05 Mięśnie vs Umysł

Zanim zadasz to pytanie, to jak który słyszę, to wyjdzie, że jestem starszy. Nie, nie, nie, nie. Teraz tak nie będzie. Spokojnie. I teraz zróbmy tak, że jeden podgłośnimy, jeden ściszymy i zobacz, co wychodzi. Nasz umysł, jak się trochę podgłasia, pościsza, robi tak zwany ton Sheparda. I to był ton Sheparda w wykonaniu Ryszarda. Jestem z tego bardzo dumny. Wiesz, dlaczego tak się dzieje? Bo nasz umysł to jest superziomek. Za dużo bodźców, co? Ale nie bój się. Przecież ja tu jestem.

Zaopiekuję się tobą, nie ma sprawy. Posłuchaj, wszystko będzie dobrze. Wszystko będzie dobrze, wszystko się pookłada. Tak się zaopiekował, że zaczęliśmy słyszeć jakieś dziwne rzeczy i słyszę jakieś lorel zamiast udawać, że jestem młody. Świetnie mózg był, świetnie. Jesteś młody, nie martw się. Przynajmniej mięśniom mogę zaufać. Wiem, że się zegną. Ale to jest o to, opiekuję się Tobą ten umysł. Widzę właśnie, widzę. I ładnie rzeczy robi. Wychodzę na starego. Brawo. Ja chciałem tylko zaznaczyć, że zrobienie tego eksperymentu zajęło mi wczoraj 3-4 godziny, było ekstra, było warto, czuję, że dobrze spędzam swój czas. Ale jaram się, jaram się, że zrobiłem ton Sheparda. Brawo Ryszard, ładny ton Sheparda. I mój umysł mi pozwolił. Naprawdę bardzo ci męczy to umysł, jak robisz ton Sheparda 4 godziny.