Rozgrywka #271 – Nagły Atak Klikacza

Cześć czołem, witajcie na Rozgrywce, odcinek 271. Ja nazywam się Pres Peres, a ze mną dzisiaj są Kaz. Cześć. Razer. Cześć. I Deusz. Cześć. No i to wszystko. Kurde, właśnie tak jak powiedziałeś 271, to pierwszy raz od kiedykolwiek pomyślałem, że już się powoli do 300 zbliżamy. I że już niedużo zostało, 29 odcinków, to co to jest? A czy 300 to jest taka ważna liczba? No nie wiem, kolejna setka, no. No kolejna setka. Pierwsza setka, druga, jak już trzecia setka, to już jest nieźle. No Pezzi z Extreme ostatnio też miał trzy setki, więc... I jak to się skończyło? Pegasus z Extreme. A to i tak tam jeszcze niby się zbliżamy, ale jak sobie pomyślisz, że co dwa tygodnie, to się okazuje, że to w ogóle... Aha, no tak, to będzie 23...

Wiecie jak to jest z tym hype'em. Jest to o tyle ciekawe, że jak odpaliłem remake Dead Space, który ma średnią ocenę, jednak niższą, to od razu czułem, że to jest zupełnie nowa jakość. I po przejściu tej gry totalnie byłem zauroczony nową wersją Dead Space'a. Po odpaleniu demka Resident Evil 4 kompletnie nie miałem takiego wrażenia. A oceny ma wyższe. No ale znowu, ja mówię tylko i wyłącznie o Demie. Nie chcę pokazywać palcem. Jak zwykle. Ale jest taki jeden z Trójmiasta, co się nie zna najwyraźniej. Najwyraźniej. No z liczbami się nie da kłócić, Deusz, przyznaj mi rację. Nie, no tak, nie można. No nie. Ja się raz pokłóciłem łopu, potem żałowałem trzy dni, że się kłóciłem liczbami.

To jest katastrofa. Czyli zakaza bobsleje. Chodzi o to, że po prostu nikt nie robi gier dla jednej osoby. No, trochę tak, niestety. Też na tym ubolewam, bo też chciałbym, żeby dla mnie ktoś robił gry. Ale no, dlaczego, Deusz, tak mówisz? Ja nie sądzę, żebym był jedyną osobą, która... No może jest 10 osób. No dobra, jest 15 osób. Nie, sądzę, że jednak taki zasób... Gdyby było więcej, to by były takie gry kasne. Sam sobie opowiadasz, no. Nie ma takich gier. No nie wiem, wiemy dobrze o tym, że mody wracają i też przez jakiś czas nie było dużo jakichś typowych platformówek 2D, bo nikt niby nie chciał grać, a później nagle jest nowa moda pojawiła się. Czyli na razie nikt nie chce grać, skoro takich gier nie ma, to jeszcze moda nie wróciła. No być może moda jeszcze nie wróciła, ale sądzę, że osoby, które chciałyby w takie coś pograć, to no może w Indie.

No, ja jestem kolekcjonerem konsol firmy Vitech. Poproszę promkę pandy. Moim dziesiątym sprzętem tej firmy. Ale Figlarna Panda to już jest zwykła zabawka taka. Znaczy, niezwykła, bo elektroniczna i w ogóle, ale to już nie to samo, co mobi. Polska firma? Nie, to Trefl chyba jest dystrybutorem po prostu tej firmy. Deusz wysłał linka tutaj na czacie. Jak kliknąłem, to nawet Teamspeak wierzyłem w to, nie klikał, bo muszę znać, że znam ryzyko. Czy znacie konsolę Vsmile? Już wam wysyłam linka. Ale magiczny pamiętnik człowiek. Ta sama firma zrobiła konsolę Vsmile z kontrolerem z joystickiem. Stacjonarka. Jaki kontroler. Ale pięknie wygląda jak 3DO, tylko takie na kwasie.

Mowa jest o Hogwarts Legacy. Grał Kaz, Deusz, grał Razer, grałem też trochę ja. Natomiast zanim zaczniemy mówić o tej grze, to dosłownie 5 minut moi drodzy. Ja chciałem powiedzieć wam o moich doświadczeniach z Harrym Potterem, dlatego że zainspirowała mnie ta gra do tego, żeby sięgnąć po Markę. Ja się od książek odbiłem. Mieliśmy już taką rozmowę z Kazem, z Amadeuszem na temat tego, że oni czytali te książki, że je lubią. Natomiast rzeczywiście to były książki dla dzieci. Dla mnie wtedy te książki to już były dosyć dziecinne rzeczy, bo przez to, że ja troszeczkę starszy jestem, to sięgnąłem wcześniej po, nie wiem, Władce Pierścieni, po Filipa K. Dicka, po Nila Gajmana i ten Harry Potter tak średnio do mnie przemawiał.

No to czyli ktoś jednak to rozkminił, więc możemy zrobić recenzję tej gry kiedyś w przyszłości albo nie. W każdym razie jakby kończąc ten temat filmów i całej historii Harry'ego Pottera, ja też chciałem powiedzieć, że jako osoba, która dopiero w tym roku jakby poznała te filmy, poznała całą historię, jestem z jednej strony Zaskoczony, że tam było sporo rzeczy, które mi się podobało, ale z drugiej strony jestem zawiedziony, bo ja się spodziewałem tego, na czym ja się wychowałem. Ja się spodziewałem Matrixa, Gwiezdnych Wojen, Władcy Pierścieni, rozumiesz, spodziewałem się takiej epickości. Ty tak serio? Serio? A tutaj tego nie było. Wiesz, pamiętaj o tym, że zaczęły się pojawiać te wszystkie... Wielkiej pismości nie było do ostatnich bitew. Tak, te wszystkie teenage novels, czy jak to się nazywa, Deusz? Young adults. Young adults.

Tyle ode mnie. Deusz. Ja w ogóle, ciężko mi jeszcze rozmawiać, to się spotkał nasz odcinek, ale ja jestem w ogóle cały czas w trakcie grania. To po co mamy to na liście dzisiaj? My wszyscy jesteśmy w trakcie grania przecież. A to, że jesteśmy w trakcie, to nie znaczy, że nie możemy o niej... Nie, możemy, tylko tam dużo elementów się pojawia, dużo bardzo elementów się pojawia naprawdę po wielu godzinach. No tak. Na samą miotłę trzeba kilka godzin poczekać do rozgrywki. To też zależy co robisz, no bo jak grasz, bo na przykład ja się skupiam na tym, że każdy jeden nowy subquest to zawsze go wykonuję, a to trochę czasu zabiera, więc ja miotłę dostałem, nie wiem, po 10 godzin? No gdzieś tak. Chodziłem, odkrywałem ten Hogwart.

No takiego listu miłosnego, może nie jest aż tyle tego listu miłosnego do osób, które to kojarzą. To jest trochę jak Star Wars The Old Republic było dla Gwiezdnych Wojen. O, to mnie na przykład w ogóle nie interesuje. No jesteś nienormalny. Jesteś jednym z lepszych epoków w historii. To jakiś Deandrej Pablik tam nie ma na solo, a nie czubakiem. Jak już zrobili go na solo w nowej części. No w każdym razie, mówcie dalej. A to może powiedzmy, Deusz, bo tak w sumie chyba nie powiedzieliśmy o niej w ogóle jeszcze. Jakie są pozytywy tej gry? Dlaczego poza klimatem ona jest fajna? Bo powiedziałaś, skupiłeś się na tym, że te misje poboczne właśnie Ja się skupiłem, że to jest ten. Powiedziałem, że przede wszystkim ta główna fabuła mi się podoba i to, jak ona się rozwija i sam fakt, że ja mogę być w tym Hogwarcie i w otwartym świecie robić, co mi się podoba, zwiedzać, eksplorować ten świat.

No ale wiesz, przy czarach funkcyjnych masz unoszenie przedmiotów, przesuwanie przedmiotów. No takie, które są konieczne do eksploracji łatwej. Świecenie. Tak, świecenie. Później jak przychodzą zwierzęta, to masz oddzielny czar do głaskania, oddzielny czar do czesania, oddzielny czar do karmienia. No właśnie, ale to nie są rzeczy, które często używasz, więc jak chcesz się już nakarmić i pogłaskać, to se możesz przypisać, to też długo trwa. No ale to też jest dziwne, wiesz, kiedy musisz wchodzić i nagle sobie wchodzić w menu przypisania czarów, rozwijać się cała lista i musisz sobie zmieniać czary, żeby tylko nakarmić i pogłaskać zwierzaków. Wiesz co jest dziwne, Deusz? Że ty karmisz i głaszczysz zwierzęta w grach. To jest dziwne dopiero. Podstawowa funkcja to jest. To jest zdrowe zachowanie właśnie. Przejaw empatii. Ej, ko!

Ale wokół tego są cztery teleporty i dopiero obracając mapę zauważasz w przestrzeni, który będzie powiedzmy najbliżej. No to jest tak średnio powiedzmy rozwiązane. Ale z drugiej strony ta mapa jest dzięki temu może czytelniejsza, bo właśnie jest zrobiona prosto i to co Deusz mówi, nie ma wielu tych znaczników, więc ona jest tak dosyć ascetyczna. Tak, bo jak mamy trzy teleporty w jednej wieży, zauważcie, to w rzucie z góry byśmy mieli trzy ikony na sobie. No tak, no niestety. No być może byśmy mieli... Bo jak Hogwart jest bardzo wertykalny tak naprawdę... To wtedy byśmy musieli przeklikiwać poziomy, no rzeczywiście, ale mimo wszystko... Może to jest taki kompromis, ale no ja powiem szczerze, że mapa mnie irytuje.

Ja nawet na PC-cie go miałem gdzieś, ikonkę, ale nie odpaliłem. Nawet nie odpaliłeś. No widzisz, trochę tracisz, nie? Trochę tracisz. To nie mój typ gier, to... Wiesz, ma wiele do ogrania, że... No wiadomo, to jest inna sprawa, jest dużo gier do ogrania. Dopiero to Saturna kupił. Widzisz, nawet Deusz, który takich gier sam powiedział nie lubi, to sięgnął po tę grę i bardzo lubił. A Deusz jest słaby w gry, pamiętajmy też o tym. I jeszcze jestem słaby w gry. On jest bardzo słaby w gry. No, możliwe, że nawet słabszy ode mnie, więc wiesz. Więc tak, to było, moi drodzy, Return to Castlevania. To musi teraz Deusz po Returnal sięgnąć z Maćkiem i Maciek ocenić. Już widzę Deusza w Returnal. Nie, to ja widzę Deusza z Prezem w jednym teamie. I obaj na kolanach, wiesz.

Różne rodzaje oręża, zagadki środowiskowe, A wszystko to w naprawdę wymagającej grze, w której walka jest trudna. Musimy się jej nauczyć, musimy nauczyć się zachowania przeciwników, którzy będą nas atakować pojedynczo parami, próbować zajść nas od tyłu i nie zawsze zachowywać się tak samo. Będziemy trafiać na minibossów i na bossów i to wszystko będzie nas zajebiście mocno frustrować momentami. Bo tak jak powiedziałem, to jest gra dla gitgutowców i ona już na przykład nie jest dla Deusza. Dla mnie trochę jest, dlatego że ja grałem w nią za mało lata i po prostu dobrze ją znam. Jeżeli macie trochę grosza i macie ochotę na coś, co nie jest od razu Dark Soulsami, ale jest dobrą grą, taką, nie wiem, o walce bronią białą, tak?

Miodność 10 na 10. A tym orkom to w ogóle głowy zrywa. Aha, no i gra jest zajebiście brutalna. A szczękę z podłogi zbierałeś? 20 lat temu? Człowieku, ta gra ledwo chodziła na komputerach. No, jest niezwykle brutalna w 5 pikselach. Ja tam rzeziola będę bronił i polecam. Ale jest coś takiego, że Kaz dzisiaj mówił o grach składających się z czterech trójkątów. Ty też mówisz, w sumie Razer też opowiadał. Bo my się cofamy już wszyscy na rozgrywce. Tylko Deusz jeszcze dzisiaj nie cofa, ale to. Ja i progresuję. Ale poczekamy 5-10 lat i ty wtedy też będziesz mówić, jak bym wrócił do tych gier z 2010.

Tak naprawdę tematyka gier jest dla mnie tylko dodatkiem do waszych rozmów. Dla nas też. Pozdrawiam Rejzera za jako taki montaż oraz świetne outro. Dziękuję. Pozdrawiam Deusza za elokwencję i naukowe podejście do tematów. Transplantacja kału jest do tej pory moją ulubioną ciekawostką podczas spotkań towarzyskich. O właśnie, dziękuję. A ja nie jarzę tego w ogóle. Niech pamiętasz transplantacji kału. Jak opowiadałem. Nawet winczyk gdzieś był. Pozdrawiam Preza za jego niekoniecznie politycznie poprawny humor. Pozdrawiam Kazza za to, że jest Kazem. Swoją drogą, lubicie z nim nagrywać, czy jest to już syndrom szczokholmski? Ja już odpisałem w komentarzu, że kochamy nagrywać z Kazem. I mam nadzieję, że to pytanie to był żart. Zresztą Kaz jest szefem wszystkich szefów, więc jakżeby było inaczej.

Gdybyśmy nie lubili nagrywać z Kazem, to byśmy z nim kurwa nie nagrywali. Także tak. Nawet jak Kaz czasami tam... Maciej, ja was wynająłem. Że dopierdolisz. Płacę chłopaku. Płacisz? Tak? Nie widziałem. To wam płacą? Ja nie wiem, kto dzisiaj przelewy robił. No właśnie. I kto tu było napisane, że zarządza grajdołkiem. Ej, dobra, dobra. Każdy ma swoją rolę. Kaz jest królem i założycielem podcastu. Deus jego prawą ręką, a my z Maćkiem to takie trochę chochoły. Ja się cieszę, że nie jestem prawą ręką Kaza. Góra-dół, góra-dół, góra-dół. Konami Code. Okej. Pozdrawiam wszystkich znakomitych gości urozmaicających nagrania. Tomku, to również do Ciebie.

Tak? Tak. W sensie to ty je wszystkie edytujesz, tak? Nie, ja ich nie edytuję, ale jeśli ktoś chce przeklinać albo wyłapuje je diskus, to lecą do panelu moderatora do zatwierdzenia. Jeśli są z przekleństwami i są brzydkie, to ja ich nie daję na stronę. Nie wiedziałem, że takie są nawet. Pamiętam, że kiedyś właśnie... Rozgrywka dorasta. Ja musiałem dodać trochę przekleństw do tego whitefiltra, żeby to przelatywało, no bo przecież, come on. Czyli tego gościa, co nie zdążył na pozdrowienia w 269, a jechał po mnie jak po szmacie, to ty dopuściłeś, tak? Dobrze wiedzieć. Dzięki, Deus. Dzięki. Też pozdrawiam.

To Kazek, musisz kupić inny VR taki, na który będę... Tak, tak, żebyśmy mieli ten sam i sobie piątkę przybijać. Ale Maciek też czasami gra na VR-ze, więc może coś tam, parę słów od siebie dorzucić. Ja oczywiście niezmienię Google Earth VR, najlepsza rzecz na świecie. Tak jest. Następne pozdrowienia są daleko, daleko u góry i jest to Artur Kang. Deuszczyta? Albo Cang. Tak. Pozdrawiam całą ekipę Rozgrywki od zawsze na zawsze w niezmiennym składzie. Słucham od około 4 lat i to jest mój pierwszy komentarz. Proszę o nie wybaczenie. Będę starał się już więcej... Nie będę starał się już więcej komentować. Czyli może już zawsze będę, jeśli to może pomóc. Jak Tobry wspomniał. Zawsze komentuj. Pośpieszyłem się z tą moją oceną, przepraszam.

Dotarliśmy do tego momentu. Chciałem zapytać, czy jest późno, czy konstrukcja logiczna nie tylko mnie zaskoczyła. Chciałem tylko odrobinę o Ataku. Był on moim ulubionym Rozgrywkowiczem, chyba przez jego cięte riposty i ten szyderczy, charakterystyczny śmiech. No i poszedłem sobie posłuchać o tym, że papryka to nie arbuz, krótko i na temat, to już nie jest ten sam adek, pewnie dlatego, że bez was. Proszę tu nie szkalować innych podcastów zaprzyjaźnionych. Teraz moim ulubionym rozgrywkowniczem jest Deusz. Dziękowałem za to. Skoro moderujesz, mogłeś zmoderować. A poza tym on nie szkaluje, tylko mówi, że to nie jest to samo, to nie jest akurat szkalonek.

Pozdrowienia również dla grupy facebookowej oraz Discorda. Tak jest. Pamiętajcie o naszym Discordzie. Linki w odcinku, linki w opisie odcinka są. Ja dałem lajeczka, też pozdrawiam grupę facebookową oraz Discorda. Czyli, że jak dałeś lajeczka, to też pozdrawiasz, tak? Tak, tak. Maciek też pozdrawia. Maciek, to czytaj od Jacka Liberskiego teraz. Dobra, Jacek Liberski pisze. Pozdrawiam Janicjusza, który mnie, że tak powiem, wywołał do tablicy. Moje drzwi są zawsze otwarte na uskutecznianie baletów jakichś, jak to pięknie ujął w słowa. Pozdrawiam też całą ekipę rozgrywki. Kaza, Razera, Deusza i Preza. Kiedy znowu uda się spotkać i wychylić jakiś browarek?

I czy rozgrywka party 7 albo 8 w końcu dojdzie do skutku? Bo lub muszę planować. P.S. Zastanawialiście się komu umilacie godziny pracy? Odpowiem. Między innymi programistom Wypalarek CNC. PS2. Jacek L brzmi jak poszukiwany kryminalista. PS3. Deusz ma 100% racji. Obaj jesteście boomerami. Jesteśmy. A jesteśmy. Jesteśmy boomerami. W Poznaniu rebonty. To chyba w tym roku ta rozgrywka nie ma sensu, ale Gdańsk. Zobaczymy. Ja nie wiem czy w tym roku jakakolwiek rozgrywka się uda, ale mniejsze spotkania na pewno. Kto teraz czyta? Ja, tak? Ja. Okej. Michał Stile pisze tak.

Rzeziol, o, Rzeziol. Ja bym chciał, żeby Rzeziol został grą odcinka. No dobra. To na razie w takim razie. Na razie w takim razie. Tylko tam odpowiednio zhejtujcie, nie? Mam nadzieję, że się nie będziecie zachwycali. Nie, absolutnie. Bardzo dobrze. No. To cześć Kaz, cześć Deusz. Poszli? Jeszcze nie. No idźcie już. Musicie wyjść, bo to też Kaz. A Kaz nie poszedł jeszcze. Kaz nie umie wychodzić z podcastów. 200 odcinków i dalej nie potrafi. Już było, gdzie tu się lajkuje, to teraz gdzie tu się wychodzi. Poszedł. No dobra, słuchajcie. The Last of Us, czyli taki serial od HBO na podstawie gry komputerowej The Last of Us od Naughty Dog.

Fajnie było porozmawiać. Dzięki, że mogą się wygadać, bo dla mnie też ta gra jest bardzo ważna i dlatego gadałem dużo i podniesionym tonem i w ogóle, ale no... My zawsze lubimy też posłuchać, dokładnie, zawsze lubimy posłuchać. To się okaże w komentarzach. No wiesz, bez przesady. Wiadomo, co się okaże w komentarzach. Pamiętaj, że Deusz moderuje, więc... Spokojnie. To zamykamy kochani ten odcinek po 5 godzinach i 50 minutach. To jest najdłuższy odcinek od bardzo dawna. Mam nadzieję, że będziecie Państwo zadowoleni. Jeszcze raz dziękujemy Tomek za wizytę.

Dziękujemy bardzo serdecznie i do następnego. Ty, Deusze, o jakim sprzęcie... Ty chcesz mówić? No, o swoim. 18 cm, troszkę włosków. Nie jolisz? Wiesz, ja już nagrywam. To jest najciekawsza recenzja dzisiejszego odcinka.