Rozgrywka #333 - Ciemna Strona Księżyca

No i właśnie tak wiesz, mówię, jeżeli ja zacznę po raz piąty grać w Diablo 4 od zera i będę robił te same questy od zera, które znam już na pamięć, to ja się znowu znudzę i nigdy nie przejdę tej kampanii. I wybrałem sobie czarodziejkę, którą miałem tam na dwudziestym którymś poziomie, uruchomiłem grę, no i oczywiście mówię, w ogóle nie mam pojęcia co się dzieje, nie wiem gdzie jestem, nie wiem w którym momencie fabuły jestem, co ja mam teraz za quest do zrobienia, nic nie wiem. No i czy ma sens takie granie, czy może jednak zmusić się do tego, żeby zacząć od początku? I tutaj przyszło mi z pomocą AI, mój drogi, bo wpisałem sobie w Google, co działo się w kampanii Diablo 4 przed questem XX. I AI wypluło mi trzy eleganckie akapity streszczające wydarzenia fabularne głównego wątku do tego questa, na którym byłem i mówię, a faktycznie, to było, to było, to było, wszystko wiem, lecę dalej.

Mam codziennie 25 różnych wiadomości na Instagramie od 25 różnych osób, które wysyłają mi w ciągu dnia po 5-10 rolek każda, nie? I teraz jakby... No, ale jeszcze jakiś z AI-a? Z AI to wujek z dziadkiem na Whatsappie najlepiej, oni to lubią, wiesz, ale większość tych rolek, które wysyłają mi znajomi, wiesz, no to są jakieś memy, to są jakieś śmieszne filmiki, czasami jak coś mądrego ktoś powie, bardzo rzadko, zazwyczaj to wszystko są jakieś głupotki, wiesz, i ja już tego nawet nie odpalam, nie odpalam, bo nie jestem w stanie w ciągu dnia od tam 10, 15 czy 25 osób Obejrzeć wszystkie rolki, które oni mi wysyłają. I teraz ludzie już w zasadzie ze sobą nie piszą, tylko wysyłają sobie rolki.

Taki mamy świat dzisiaj. Ja może jestem starym dziadem, który krzyczy na chmury, ale no... Patrz, jaki rozwój od emotikonek ze znaków ASCII, po normalne emotikonki, zdjęcia, gify, a teraz masz całą rolkę, to zobacz, że to jest jakby artystycznie, czy ilości informacji, to jest w sumie rozwój od takiego... Uwukotka z wykrzykników i kropeczek i znaków jakiś tam diaktycznych do rolki z napisami, montażem, przejściami i efektami specjalnymi w AI. Tak, ewolucja, ewolucja. Ewolucja. No, a w tym czasie mamy taką, wiesz, ewolucja, ewolucja, mamy tak niesamowitą technologię, że polecieliśmy na drugą stronę księżyca, na tą ciemną stronę księżyca i... O, czy polecieliśmy?

Te śledztwa są żmudne, polegają bardzo często na uruchamianiu sonaru i szukaniu wskazówek po odpowiednim dobraniu tzw. minerału czy też cząsteczki, którą szukamy, co jest taką trochę głupią nazwą, bo ten sonar tak naprawdę, jeżeli szukasz notatek, to wybierasz notatki i ten sonar pokazuje ci wszystkie notatki w okolicy. Jeżeli szukasz metalu czy też jakiś tam metalowych sprzętów, to wybierasz tam ten metal i nagle wszystkie haczyki, haki i inne rzeczy Ten sonar ci wyświetla i tak naprawdę gra polega na tym, że chodzisz, klikasz ten sonar w poszukiwaniu odpowiednich przedmiotów i zbierasz bardzo, bardzo dużo notatek i wiadomości audio, które następnie w takim swoim jakby laboratorium sztucznej inteligencji, aplikacji, która ci pomaga, oczywiście to jest AI, to AI nazywa się Key i ona jakby jest takim twoim asystentem AI-owym, który ci pomaga w tych śledztwach, jeżeli włączysz to w opcjach, bo możesz

Jak porównasz to z tym takim laboratorium umysłu w The Sinking City chociażby, czy też w grach o Sherlocku Holmesie, czy nawet z tym systemem, który był w grze Call of Cthulhu, gdzie też te zagadki jakoś tam się rozwiązywało łącząc te fakty ze sobą? No to The Cosmic Abyss po prostu robi to dużo gorzej, bo to jest bardzo niewygodne. I mimo tego, że jest ten asystent AI, którego możemy poprosić o pewne podpowiedzi i on te podpowiedzi rzeczywiście nam daje, że na przykład, słuchaj, musisz zeskanować zapiski na posągu, te zapiski na posągu następnie musisz przetłumaczyć i tak dalej, i tak dalej, on to bardzo łopatologicznie często podpowiada, to on nie podpowiada wszystkiego.

Czyli żyjąc poza murem, żyjąc poza nawiasem jesteś tak naprawdę narażony na to, że w każdej chwili korporacja może cię wyszukać przez ten system AI i po prostu jeżeli będziesz pasował to wytną ci nerkę, nie? I my wcielamy się tutaj w to AI, bo na samym początku gry twórca tego programu coś tam grzebiąc w komputerku dochodzi do jakiegoś wypadku i świadomość tego AI, które nazywa się Rich, wchodzi w ciało tego naukowca. I musimy uciekać w ogóle z laboratorium, wylądujemy poza murem, a potem będziemy próbowali do tego muru wrócić. Będziemy wrócić z powrotem do centrum, wrócić z powrotem do głównego budynku korporacji, do tego komputera, z którego nasza świadomość wyszła.

Do końca tej gry tak naprawdę będziesz robił w kółko to samo. Będziesz platformował, walczył i rozmawiał z ludźmi. I tam już niewiele się zmienia przez całą resztę tej zabawy, więc może te 10 godzin to jest trochę za długo, ale z drugiej strony, wiesz, no nie wiem co mieliby wymyślić jeszcze, żeby ta gra się zmieniała. Wymyślili te niestety nieszczęsne questy w mieście, które są no, które są nudne i wiesz, i jakby wytrącają to tempo. Więc nie wiem, czy tam jeszcze cokolwiek innego mogłoby się w tej grze znaleźć. Dla mnie ogólnie za tę cenę i za tą oprawę, którą gra oferuje, naprawdę warto. Natomiast liczę bardzo mocno na to, że oni na tej grze zarobią i będą w stanie dograć po prostu dialogi, wiesz, robione przez aktorów czy nawet czytane przez AI, ale żeby te dialogi jednak w tej grze były, bo tego bardzo, bardzo brakuje w Replace.