Najlepsze filmy 2025

Tak cały czas mam wrażenie, że jednak stworzenie sobie takiego systemu dźwiękowego w domu, jaki jest w większości kin, to jest bardzo, bardzo trudne. I tutaj ten film absolutnie jest fantastyczny do oglądania w kinie. To jest widowisko i ten film się naprawdę nieźle ogląda. Ja mam takie... Nie jest to film, który skradł moje serce. Ta fabuła jest dosyć... sztampowa, przewidywalna, ale dobrze mi się oglądało. To też taki film, który jest montażowo zrobiony, ta struktura jest, to jest też, jeżeli film nie ma ambicji bycia czymś, jakimś głosem prywatnym, takim autorskim kinem, to to, że się trzyma struktury i jest napisany by the book, bardzo dużo zwykle mu daje.

I ten film taki jest, ale ja już kiedyś Państwu o tym mówiłem i polecałem. Jak u Was to wyglądało? Ja bardzo lubię, nie spodziewałem się, że aż tak polubię, jeśli mam być szczery, nawet flirtowałem z myślą, czy by go nie dać do tej piątki, tak troszeczkę przekornie może, ale jednak. Wiadomo to, co powiedziałeś, że to jest kino bardzo ekscytujące, świetnie wyglądające, prawdopodobnie najfajniejszy popcornowy taki film w tym roku, który wszedł do kin, ale też lubię... Lubię to, czym on jest fabularnie mimo wszystko. Bardzo mi się podoba ta ostatnia scena. Nie wiem, czy pozwalamy sobie na spoilery. Jak powiemy, że są spoilery... Uwaga, ostatnia scena. Uwaga, ostatnia scena, tak. Gdy ten Brad Pitt jest samotny z tym torem, po którym jeździ, to to jest jednocześnie hollywoodzkie, ale jednocześnie też zupełnie niehollywoodzkie, bo on się tam z nikim nie ściga.

No to u mnie na czwartym miejscu błysk diamentu śmierci. ... To jest film... Jak go najłatwiej podsumować? To jest coś jak francuska wariacja na temat Jamesa Bonda, którego połączono z Davidem Lynchem z Mulholland Drive. To jest rzecz troszeczkę o starym człowieku, który przestaje wiedzieć, czy jest w prawdziwym życiu, czy jest w komiksie na swój temat. I... I to jest, jeśli Jamesa Bonda miałby kiedyś wyreżyserować Satoshi Kon, czyli tam reżyser tych filmów takich jak Perfect Blue czy Paprika, nie wiem czy kojarzycie, ale fantastyczny reżyser chińskich bajek, fantastyczny montażysta, a tutaj jakimś cudem udaje się tego Satoshi'ego Kona nagrać w filmie fabularnym, w filmie z aktorami, w filmie, który

To na pewno zadziałało, bodajże Velvet Spoon go wprowadził do polskich kin, więc szacunek dla nich. Polecam bardzo, bo jeśli lubicie takie, jeszcze jedna rzecz, gdyby ktoś nagrał intro do Jamesa Bonda, jakby są te intra w Jamesie Bondzie, zawsze te wejścia, one są zawsze fajnie zmontowane, fajnie nagrane, szybko, to to jest troszkę takie intro Jamesa Bonda, gdyby ktoś je chciał kręcić przez półtorej godziny. To bywa męczące, bywa to męczące, nie będę oszukiwał, że nie. Można dostać choroby lokomocyjnej, ale działa i jest bardzo ciekawym doświadczeniem. Bardzo ten film polecam, bo chciałbym, żeby takich filmów u nas w kinach było jak najwięcej. To jest włoska produkcja, prawda?

To naprawdę... No, Satoshi Kon... Ci, którzy go znają, wiedzą, jak on kręci swoje anime, no to możecie sobie wyobrazić, jak ciężko osiągnąć coś takiego w filmie fabularnym, a tutaj... No, Incepcja trochę była w takim filmach, nie? Trochę tak, trochę tak, trochę tak, ale Incepcja jest jednak tak po prostu imponująca, a tutaj jest w tym taka... Nawet przyziemność w tym dziwnym montażu. Okej. U moje miejsce czwarte, tak? Tak, tak, tak, to zgodnie z kolejnością. Po raz kolejny idziemy w stronę kina superbohaterskiego, po raz ostatni w tym moim zestawieniu. Na miejscu czwartym znalazł się u mnie Superman, którego obejrzałem z wielką przyjemnością, chociaż pierwsze takie wrażenie miałem, że jest zbyt widowiskowy, że tam wiadomo, że to w kinie superbohaterskim się stawia bardzo mocno, to jest jednak spektakl pewnego rodzaju.