Przedwojewski - Droga od strażaka do górskiego kozaka

Nie mam na tyle szybkości, żeby na tych 20 km być w stanie przytrzymać tempo najlepszych zawodników, ze względu na to, że nie jestem po prostu typem sprintera. Natomiast przy dystansach 3-4 godziny tu już mocno wchodzi w grę wytrzymałość, wydolność i w tym aspekcie czuję się najlepiej. Moi drodzy, Bartek Przedwojewski jest moim gościem. To podcast RunGapa. Podcast, w którym podobnie jak w podcaście triathlonowym, który dla Was prowadzę, mniej więcej w połowie rozmowy pojawia się przestrzeń na konsultację trenerską. Dzisiaj moim trenerem, z którym będę konsultował ważną kwestię, mianowicie planowanie grafika startowego, jest Michał Rajca z Trimp Team. Michale, witam Cię bardzo serdecznie. Przed nami sezon 2024 biegowy.

I taką wyższą, powiedzmy, formę startową jesteś w stanie utrzymywać, teoretycznie oczywiście, to zależy od stopnia wytrenowania zawodnika, natomiast to się tak ujmuje, że to zazwyczaj od Przedwojewski, Bartosz. Michał Rajca, Trimp Team, biegacz górski, trener, a także triatlonista był dzisiaj moim gościem. Zakładam, że nie ostatni raz, że będziemy tutaj regularnie gdzieś się spotykać z nim, ale też z innymi trenerami Trimpa, aby o biegowych ważnych kwestiach co tydzień w środku podcastu porozmawiać. Michał, dziękuję Ci bardzo za to, że znalazłeś czas. Thank you for having me.

Zaraz kończymy to angielskim akcentem. Tyle Michał Rajca, Trimp Team. Mam nadzieję, że pomógł Wam w takim otwarciu oczu jak najlepiej ten kalendarz startowy na kolejny rok planować. Wracamy do rozmowy z czołowym biegaczem górskim świata Bartkiem Przedwojewskim. Bartek, w jednym z wywiadów porównałeś starty w biegach górskich do Formuły 1. To było ciekawe i bym Cię prosił, żebyś tę myśl troszkę Przez to, że kibice nie do końca wiedzą, co to są biegi górskie, my też staramy się troszeczkę im przybliżyć, w którym kierunku w danym momencie może być te biegi górskie bliższe. Czasami to porównujemy właśnie do Formuły 1, czasami do kolarstwa, czasami też do triathlonu. I w momencie, kiedy mówiłem tutaj o Formule 1,

No właśnie, ale Formuła 1 to jest drużyna. Dobrze to powiedziałeś kierowca. To jest jakby już ten końcowy produkt, mówiąc brzydko, wysiłku wielu ludzi. I ciekaw jestem, co składa się na drużynę pod tytułem Bart Przedwojewski. Jacy są członkowie tego teamu, poza trenerem Andrzejem Orłowskim i poza trenerem mentalnym, o którym już wspominaliśmy. No właśnie mówiąc o tym teamie i o tych butach, które właśnie źle dopasowałem sobie na zawody. Dla mnie było niesamowite to, że mój team Salomon, który jest moim głównym partnerem już od 6 lat, stara się jak najlepiej pomóc swoim zawodnikom, więc my po tych zawodach, wiedząc, że nie do końca Salomon ma but na takie warunki, stworzyliśmy od razu nowy but, który jest idealny na warunki właśnie butniste, do szybkiego biegania.

Więc może i też to był taki bodziec do tego, że nie poszło zawodnikom Salomona. Oni się też po prostu zatrzymali, cała ekipa zajmująca się serią S-Lab, czyli taką serią podzawody, zatrzymała się i powiedziała okej, coś zrobiliśmy źle, bierzemy zawodników, którzy tam startowali, dopracowujemy produkt i pozwalamy im ścigać się na najlepszych gdzieś tam parametrach w kolejnym sezonie, więc Cieszy mnie to, że nasze teamy biegowe dbają o nas nie tylko i wyłącznie o przygotowanie nasze finansowe, czyli opłacenie naszego kontraktu, tylko też po to, żebyśmy mieli jak najlepszy sprzęt do ścigania, żebyśmy mogli mieć jak najlepsze osiągi. Więc trochę tak jak w Formule 1,

Ja nie potrafię tylko i wyłącznie trenować i zajmować się swoim treningiem. Lubię też rozwijać różne projekty, dlatego też teraz ruszamy z Trimpem, w którym ja będę odpowiedzialny za przygotowania do biegów górskich, do biegów ulicznych. Dla mnie to jest taki mega nowy, fajny projekt, no bo to też uczy mnie współpracy z innymi ludźmi, no bo to jest projekt, który tworzymy z kilkoma trenerami, trenerami tratlonu, kolarstwa, biegania ulicznego, biegów górskich. Więc duży projekt przyszłościowy, w którym chcemy po prostu dać ludziom możliwość przygotowania się do każdego dystansu takiego endurance'owego właśnie z nami, na naszym doświadczeniu, na naszych szkoleniach, więc myślę, że

Byliśmy wtedy mega z siebie dumni jako cały team strażaków, ale też w momencie jak się nie udało, to było ciężko. Widziałem po niektórych właśnie przyjeżdżając na jednostkę, że każdy gdzieś tam w nim to siedziało i nawet nie rozmawialiśmy ze sobą przez jakiś okres czasu, bo każdy musiał to przetrawić na swój sposób. A czy ty sam byłeś w takiej sytuacji, że bałeś się o to, czy dotrwasz do końca dyżuru? Teraz to się bałem o siebie, no bo wyobraź sobie teraz budynek, z którego ludzie uciekają, w którym się pali, a my tam do środka wchodzimy i nie wiesz, co tam się znajduje, nie wiesz, co cię tam czeka, ty nie widzisz praktycznie nic, idziesz po omacku z linią wężową po to, żeby zalokalizować źródło tego pożaru i ugasić, ewentualnie przeszukać to pomieszczenie po to, żeby znaleźć ewentualny