Rozgrywka #342 - Atak Praktykantów

Cthulhu's Ridge Devil Reef z bardzo ciekawą oprawą graficzną, taką pikselowo-klockową, retro, niewyraźną, brzydką grafiką, jest kolejną grą, która na pierwszy rzut oka wygląda nieciekawie. Tak samo jak Dive or Die. To jest takie, wiesz, wylosuj odcinek rozgrywki bez boomershooterów. Kostka się turla, o, roglaj ty. Dokładnie! Dokładnie! Cthulhu's Reach Devil Reef to jest typowy właśnie reprezentant roguelite'ów z bardzo nietypową oprawą graficzną. Można by wręcz powiedzieć, że ona jest odrzucająca, jak się tak spojrzy na nią, ale warto dać tej grze szansę. Ty jesteś fanem Hadesa, Szymon, więc myślę, że mógłbyś spróbować.

Znowu trochę podziubałem w tej dwójce, a potem zacząłem grać w JTJ właśnie, więc... No Cthulhu's Reach na pewno nie jest na poziomie Hadesa, ani oczywiście oprawową graficzną. Ale nic nie jest na poziomie Hadesa. To jest inna sprawa, ale też gameplayowo. Cthulhu's Reach Devil Reef jest takim Dobrym roguelightem, ale też nie bardzo dobrym roguelightem. Dynamicznym, ciekawym przez setting, ciekawym przez klimat, ale jednocześnie nie wnoszącym niczego szczególnego do gatunku, bo po prostu schodzisz coraz głębiej i głębiej i głębiej walcząc z różnorodnymi przeciwnikami i bossami, a po śmierci przynosisz ze sobą perły, które znajdujesz podczas wypraw.

W Riternalu mam wrażenie, że ten aspekt jest bardzo wyeksponowany. W starości już tak nie aż tak bardzo, no w Hadesach Chaos robi te role, nie? Więc wiesz, błogosławieństwo od Chaosu i to tak jak powiedziałeś jest debuff, ale potem buff, nie? Dokładnie tak jest. No więc Powiem tak, ja widziałem tę grę wcześniej, zainteresowałem się ze względu na to, że jest to izometryk Lovecraftiański, ale tak naprawdę to nie jest tak, że ta gra jest w jakikolwiek sposób Fabularnie interesująca, bo tam nie ma fabuły, prawda? Grafika jest brzydka, dźwiękowienie jest bardzo fajne, muzyka zresztą też.