Rezerwacja -18.02

Rezerwacja, startujemy, pardon, to tu i dzisiaj. Agnieszka Holland, kobieta numer jeden, jeśli chodzi o polskie kino, a na pewno przez wiele lat tak było. I Karolina Pasternak, autorka biografii Holland, biografia od nowa. Kapitalna książka, czyta się jednym tchem, mnóstwo o Agnieszce oczywiście, ale też i o środowisku w Polsce, we Francji i w Stanach Zjednoczonych, gdzie Agnieszka tworzy o środowisku filmowym. Bardzo ciekawa historia. A za chwilę Tadeusz Łysiak, Anna Dzieduszycka, czyli polscy artyści, którzy zostali nominowani do Oscara za krótkometrażową fabułę Sukienka. Przygotowują się do wyjazdu do Stanach i właśnie u nas o tych przygotowaniach opowiedzą. A oprócz tego zapraszam, pamiętajcie, Olśnienia do 25 lutego możecie głosować na swoich ulubionych artystów i artystki na stronie olśnieniaonet.pl.

No było takie postrzeganie, okej, pojechała polska reżyserka do Hollywood, dostała tam dużo pieniędzy i w związku z tym kręci to, co jej każą i to było bardzo niesprawiedliwe i to był jeden z tych takich znowu triggerów, jak się mówi dziś, które sprawiły, ej, kurczę, to nie do końca jest tak, przyjrzyjmy się temu jeszcze raz, to co wydaje mi się dzisiaj się w ogóle często dzieje, prawda? Jeszcze raz patrzymy na to, co Już zostało opowiedziane. Za chwilę będzie naszym gościem Tadeusz, który właśnie za film Sukienka dostał nominację do Oscara i już pewne szlaki ma przetarte, bo my opowiadamy o czasie, kiedy polscy twórcy nie pracowali za granicą albo się przenosili za granicę, jak Roman Polański, gdzie właściwie jego droga została już później za granicą ukształtowana.

Agnieszko, bardzo dziękujemy, Karolina. Trzymamy kciuki za Tadeusza. Bardzo dziękuję. Powodzenia. Dzięki. Agnieszka Holland dała wam błogosławieństwo w waszym oscarowym turze. Anna Dzieduszycka, Tadeusz Łysiak, autor i bohaterka, odtwórczyni głównej roli w filmie Sukienka, nominowanym do Oscara. Gratulacje oczywiście wielkie. Za chwilę ruszacie, spotykamy się na kilka dni przed waszym wyjazdem do Stanów. Aniu, jaką będziesz miała sukienkę na Oscary? Na razie to jest moja słodka tajemnica. Lubię takie właśnie wprowadzać deszczyki emocji, więc zobaczymy, wszystko się okaże.

z Dorotą właśnie Pomykałą, gdzie było pokazane, że wsparcie przezwycięży wszystko, jakby druga osoba, wsparcie, przyjaciel. Że mimo, że naprawdę obie miałyśmy ciężkie życie jako bohaterki sukienki filmu, to to, że po prostu możemy się wygadać, możemy sobie razem coś pomóc, doradzić. I ten szacunek do ludzi, to bym chciała najbardziej. Ale tak naprawdę jakie mam marzenia? Od wielu lat, czyli odkąd tylko wymyśliłam, że lubię samochody i poczułam to, marzę o tym, że na 60. urodziny, czyli w Polsce na emeryturę, kupię sobie stałego Hummera.

I to jest moje marzenie od wielu lat, zanim w ogóle kiedykolwiek było mówione i pomyślane, że nagle sukienka będzie miała takie sukcesy i że będzie o nas głośniej. Więc myślę, że dalej będę przy tym Hammerze i chciałabym moje najbliższe dzieciaki albo ich już dzieci właśnie móc przewieźć takim starym, oldschoolowym Hammerem. Ania, myślę, że to się może szybko spełnić, tak jak marzenia Tadeusza spełniły się błyskawicznie. Zastanawiam się, jakie sobie wyznaczysz cele następne. Ja generalnie rzecz ujmując, i to bardzo mi pomógł, to jest taka rada, którą dostałem od kanclerza szkoły, Warszawskiej Szkoły Filmowej, pana Macieja Ślesickiego, współproducenta tego filmu, który powiedział mi bardzo słuszną rzecz, że żebym po prostu robił filmy, dużo filmów i że one będą pewnie gorsze, lepsze, będę pewnie odnosił sukcesy, ale będę też miał różnego rodzaju porażki.

Kino gatunkowe, niegatunkowe. Tadeusz, chcesz robić horror lub horror, ale żebyś cokolwiek robił i faktycznie na tym się teraz skupiam. To znaczy jestem bardzo szczęśliwy i podekscytowany tym wszystkim, co się dzieje dookoła Sukienki, ale mówiąc zupełnie szczerze, bez żadnej kokieterii, teraz myślę głównie o tym, żeby nad moim debiutem pełnometrażowym, który już szykuję w sumie od dłuższego czasu, I po prostu chcę zacząć pracować w zawodzie tak już pełną parą, bo już oczywiście wiele rzeczy robię już od nawet i paru lat i jakby w ten sposób się utrzymuję, ale chciałbym robić te filmy, robić filmy, seriale, po prostu opowiadać historie, bo to jest dla mnie, szczerze mówiąc, już kończąc ten temat, Jest dla mnie najważniejsze. W sensie to, że to jest film, że akurat tę historię opowiadam, opowiadamy przez to medium filmu, to jest tylko ten nośnik.

Ja równie dobrze mogłem pisać, malować, tworzyć muzykę. Myślę, że Ania tak samo. Po prostu nas interesuje. Opowiadanie historii, bo wydaje nam się, że mamy coś do powiedzenia oboje. A oprócz tego właśnie zgranie i to, że naprawdę łączy nas dużo, mam wrażenie. Wymiana i energii i wrażliwości przede wszystkim, o czym mówiliście. I tak jak Tadeusz mówi właśnie, on teraz myśli o pełnometrażu i o debiucie i jestem zachwycona. Sukienka jest ogromnym sukcesem i tak dalej, ale mam nadzieję, że właśnie będzie jeszcze więcej różnych zleceń. Ogólnie kilka projektów się już zaczyna, więc mega się cieszę i tak jak Tadeusz mówi, po prostu twórzmy, mówmy to co myślimy, to co czujemy, ale pamiętając tak, że każdy może mieć swoją perspektywę.

Super z tą nominacją, jakby był Oscar to w ogóle genialnie, ale jednak dla nas najważniejsze jest to, że to jest film, który jest w naszym przekonaniu ważny, trzeba o nim mówić, trzeba dyskutować, to są cały czas tematy, które jakoś gdzieś uciekają od tej głównej debaty publicznej, a wydaje mi się, że trzeba ten głos poruszyć po prostu. Nas najbardziej cieszy to, Dzięki tym wszystkim sukcesom, które Sukienka odnosi, coraz więcej osób ten film widzi i coraz więcej osób o nim rozmawia. I to jest dla nas po prostu kluczowe i najważniejsze. Naprawdę jest bardzo dużo przeprowadzanych teraz dyskusji. Mnóstwo osób się odzywa, mówi o swoich poglądach, o swoich odczuciach. Niektórzy są po prostu zachwyceni, niektórzy trochę mają więcej do powiedzenia.