Sztuka sepulkralna - Ewa Zdrojkowska

Wejdźmy do środka. Historia tej płyty jest taka, że znaleziono ją połamaną, skruszoną tu właśnie pod chórem kaplicy, kaplicy zamkowej i dopiero w 2006 roku została poddana konserwacji i napis na niej można było odczytać. Nie bardzo wiemy, gdzie ta płyta była umieszczona. Musiała być umieszczona w kościele, bo jest prawdziwą, taką typową płytą epitafijną. Czerwony marmur, pięknie wykute litery, I długi, gęsty napis. Więc najprawdopodobniej jej pierwsze miejsce to był kościół św. Piotra i Pawła w Lisbarku Warmińskim. Po zniszczeniu zapewne została tutaj przeniesiona do kaplicy zamkowej, ponieważ jest związana z biskupem Szembekiem.

Jesteśmy w dawnej sypialni biskupów. W tym pomieszczeniu w narożu jest wnęka, która prawdopodobnie kiedyś prowadziła do wejścia do łaźni, którą tutaj biskupi mieli swoją własną drewnianą wieżę z łaźnią. W późniejszym czasie przy pobudowie pałacu na Parhamie to zostało zabudowane, ale wnęka z takimi ściennymi półkami została. Dziś eksponujemy tu portret epitafijny biskupa Krzysztofa Andrzeja Jana Szembeka. To ważna postać w historii Warmii, diecezji warmińskiej i też samego zamku lisbarskiego. O biskupie Szembeku możemy powiedzieć, że był tym, który najbardziej zasłużył się w przebudowie zamku w duchu baroku.

On był tym pierwszym, po nim był Grabowski i Krasicki, ale to właśnie Szembek zainicjował przebudowę i rozbudowę wspaniałego pałacu na Parhamie, budowę fontanny na Na dziedzińcu i zmiany zabudowań dziedzińca i tutaj w samym zamku też poczynił wiele inwestycji. Ale jeśli chodzi o samą Warmię, wiemy, że biskupowi Szembekowi zawdzięczamy dużo inwestycji, jeśli chodzi o świątynie i wyposażenie, ale przede wszystkim to on jest fundatorem Kaplicy Zbawiciela w Katedrze Fromborskiej, której zresztą został pochowany. A tu jest tylko ten jego portret epitafijny, malowany farbami olejnymi na blasze, barwny, w kształcie owalu, z takim ciekawym wycięciem tego owalu, który pokazuje, że jest to czas baroku.