Rozgrywka #345 - Cyk Cyk Bwaah

W którym oni roku zapędzili te Elder Scrolls? Jeszcze przed pandemią chyba, nie? W osiemnastym. To jest E3 2018. No, tak więc to jest piękne po prostu, nie? To już zaraz będzie dekada, a nie ma... Ale z drugiej strony powiem Ci, że dla mnie ten rok jest bardzo ciekawy, bo w tym roku gramy w gry, które też już były zapowiedziane bardzo dawno i one się tam urzeczywistniły. Ja myślę oczywiście o Pragmacie i o Wolverine'ie, o którym będziemy dzisiaj mówić. To też są takie gry, takie ostatnie gry z tych starych konferencji, które gdzieś tam jeszcze majaczyły, nie? No tak, ale to jest nadal z pięć lat. To jest pięć lat. A tutaj już mamy osiem i ani widu, ani słychu, żeby w tym Builder's Crossie w ogóle się coś działo. Tak więc zobaczymy, jak to będzie. Natomiast oczywiście Obsidian ma też tego Grounded, który przyjął się całkiem dobrze z tego, co wiem.

Może tak być. Ten news to był troszeczkę taki jednak geek marketingowy, żeby w ogóle ktoś w outletach przypomniał ludziom, a wiecie, jeszcze taka będzie premiera. No wiesz, Onimusha, Dawnwalker, Wolverine, zaraz Galactic Racer. 13 października nikt nie będzie pamiętał o tych tytułach, co ty wymieniłeś. Mamy taki natłok premier, że 13 października już nikt nie będzie pamiętał w ogóle, że były takie gry jak Onimusha czy Dawnwalker. To już będzie pik odliczania do GTA. Tak to wszystko wygląda. Ale wer pozorom, o grach też...

9 darmowy Roblox, czyli po prostu ktoś klika pobierz. Diablo 4 na promocji. Blood of Dawnwalker. Forza Horizon 5 na promocji, jak teraz. Call of Duty Modern Warfare 4 teraz będzie chyba. Fortnite, czyli ktoś klika pobierz Fortnite. Wolverine. GTA 6. I na pierwszym miejscu oczywiście EA Sports FC 27. To jest potęga, co? Sprawdzałem dzisiaj, w 53 krajach ta gra jest na pierwszym miejscu. Nie, to jest w ogóle... Pieprzony hegemon. Nic nie ruszy tej gry.

Tak, no takie, tylko mówię, za tą rozpikselowaną grafiką tam są całkiem fajnej jakości modele. Jak się to rozpikselowanie wyłączy, to ta gra wygląda naprawdę bardzo fajnie i przyjemnie. Jest bardzo dobra dla normalnego, nowoczesnego gracza. I tak to jest. No dobra, będziemy chyba przechodzić do kolejnej gry. Ale... A new challenger. I wpadł Wolverine. Cześć czołem. Przepraszam za spóźnienie. Witamy. Dołączył do nas Grzegorz Wojewoda, czyli Prez we własnej osobie. A nawet Prez Perez. Uszanowanie. Tak jest. Jak mnie słychać? Bardzo dobrze. Jesteś idealnym segwayem. Wpadłeś jak Wolverine w czyjeś flaki.

Zrobiłeś snikt. I zaczynamy Recenzje Wolverina, tak więc wam zostawiam panowie głos, bo ja w to akurat nie grałem. Wspaniale, zaczynamy zatem. Dzień dobry. Grzegorz, możesz się troszeczkę podgłosić, a ja... Mogę się podgłoślić? Chyba nie mogę, wiesz, bardziej już się nie da. No to tak będzie. Powiem ci tak, powiem wam tak. Ulvery. Gra, na którą czekaliśmy 5 lat, bo została ogłoszona na Showcase 2021. No i długo była cisza, dopiero w zeszłym roku zaczęła się gdzieś tam wyłaniać. No i od początku było wiadomo, że będzie to liniowa gra akcji z bardzo mocnym nastawieniem na walkę.

I zapytacie mnie, co najlepszego wyszło z tego Ulvery. Ja wam nie tylko powiem, ale wam pokażę. Ten piękny DualSense, którego sobie kupiłem za 379 złotych, bo jest tak ładny. Tak dla słuchaczy pokazuje Padzika z Wolverina. Cóż mogę rzec, jest to dobra gra, ale nie bardzo dobra gra, do której przyzwyczają nas PS Studios, ani nie gra, która gdzieś rozmawia z wybitnością, tak jak Saros, który gdzieś omawiałem na początku tego roku, też na tym podcaście. Ale od początku.

Fabularnie jakby zaczyna się to tak, że jest taki gość, naukowiec, on się nazywa Trask i on jakby chce zlikwidować wszystkich mutantów, próbuje ich lokalizować. No i zespół X prowadzony przez Nathaniela Essexa, w tym powracając do niego Wolverine, próbują go powstrzymać. No i tak początek gry przebiega, że gdzieś w ramach tego ratowania mutantów spotykamy m.in. Jean Grey, która wraz ze swoją ekipą też dołącza do posiadłości Teamu X. No i odtąd fabuła tej pięknej, singlowej przygody cały czas się roluje.

Wolverine jest Dobrym beat'em up'em za 300 w 3D. Takim pełnym pokazem tego, czym może być nowoczesny beat'em up. Jeżeli podejdziemy do tej gry tak bardzo Bez jakichś wielkich oczekiwań i z taką świadomością, że to jest beat em up, że to jest w całym sercu beat em up, to naprawdę myślę, że spędzicie fajnie 15 do 16 godzin, bo tyle mi zajęło przejście. Ale jeżeli spodziewacie się, nie wiem, takiej wolności jak na przykład w Spider-Man 2 czy innych grach Sony, takiej wielowarstwowości gameplayowej, no to totalnie nie jest ten adres.

Bo o ile Fantazja bycia wolweryjnym została świetnie spełniona. Ta gra jest krwała, brutalna. Jest naprawdę dużo momentów walki, gdzie tak jak grając w Sarosa na początku roku, wpadałem w takie narkotyczne stany, bo chodzi o to, że walcząc głównie kwadratem i trójkątem, bo to tam jest lekki i mocny atak, Napełniamy pasek szału Wolverina, żeby uzupełnić trzeci i w trzecim przez kilkanaście sekund możemy spamować finisherami. I to jest bardzo efekciarskie, brutalne, zwłaszcza jeżeli na przykład wcześniej uda nam się w ogóle zabić kogoś z ukrycia i tak po prostu z drzewa naskoczyć na wroga tymi szponami.

Names mentioned. Zbyt duże prowadzenie za rączkę i nawet nie chodzi o te tak słynne określone fart trail, czyli to, że Wolverine może kogoś po zapachu tropić, ale ta farba. Ta farba na krawędziach do wspinania się. Jest kilka miejsc w tej grze, gdzie naprawdę nie trzeba było tego robić i też widziałem, że muszę się tam wespnąć. Także to jest taki dla mnie największy problem z tym trzymaniem za rączkę. Pozwól tylko, że wrócę na sekundę do poziomu trudności.

No i okazało się, że internet, te głosy, które pojawiły się jako pierwsze, a potem ludzie, którzy powtarzają je, mimo tego, że sami w grę nie grali, no bardzo mocno przekłamał obraz rzeczywistości. I mówię, to ja, ja bronię Exclusiva Sony. Nie no tak, przecież doszło do takich absurdów, że wiecie, zaczęto kopiować te memy z czasów Concorda i innych nieudanych premier w stylu, miałem Wolverina w samochodzie, ktoś wybił szybę i zostawił mi jeszcze cztery, czy coś takiego. No nie przesadzajmy, ta gra to nie jest Fallout 76, czy właśnie Concord, czy coś takiego. Nie wiem, no... Chyba wszyscy zgodnie mówią, nie jest na poziomie Spider-Manów, tak?

No tak, no. Ale Łukasz, dziś te obie gry, które wymieniłeś, są zgoła inne. Fallout 76 jest zupełnie inną grą niż był na premierę, a Concord po prostu nie istnieje. No. Tak, ale właśnie Fallout 7, ja sobie teraz przypomniałem jak bardzo zepsuta gra musiała być, typu właśnie Fallout 760 na premierę, Cyberpunk na premierę, żeby taka dyskusja się w ogóle rozpoczęła w sieci, a dzisiaj to... Wiesz, baba jest w grze i już jest chryja, nie? Także... Tak, właśnie chciałem się napić herbaty, bo mi zimno, ale musiałem aż odstawić kubek, bo dobry temat powiedziałeś. Tak, ja widzę też głosy rozsądku w internecie. Otóż Wolverine stał się chłopcem do bicia, to jest jedna rzecz.

Sony trochę zasłużyło, niekoniecznie gra zasłużyła, prawda? Ale Wolverine jest teraz chłopcem do bicia i jak ja widzę, że gra, która ma średnią ocen 77 na 100 jest uznawana za totalny niewypał przez ludzi, którzy oczywiście w nią nie grali i oni za pół roku, za rok zagrają i powiedzą wow, ale to jest fajna gra, w ogóle o co chodziło, nie? To jest klasyk, klasyk internetu. Beznadziejne jest, nie grałem. Tak, dokładnie. Przypomnę tylko panowie Days Gone, które miało 70 parę na 100 i też zostało uznane za porażkę, a jest jedną z najlepszych gier jakie PlayStation wydało w ciągu ostatniej dekady. Tak, tylko zawsze to będę powtarzać przy Days Gone, bo ten kontekst jest ważny. Pamiętajcie, że Days Gone akurat wyszło w słabym stanie na premierę i za to były słabsze oceny. Gorzej chodziło i motocykl był skopany, ale czy on był w takim słabym stanie, aż to nie powiedział.

Czy Cyberpunk, tak, oczywiście, że tak. Oczywiście, ja po prostu pamiętam, że ona performance miała tragiczną. Tak, tylko chcę jakby w tym przypominać, bo mam wrażenie, że w dyskusji o Days Gone od lat ten wątek jest zapominany. No i rozumiem, że Wolverine tego nie ma. Nie ma tego. Tym bardziej to jest niesprawiedliwe. Nie, Wolverine tego nie ma. Na bazowej PS5 jest 60 klateczek z miejscowym raytracingiem. Tu akurat naprawdę technicznie ja do tej gry nic nie mam. Jakby to jest takie standardowe... To jest takie standardowe wydanie PS Studios i mam problem spory jednak z tym, że przez to jak walka wcześniej, znaczy jest dziesiąta godzina, dziesiąta, jedenasta godzina, zostało ci jeszcze pięć, sześć godzin i walka już odsłoniła większość kart.

I to jest największy problem tej gry, bo najlepiej w Wolverine'ie bawiłem się. Jest taki osobny tryb wspomnień, gdzie się gra takie wyzwania przemieszczania się, ale też walki. I trzy razy w grze pojawiają się takie wyzwania rogalikowe, gdzie odpiera się fale wrogów i po kilku falach dobiera się nową umiejętność z takim lekkim efektem ubocznym. I to jest miejsce, w którym najlepiej się bawiłem z Wolverine'em, gdzie raz, że chmary wrogów sprawiają, że po prostu nawet na tym normalu trudno jest rozsądnie zarządzać tym, kogo atakujemy. A druga sprawa jest to, że przez to, że coraz więcej dostałem buffów, ten Wolverine staje się jeszcze potężniejszy i sam grając wpadasz w ten Amok po prostu.

W ten sam Amok, którego... Podobny Amok, którego doświadczałem grając w Sarosa, tylko w Sarosi on się częściej pojawia i to naprawdę było już takie... Wiecie, bardzo takie narkotyczne. To za co Sarosa i Returnal zresztą bardzo, bardzo, bardzo doceniam. Szczególnie Returnal po latach. I Wolverine nie jest zły, tylko właśnie ta walka... Jest za dużo tej walki w pewnych momentach gry. Też w połowie, jak już w pewnym momencie docieramy do Japonii. I widać... I w Japonii jesteśmy bardzo długo, kilka godzin. I przez to, że z początku bardziej dynamicznie te lokacje się zmieniały, tempo siada. Tempo siada, gonimy za jednym MacGuffinem non-stop.

I troszeczkę niestety w tym momencie ta ocena gry słabnie, bo widzisz, że ona troszeczkę przestaje mieć coś więcej do zaoferowania. Nie ma jakichś, brakuje jakichś takich, nie wiem, ja to zawsze, znaczy od paru dni mam w głowie taką analogię do God of War 2 z PlayStation 2, ponieważ tam na przykład między walkami albo była jakaś zagadka taka środowiska do rozwiązania, Albo czasami gra rzuciła ci taką znajdźkę, że np. nie wiem, widzisz znajdźkę przez kraty, ale teraz wymyśl jak się do niej przedostać, drogi graczu, nie? A znajdźki też były bardzo pomocne w God of War 2, no bo one tam dawały ulepszenia cenne, zdrowie itd. W Wolverine z kolei znajdźki opierają się bardzo na kostiumach i na butelkach whisky, które po prostu Logan kolekcjonuje i to jest bardzo fajny feature.

I niestety też... Promocja alkoholizmu. Promocja alkoholizmu, to jest raz. Dwa znajdźki. Większość znajdziek jest tak widoczna tak, że no nie możesz ich nie zauważyć niestety. One są tak pokazane ci, wiesz, na łeb. Ale z drugiej strony też zobaczyłem sobie listę po skończeniu gry i do Platyny muszę kilka miejsc ponownie odwiedzić, bo nie zobaczyłem tych znajdziek Gra ma bardzo szybkie tempo i przez to nie można za bardzo się odbijać, rozglądać w tej grze, bo widać, że deweloperzy chcieli, żeby ta gra miała takie specyficzne, szybkie tempo. Walka, ciach, do kolejnej lokacji. Masz być w tym amoku cały czas. Grałeś w X-Men 2 Wolverine's Revenge albo w X-Men Origins Wolverine.

Trochę sprawdzałem tą ostatnią z PlayStation 3, bo słyszałem dużo porównań. Uczyłem sobie jej początek i rzeczywiście to jest podobna gra. To są wszystkie trzy gry są takie. I jakby wydaje mi się, że ktoś oczekiwał otwartego świata i nie wiadomo jak, wiesz, rozbudowanych mechanik, bo tak nas te gry przyzwyczaiły do tego. Szkoda, że twórcy nie komunikowali, że słuchajcie, my robimy mniejszą grę niż Spidey. My robimy beat'em up'a. Ty nazywasz to beatemapem, ale to jest tak naprawdę slasher, prawda? Tak, to jest taki slasher, beatemap, taka hybrydka. Powiedzmy, że hybryda. No i generalnie rzecz biorąc, wszystkie te gry z Wolverine'em były takie. W ogóle gra z PlayStation 2, X-Men 2 Wolverine's Revenge, która była jakby przylepą do filmu X-Men 2 na początku lat dwutysięcznych, ale była grą bardzo dobrą i nie była taką typową kinówką zrobioną na kolanie, tylko była fantastyczną grą opowiadającą historię Wolverina, mocno też bazującą na komiksie Weapon X.

I generalnie rzecz biorąc to był bardzo dobry slasher. Potem było X-Men Origins Wolverine, to już była era PS3 i Xbox 360 i to była podobna gra, bardziej dynamiczna, też bardzo nastawiona na walkę, brutalność i na liniowość, na taką filmowość. Mam wrażenie, że Faktycznie te porównania w internecie nie wzięły się znikąd, bo ten nowy Wolverine jest taki właśnie jak ten Origins. I on chce być filmowy, on chce być szybki i on też stawia na narrację. Na przykład mi się bardzo podoba z tego, co widziałem do tej pory, tylko wspomnę z dziennikarskiego obowiązku, że na PlayStation 5 Pro to oczywiście chodzi jak złoto tam w ogóle. Tam nawet nie ma zająknięcia, a gra wygląda bardzo dobrze. Ja wiem, że ludzie mówią, że ona nie wygląda tak dobrze jak Spider-Man 2,

Ciężko mi jest porównywać, bo w Spider-Man 2 nie grałem. Ale akurat tu nie mam opinii, bo w sensie czy mam opinię taką, że Wolverine wygląda jak każda ostatnia gra PS Studios i mam wrażenie, że... Czyli bardzo dobrze. Tak, bardzo dobrze, ale mam wrażenie po prostu, że też już ludzie się do tego przyzwyczaili i trochę zobojętnili na to, przez co tak narzekają. No bo ludzie są bardzo roszczeniowy, gracze są jak zwykle najgorsi, wiadomo, etc., etc. Teraz trzeba się przyczepić do wszystkiego, tak jak powiedziałeś już dzisiaj w trakcie tej recenzji, że jest baba w grze, to już jest problem, to jest problemem tam, to jest problemem, bla, bla, bla. To, co ja widziałem jako profesjonalny Recenzent groby, znany podcaster, człowiek z doświadczeniem.

Widziałem wysokobudżetową produkcję, która chce być szybkim, liniowym, fabularyzowanym doświadczeniem dającym ci adrenalinkę. To wszystko w tej grze jest. Wolverine wygląda bardzo dobrze, ma świetny dźwięk, bardzo dobrą grę aktorską. Słyszałem, że polski dubbing jest równie dobry. Jezu, tak! Tak! Boże, dobrze, że... Jezu, ja muszę o tym powiedzieć, bo to jest ultramoczne. Spokojnie, oddychaj, oddychaj. To ja tylko dokończę i ty przejdziesz dalej, bo ty grasz, jakby ty jesteś specem od tej gry, ja tylko tak troszeczkę mówię z tego, co na razie widziałem. Ja na pewno do tej gry wrócę, zwłaszcza, że przejście tej gry zajmuje 23-24 godziny, więc to jest gra dla mnie. No widzisz, tym bardziej. To jest gra dla mnie. I ja się cieszę, że ona jest emocjonująca, szybka, prosta i krótka. Ale nie aż tak postacka, to warto dodać.

Nie, nie, absolutnie. I gdyby oni, wiesz, gdyby oni zrobili z tego kolejny open world, to ja prawdopodobnie bym po nią nie sięgnął, tak samo jak nie sięgnąłem do tej pory po drugiego Spidermana, mimo tego, że tam jest Venom. I bardzo chciałbym zagrać drugiego Spidermana, ale w połowie pierwszego się znudziłem, bo zacząłem od Milesa Moralesa, potem grałem w pierwszego Spidermana i tak naprawdę trzy razy w tę samą grę po kilkadziesiąt godzin nie chce mi się grać. Wiadomo, Miles Morales był znacznie krótszy, ale nadal. I teraz tak, ten Wolverine to jest świetna wiadomość. Kurczę, bawię się doskonale, poznaję fabułę, okazuje się, że tam jest taki gość, taki gość, zresztą jest Troy Baker, więc ja już jestem od razu zakochany, bo jest Troy Baker. Troye Baker... A ja od razu byłem szczęśliwy. I w ogóle wiesz, jak przeczytałem, kim jest ta postać w ogóle i kim ona się później staje, jak ona jest w ogóle ważna dla tego wszystkiego i też dla Marvel Cinematic Universe filmowego, które ty, Łukasz, tak kochasz, to jest bardzo duża zapowiedź nowej, wielkiej postaci, która prawdopodobnie niedługo i tak się pojawi już w filmach.

I wiesz, i kurde, tu jest Mystique, tam jest Sabretooth. White Tiger. Jest tak, jest i przede wszystkim w ogóle X-Men i to jest bardzo wdzięczny temat, jeżeli chodzi o gry wideo. I cieszę się, że ktoś zrobił to na takim, wiesz, wysokobudżetowym pułapie, a jednocześnie nie zrobił z tego kolejnego, rozlazłego, otwartego świata. I tak, oczywiście, są mechaniki ze Spidermana i z Batman Arkham. Ta walka jest taka dosyć kontekstowa, ale jest bardzo, bardzo emocjonująca, bardzo brutalna, co mi się niesamowicie podoba i bardzo dynamiczna. Są etapy skradankowe, czy one pasują do Wolverina, bo ja wiem, Chyba pasują. Jest to fajne, jest to klimatyczne. Wolverine jest maszyną do zabijania. Szybką, niebezpieczną i często nieuchwytną, więc ja nie mam problemu z tym, że on się gdzieś tam skrada w krzakach i eliminuje tych gości z zaskoczenia, bo to też jest bardzo efektowne, bardzo filmowe i tak naprawdę jak patrzysz na tę grę i tak sobie pykasz w nią troszeczkę, oglądasz te przerywniki filmowe i słuchasz tych dialogów, jakiś mrugnień do gracza, nawiązań do tego świata komiksów, to tam dla mnie wszystko jest na miejscu.

Po prostu. Tam jest wszystko na miejscu. To jest po prostu porządna gra. Ja nie padłem na kolana, ale to jest porządna gra i ja na pewno ją przejdę, bo ona jest krótka. A wiem, że ty jako gracz, który jednak wymaga trochę więcej, może to jest kwestia wieku też, może ja już po prostu się zmęczyłem, ale ty wymagasz trochę więcej Żeby gra od ciebie wymagała. Ty chcesz, żeby gra stawiała ci wyzwanie. Ty chcesz odkrywać w tej grze znajdźki, chcesz odkrywać zawiłości i chcesz spocić się trochę podczas walki. Dlatego na przykład Saros jest dla ciebie takim objawieniem. No to rzeczywiście możesz mieć pretensje do tego Wolverina, że czegoś tam ci nie dał, bo na przykład jak ja słyszę, że tam są zaznaczone murki do wspinania się, tak jak były w multum innych gier, w Far Cryach, nie Far Cryach, wszędzie te murki były. To mi się nie podoba, żeby nie było, ja tego nie bronię, ale to jest po prostu gimmick.