Najlepsze filmy 2025

stawiam, że ma duże szanse, no bo Złota Palma w Cannes i też pewnie w Polsce dopiero w marcu w kinach. Panie Filipie, pana trzecie miejsce. Tak, moje trzecie miejsce to strzelam, że będziemy mieli jakąś powtórkę wreszcie, bo mam tutaj jedną bitwę po drugiej Paula Thomasa Andersona. Niestety. Nie ma. U mnie też nie ma tego. No to dobrze, no to fantastycznie. Ja jestem wyznawcą Paula Thomasa Andersona. Kto nie jest. Widać to za mną nawet tutaj gdzieś się czai plakat Boogie Nights. To co powiedział Remig teraz o tej prawdzie, czy jakby zadziałała ta prawda w innych krajach niż te, które są dotknięte przemocą tu i teraz, to wydaje mi się, że jedna bitwa po drugiej dobrze pokazuje, że w Ameryce ciężko by było taki film zrobić, bo w ogóle ten rok kina politycznego w Ameryce

ale w końcu chyba zauważa, że nie da się w przyszłości zatrzymać i trzeba pozwolić tej córce być sobą, bo jeśli nie, tam na koniec jest fantastyczna scena, w której ona go nie poznaje w pewnym momencie, w której ona boi się, że on tak naprawdę nie jest jej ojcem. I on widzi, że jeśli on będzie żył w strachu, to w końcu przekaże ten strach na nią. I bardzo... Ten film w ogóle można interpretować całkiem biograficznie, wydaje mi się, w przypadku Paula Thomas Andersonem. Się w ogóle nie zdziwił, gdyby on nie widział dużo siebie w postaci Boba chyba? Tak mi się wydaje, że ma na imię. Leonardo DiCaprio w tym filmie. Czyli tego gościa, który... który kiedyś był bardziej zaangażowany, a teraz życie mu mija głównie na paleniu jointów i oglądaniu starych filmów o rewolucji.

Tam była bitwa o Algier chyba w pewnym kadrze. Właśnie głównie to robi tam jak po tych latach. Tak jest, tak jest. Też Paul Thomas Anderson jest mężem Maji Rudolf, więc czarnoskórej aktorki, więc też tutaj te wątki wątki międzyrasowe, które są w filmie, też wydaje mi się są obecne i to jest o tyle świetny film, bo po pierwsze jest świetnym filmem, w sensie jest niesamowicie nagrany. To jest sekwencja pościgu samochodowego, miałem ciarki przez cały czas, gdy je oglądałem. Też sekwencja z Benicio del Toro, który jest tutaj takim... Namacanym rewolucjonistą jako jedyny. Siedzisz godzinę i to jest kino w czystej postaci.

Wszystko, czego chcesz od kina jest w tej sekwencji. Mówię to z perspektywy osoby, która jest wyznawcą Paula Thomasa Andersona i każdy jego film uważam za... przynajmniej małe arcydzieło. Nie jestem w stanie w ogóle wymienić filmu, który by mi nie siadł w jakiś sposób. No i tutaj udało mu się to po raz kolejny, moim zdaniem. Świetna rzecz. Nie tandetna, nie wchodząca też w takie banały, tylko właśnie pokazująca... Mająca swoje stanowisko, ale jednocześnie też bardzo prywatna i możliwa do odniesienia tego na swoją własną historię rodzinną, na swoje relacje z bliskimi.

Bardzo adekwatna, wydaje mi się, rzecz do naszych dzisiejszych czasów. Ja oglądałem, byłem w kinie i podobał mi się ten film, ale tak mnie emocjonalnie nie poruszył zupełnie. To też takie dziwne, że ja tam tak nie poczułem tego filmu. Mimo, że jest świetny. Nie da się. Pewnie sobie zobaczę, no bo zaraz już pewnie jest na HBO 19 grudnia chyba. Albo jutro. 19 grudnia chyba w każdym razie niedługo ma wejść. Dla mnie trochę to jest film o tym, jak tak sobie... siedziałem w kinie, to miałem wrażenie, że on po prostu, Paul Thomas Anderson, tak trochę nabija się ze skrajnych środowisk i ci skrajni po lewej i ci skrajni po prawej, to są trochę głąby i tak ich trochę portretuje.