Rezerwacja -18.02

Rezerwacja, startujemy, pardon, to tu i dzisiaj. Agnieszka Holland, kobieta numer jeden, jeśli chodzi o polskie kino, a na pewno przez wiele lat tak było. I Karolina Pasternak, autorka biografii Holland, biografia od nowa. Kapitalna książka, czyta się jednym tchem, mnóstwo o Agnieszce oczywiście, ale też i o środowisku w Polsce, we Francji i w Stanach Zjednoczonych, gdzie Agnieszka tworzy o środowisku filmowym. Bardzo ciekawa historia. A za chwilę Tadeusz Łysiak, Anna Dzieduszycka, czyli polscy artyści, którzy zostali nominowani do Oscara za krótkometrażową fabułę Sukienka. Przygotowują się do wyjazdu do Stanach i właśnie u nas o tych przygotowaniach opowiedzą. A oprócz tego zapraszam, pamiętajcie, Olśnienia do 25 lutego możecie głosować na swoich ulubionych artystów i artystki na stronie olśnieniaonet.pl.

No było takie postrzeganie, okej, pojechała polska reżyserka do Hollywood, dostała tam dużo pieniędzy i w związku z tym kręci to, co jej każą i to było bardzo niesprawiedliwe i to był jeden z tych takich znowu triggerów, jak się mówi dziś, które sprawiły, ej, kurczę, to nie do końca jest tak, przyjrzyjmy się temu jeszcze raz, to co wydaje mi się dzisiaj się w ogóle często dzieje, prawda? Jeszcze raz patrzymy na to, co Już zostało opowiedziane. Za chwilę będzie naszym gościem Tadeusz, który właśnie za film Sukienka dostał nominację do Oscara i już pewne szlaki ma przetarte, bo my opowiadamy o czasie, kiedy polscy twórcy nie pracowali za granicą albo się przenosili za granicę, jak Roman Polański, gdzie właściwie jego droga została już później za granicą ukształtowana.

Więc za to ci jesteśmy wdzięczni, no ale przede wszystkim za filmy, a tobie Karolina naprawdę bardzo, bardzo gratuluję tej biografii, bo napisać to z taką werwą, polotem i zebrać tyle informacji, to ja jako dziennikarka wiem jaka to była dla ciebie ogromna praca, ale efekt jest wspaniały. Dzięki wielkie i bardzo tę książkę Państwu polecam. A teraz dołączy do nas Tadeusz Łysiak. Zapraszam Cię Tadeusz i może Agnieszka da Ci tutaj jakąś poradę, jak się odnaleźć, bo zaraz ruszasz w swój tur. Nadchodzi Tadeusz Łysiak, czyli nowa gwardia w polskim kinie. Witaj, dzień dobry, bardzo miło Cię poznać. Poznać, gratulacje. Agnieszka Holland, Tadeusz Łysiak, Karolina Pasternak. To zawsze dla mnie poznać. Dzień dobry.

Masz szansę na taką biografię, jak trochę filmów zrobisz jeszcze. Siadaj. Agnieszko, nie, siedź, to ja sobie stanę z boku. Słuchaj, Agnieszko, jakie byś rady dała Tadeuszowi, bo on za chwilę rusza w tur promocyjny do Stanów przed Oscarami. Został miesiąc. Co powinien zrobić? Powinien się bawić tym i cieszyć. Powinien spotkać jak najwięcej fajnych ludzi. Powinien jak najwięcej dowiedzieć się o tym, jak ludzie odbierają jego film po tej drugiej stronie. Szczerze mówiąc, jeśli chodzi o promocję przy kategoriach takich jak film międzynarodowy, czy krótki film fabularny, czy dokument, Trzeba ją robić troszeczkę inaczej.

Trzeba głównie zachęcać jak największą ilość osób, żeby obejrzały te pięć nominowanych filmów, bo tylko wtedy można głosować, jeżeli się odchaczy, że się to obejrzy. A jak już obejrzą, to trudno im powiedzieć, że mój jest najlepszy. Muszą sami to zdecydować. Ale ja myślę, że będzie nerwowo, bo ja myślę, że macie szansę. A jak się ma szansę, to są znacznie większe nerwy niż jak się nie ma szans. To się zacząłem stresować teraz. A masz jakiś pomysł, Tadeusz? Jakiś claim, jakąś wypowiedź specjalną? Szczerze mówiąc jeszcze... Jeszcze nie wymyśliłeś. Jeszcze do mnie i tak nic nie dociera, więc staram się o tym nie myśleć. Teraz się zestresowałem po tym, co pani powiedziała.

Agnieszko, bardzo dziękujemy, Karolina. Trzymamy kciuki za Tadeusza. Bardzo dziękuję. Powodzenia. Dzięki. Agnieszka Holland dała wam błogosławieństwo w waszym oscarowym turze. Anna Dzieduszycka, Tadeusz Łysiak, autor i bohaterka, odtwórczyni głównej roli w filmie Sukienka, nominowanym do Oscara. Gratulacje oczywiście wielkie. Za chwilę ruszacie, spotykamy się na kilka dni przed waszym wyjazdem do Stanów. Aniu, jaką będziesz miała sukienkę na Oscary? Na razie to jest moja słodka tajemnica. Lubię takie właśnie wprowadzać deszczyki emocji, więc zobaczymy, wszystko się okaże.

Ale rozumiem, że jest to pod kontrolą, tak? Oczywiście, jak zawsze. Agnieszka Holland powiedziała, Tadeusz, że zrobiłeś ten film z taką wrażliwością, Kobiecą, bo rzeczywiście jest to opowieść o intymności kobiety, dziewczyny, o jej marzeniach, tęsknocie do bliskości z drugą osobą. Jak to się stało, że taką delikatną historię jako bardzo młody człowiek poczułeś i postanowiłeś opowiedzieć? Ja generalnie mam takie wrażenie, że mam dosyć mocny kontakt z tą, że tak powiem kobiecą stroną... Natury ludzkiej. Tak, natury ludzkiej i mojego też umysłu. Bardzo lubię tam sięgać i się jakby w tę wrażliwość zagłębiać. Tutaj przy sukience było tak samo.

No właśnie. Miałam wspaniały kontakt z każdym i naprawdę czułam się, to była taka nasza ośmiodniowa, czy tam ileś dniowa, nie pamiętam dokładnie już, bo to było dawno temu. Rodzinka, przygoda, to był nasz świat, nasze życie. Tadeusz był częściowo dla mnie kobietą, bo próbował ze mną rozmawiać i dużo ze mną rozmawiał o zbudowaniu emocji, o pokazaniu kobiecości. Oprócz tego no ja sama jestem kobietą i czuję się i mam nadzieję, że inni też tak uważają. W każdym razie po prostu ja na co dzień jestem bardzo żywa, wszędzie mnie pełno i mam bardzo duże szczęście do ludzi.

I do mojego otoczenia. Więc jeszcze stanąć i pokazać emocje, które oczywiście były w moim życiu nieraz, czyli poczucie odrzucenia, okres dojrzewania. Więc oczywiście były też momenty, kiedy się zakochiwałam, kiedy nagle każdy z nas zwraca właśnie w okresie dojrzewania uwagę na swoje ciało, na otoczenie, na rówieśników. No jest jakaś konkurencja też i tak dalej, więc po prostu to było bardzo trudne, ale właśnie tak jak mówię najważniejsze i udało się to Tadeuszowi zorganizować i w ogóle całej właśnie naszej wspaniałej produkcji. Ekipę, odpowiednią ekipę, gdzie ja się czułam bardzo komfortowo, gdzie byliśmy bardzo blisko i wiedzieliśmy, że Anka to Anka, Julka to Julka też.

I to jest moje marzenie od wielu lat, zanim w ogóle kiedykolwiek było mówione i pomyślane, że nagle sukienka będzie miała takie sukcesy i że będzie o nas głośniej. Więc myślę, że dalej będę przy tym Hammerze i chciałabym moje najbliższe dzieciaki albo ich już dzieci właśnie móc przewieźć takim starym, oldschoolowym Hammerem. Ania, myślę, że to się może szybko spełnić, tak jak marzenia Tadeusza spełniły się błyskawicznie. Zastanawiam się, jakie sobie wyznaczysz cele następne. Ja generalnie rzecz ujmując, i to bardzo mi pomógł, to jest taka rada, którą dostałem od kanclerza szkoły, Warszawskiej Szkoły Filmowej, pana Macieja Ślesickiego, współproducenta tego filmu, który powiedział mi bardzo słuszną rzecz, że żebym po prostu robił filmy, dużo filmów i że one będą pewnie gorsze, lepsze, będę pewnie odnosił sukcesy, ale będę też miał różnego rodzaju porażki.

Kino gatunkowe, niegatunkowe. Tadeusz, chcesz robić horror lub horror, ale żebyś cokolwiek robił i faktycznie na tym się teraz skupiam. To znaczy jestem bardzo szczęśliwy i podekscytowany tym wszystkim, co się dzieje dookoła Sukienki, ale mówiąc zupełnie szczerze, bez żadnej kokieterii, teraz myślę głównie o tym, żeby nad moim debiutem pełnometrażowym, który już szykuję w sumie od dłuższego czasu, I po prostu chcę zacząć pracować w zawodzie tak już pełną parą, bo już oczywiście wiele rzeczy robię już od nawet i paru lat i jakby w ten sposób się utrzymuję, ale chciałbym robić te filmy, robić filmy, seriale, po prostu opowiadać historie, bo to jest dla mnie, szczerze mówiąc, już kończąc ten temat, Jest dla mnie najważniejsze. W sensie to, że to jest film, że akurat tę historię opowiadam, opowiadamy przez to medium filmu, to jest tylko ten nośnik.

Ja równie dobrze mogłem pisać, malować, tworzyć muzykę. Myślę, że Ania tak samo. Po prostu nas interesuje. Opowiadanie historii, bo wydaje nam się, że mamy coś do powiedzenia oboje. A oprócz tego właśnie zgranie i to, że naprawdę łączy nas dużo, mam wrażenie. Wymiana i energii i wrażliwości przede wszystkim, o czym mówiliście. I tak jak Tadeusz mówi właśnie, on teraz myśli o pełnometrażu i o debiucie i jestem zachwycona. Sukienka jest ogromnym sukcesem i tak dalej, ale mam nadzieję, że właśnie będzie jeszcze więcej różnych zleceń. Ogólnie kilka projektów się już zaczyna, więc mega się cieszę i tak jak Tadeusz mówi, po prostu twórzmy, mówmy to co myślimy, to co czujemy, ale pamiętając tak, że każdy może mieć swoją perspektywę.

Tadeusz, podziękujesz rodzinie, mamie, tacie? Absolutnie, oczywiście, że tak, ponieważ ja otrzymałem ogromne wsparcie ze strony rodziny, absolutne i jestem bardzo szczęśliwy, że mam tak wspierającą i kochającą rodzinę właśnie, ale też nie tylko rodzinę, bo też bliskich, przyjaciół. Ja uważam, że warto otaczać się w życiu dobrymi ludźmi i też, tak jak Ania, też mi się wydaje, że mam szczęście do dobrych ludzi. To jest bardzo ważne w każdym zawodzie, ale wszędzie. I co teraz? Wyruszacie, lecicie do Stanów i co? Program już jest bardzo nabity. Jak to wygląda teraz? Teraz tak, czeka nas najbardziej intensywna praca promocyjna w naszym życiu i w ogóle bardzo ciężki czas, ale oczywiście będzie to intensywny, ale ekscytujący czas, w którym będziemy tam na miejscu w Los Angeles, będziemy promować nasz film, pokazywać i poszerzać świadomość na temat tego filmu, bo wydaje mi się, że i ja, i Ania mamy takie samo zdanie,