Suchym musiałem oglądać wszystkich zawodników do samego końca, to była też bardzo ciekawa przygoda. Macio, wydarzyły się rzeczy niestworzone, niestworzone w Val Gardenie, w Sankt Moritz i w Alta Badii. I zaczniemy sobie na sam początek właśnie od tej Val Gardeny, przepięknej trasy, Sasląg. Tak naprawdę to trasa, na której się urodził chyba Dominique Paris, ale teraz nie było co prawda tego widać, ale opowiedz proszę nam w tym super gigancie, co tam się wydarzyło.

Dwa razy nawet w ciągu domu. Nawet dwa razy, dokładnie. Zepsuty kalendarz. Może być zepsuty kalendarz? Raczej tak, może być. Taki cyfrowy powiedzmy, nie? No nie wiem, dobrze. Głupoty już gadamy. Też ciekawa historia. Super, że się udało. Też chyba gość miał troszkę problemów zdrowotnych. Zażarło, zrobił swoje i gratulacje. No i to też nie jest młodzieniaszek. Tak jest. Starszy od nas, Antoni. Ja to nie lubię takich historii, jak ktoś po raz pierwszy staje na podium w takim wieku, bo to cały czas powtarza się mój sen z Michałem Kucharczykiem i Legią Warszawa.

Drodzy słuchacze, Antoni Zalewski, fan stóp odermato. Ach, stópkarzem. Nie jestem stópkarzem, odważ się. Jeszcze tutaj w notatkach sobie zapisałem, że Timon Haugan i Luca Delli Prendini to musiał być niezły core. Chciałbym, wiesz, Uderzyć ich tak w brzuch pięścią i zobaczyć, jak bardzo się odbije od tego muru, czy sobie połamie nadgarstek wtedy. No bo parę razy to, co oni tam robili, szczególnie Luca, który nie wiem czemu, czy sobie założył, że każdą bramkę zbije kaskiem, czy... Ręką albo wszystkie płaty zerwie. Tak, dokładnie. Może on jakieś zakłady takie robił, ale to, jak oni są fizycznie przygotowani, no to to jest coś niesamowitego. Chciałbyś zetrzeć parmezan na tareczce?

Chyba, że tak, oczywiście. Żeby nie zakładać łańcuchów, zwłaszcza jeżeli ich nie macie w swoim samochodzie, żeby narty były prawie zawsze zrobione, wyciągowi wam podawali orczyki. I tyle chyba. I tyle. I żeby się w szafie znalazły stare karnety do oddania na kaucję. Ja ostatnio znalazłem dychę w kurtce. Jak ja lubię takie prezenty, jak po prostu bierzesz kurtkę i tutaj... Antoni z przeszłości przesyła ci pozdrowienia. Tak, a to może trzeba taktycznie zostawiać te pieniądze po prostu po stówce w każdej kurce i potem... Z króciutką notatką, hej, hej przyjacielu.