Rezerwacja -18.02

Nie zawsze może tak długotrwałej i tak jakby blokującej psychologicznie, ale tak. Szczególnie w moim pokoleniu to było dość powszechne. To było dość powszechne, tak. I jak to później Paweł Pawlikowski powiedział, Agnieszka ucieka w film i pewnie uciekała w ten film z różnych powodów. Ja na przykład nie wiedziałam, że twoje nazwisko było tak straszną przeszkodą dla ciebie przez wiele lat, żeby coś w filmie zrobić. Po powrocie z Pragi do Polski właściwie przez 5 lat nie mogłaś zrobić żadnego filmu. I gdyby nie Solidarność Środowiska, o czym też nie wiedziałam, że Andrzej Wajda tak bardzo mocno stał za Tobą, czy Krzysztof Zanussi, to pewnie by się to nie udało. Jednak to piętno ojca właściwie tak mocno zaciążyło nad Twoją karierą na początku.

Dyplomacja nigdy nie była twoją mocną stroną. Wiesz, ja myślę, że dyplomacja, mogę być dyplomatyczna i umiem być dyplomatyczna, jeżeli tego wymaga sytuacja, ale w momencie, kiedy nazywam rzeczywistość, a nie kiedy z nią negocjuję, no to wtedy nazywam ją tak, jak ją widzę. Często dwoistość bym powiedziała, że to nic nie jest oczywiste w tej postaci, tak jak ja ją rozpoznałam przez te trzy lata. Praca nad książką, bo no właśnie, czy Agnieszka nie jest dyplomatyczna, czy nie jest kompromisowa? No przeciwnie, bywa niesamowicie kompromisowa, o czym też mówią rozmówcy w mojej książce. Paweł Pawlikowski, wspomniany przez ciebie przed chwilą, opowiedział wspaniałą historię o tym, jak sam wahał się, czy zasiąść w jury festiwalu w Gdyni, już w czasach, w których obecnie żyjemy, politycznych.