Herb Rzeszowa

Więc ten Rzekamiński doszedł do wniosku, że jest to najprawdopodobniej uszczerbiona, bo tak się znowu heraldycznie nazywa, czyli fragment, niecałkowity element, Z herbu Śreniawa z krzyżem, którym pieczętował się jeden z właścicieli miasta na przełomie wieku XIV i XV, właściwie już na początku XV, Piotr Kmita Lunak, który po wielkim pożarze między innymi wystawiał taki przywilej. Jest to hipoteza, że tak powiem, którą trzeba potraktować poważnie, ale istnieje cały szereg, zwłaszcza dzisiaj, bo od czasu badań Kamińskiego minęło kilkadziesiąt lat, trochę więcej wiemy o tych początkach Rzeszowa i cały szereg argumentów wskazuje na to, że raczej tak nie jest.

Poza tym też jeden z heraldyków Zwrócił uwagę, że gdyby Piotr Chmita rzeczywiście chciał, żeby ten herb tak się jednoznacznie z nim identyfikował, to albo dałby swój cały herb, jest wiele takich przypadków w herbach miast są herby właścicieli, albo wziąłby element silnie identyfikujący. W herbie Śreniawa jest krzywaśń, czyli taka jakby rzeka i jest krzyż. No więc zdecydowanie ta krzywaśń bardziej identyfikuje niż krzyż. Pamiętajmy, że to jest okres późnego średniowiecza i krzyż to jest symbolem absolutnym wszystkiego. Wszystko się wokół tego kręci. Czyli rozumiem, że Pana zdaniem te tradycje rodzinne rodziny rzeszowskich w dużej mierze przyczyniły się do tego, jaki mamy herb Rzeszowa.

Ale muszę powiedzieć, że właśnie nawet na stronie miasta Rzeszów jest taki felieton Marka Czarnoty, w którym jednak znajduje odbicie ta hipoteza dotycząca Piotra Kmity. Jest taka ładna, że aż zacytuję. Zdarzył się kiedyś napad na miasto, mieszczanie godzielnie odpierali, bardzo skutecznie i zdziwił się Piotr Kmita dzielnością rzeszowskich mieszczan i dziękując im za bohaterstwo i poświęcenie powiedział, że w obliczu nieprzyjaciela, podobnie jak moja drużyna rycerska, jak kawalerowie sobie poczynaliście, prze to z mego rycerskiego herbu krzyż kawalerski jako herb waszego miasta nadaje. No ładne to jest. Tak, ale to jest wtórne. Marek Czarnota, dobrze mi znany.