Odważnie, z miłością, bez lęku - Alicja Kulik
W tym roku mija 10 rocznica śmierci Marii i Georga Dietrichów. W ubiegłym tygodniu po raz pierwszy Fundacja Dietrichów przyznała stypendia pięciorgu studentom germanistyki. To był kolejny z wielu mostów, które Georg Dietrich zaczął budować jesienią 1981 roku i budował przez 32 lat konsekwentnie, skutecznie i trwale, bo dziś robią to jego potomkowie. Jednak to, co zostawił, jest większe od budowli. O Georgu Dietrichu opowiadali: Dr Barbara Sapała i dr Alina Dorota Jarząbek z Instytutu Germanistyki UWM, Wanda Agnieszka Jabłońska – dyrektorka Zespołu Placówek Edukacyjnych w Olsztynie, Stefania Martusewicz i Krystyna Wyrzykowska – wieloletnie dyrektorki Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niesłyszących im. Marii Grzegorzewskiej w Olsztynie, Sylwia Pochmara-Hahnkamp – zastępca dyrektora Uniwersyteckiego XII Liceum Ogólnokształcącego im. Marii i Georga Dietrichów w Olsztynie oraz ks. dr Andrzej Lesiński.
W 1999 roku, wkrótce po podpisaniu Partnerstwa Miast Olsztyn-Offenburg, Georg i Maria Dietrich założyli właśnie fundację, która na celu miała i nadal ma wspieranie wszelkich inicjatyw, które zbliżają mieszkańców Olsztyna, ale także studentów, którzy niekoniecznie pochodzą z Olsztyna. Mam przyjemność zaprosić tutaj panią Natalię Ankowską. Pana Mateusza Duchlińskiego. Po germanistyce najchętniej chciałbym iść w stronę tłumaczenia. Jeżeli by się udało, to tłumaczenia ustnego, tzn. tłumaczenie symultaniczne. Myślę, że to bardzo fajnie otwiera mi drzwi, żeby właśnie w Niemczech móc pracować i poznać ten kraj, kulturę i ludzi.
To jest bardzo dobry sygnał, że rodzina kontynuuje jego wizję naszej współpracy. Ta fundacja, fundusze swoje przeznacza na to, żeby młodzież się spotykała i żeby powstawały wspólne projekty, na przykład pomiędzy Uniwersytetem Warmińsko-Mazurskim w Olsztynie, Były jakieś zawody sportowe, Kojarzę sobie chyba, że to był w siatkówce, miały charakter międzynarodowy i drużyna z Offenburga, która tutaj była też na tych zawodach.
Ci zawodnicy po powrocie podzielili się tą informacją, że W Polsce jest bardzo głęboki kryzys gospodarczy, zaopatrzeniowy, że ludzie muszą za podstawowymi produktami żywnościowymi wystawać godzinami w długich kolejkach, żeby cokolwiek zdobyć. I w ten czas w Offenburgu zapadła decyzja, że trzeba zorganizować transport pomocy. Zwłaszcza, że już ta fala pomocy się rozpoczęła właśnie w drugiej połowie 1981 roku, także Dietrich przyjechał tutaj tym pierwszym transportem sam, ze swoim kierowcą.
Pamiętam pierwszą moją wizytę u Pana Dietricha, ona była związana też z wymianą i zostaliśmy właśnie razem z uczniami zaproszeni do niego. Pan Dietrich oczywiście, jak to Pan Dietrich, przyjął nas bardzo ciepło, zaczął nam opowiadać troszeczkę o swojej historii, o tym, jak jest związany z Olsztynem. Później pokazał nam tu właśnie swoje obejście, a w obejściu były osiołki, ulubione, ukochane zwierzątka Pana Dietricha. Za każdym razem jak byliśmy w Offenburgu, dopóki pan Dietrich miał siłę, to zawsze znalazł chwilkę, żeby z nami się spotkać. No a teraz spotykamy się z Elwirą, z jego córką i z córką pani Elwiry i z wnuczką pani Elwiry. Także cele i te priorytety, które pan Dietrich wyznaczył, one są nadal realizowane przez potomnych.
Dobrosiane przez Gorga Dietricha. Po prostu rośnie, mnoży się, dzieli. No właśnie, ludzie są najważniejsi. To, że współpraca dzisiaj między Olsztynem a Offenburgiem nadal jest taka aktywna, wynika z tych intensywnych kontaktów międzyludzkich, które trwają, mimo że Georga nie ma już z nami to poczucie, że to jest dobre i należy to kontynuować. Przejęły dzieci Georga, jego córka Elvira, jej córka, czyli już wnuczka Georga, a ostatnio na spotkaniu była dwunastoletnia prawnuczka Georga, która już też jest włączana w to dzieło. Mam pewien niedosyt, muszę powiedzieć, bo myślę, że za swoją działalność dla Olsztyna, dla olsztynian zasłużył na to, żeby jego imieniem nazwać jedną z ulic.
Pokazano wszystkie 5 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W tym roku mija 10 rocznica śmierci Marii i Georga Dietrichów. W ubiegłym tygodniu po raz pierwszy Fundacja Dietrichów przyznała stypendia pięciorgu studentom germanistyki.
To był kolejny z wielu mostów, które Georg Dietrich zaczął budować jesienią 1981 roku i budował przez 32 lat konsekwentnie, skutecznie i trwale, bo dziś robią to jego potomkowie. Jednak to, co zostawił, jest większe od budowli.
O Georgu Dietrichu opowiadali:
Dr Barbara Sapała i dr Alina Dorota Jarząbek z Instytutu Germanistyki UWM, Wanda Agnieszka Jabłońska – dyrektorka Zespołu Placówek Edukacyjnych w Olsztynie, Stefania Martusewicz i Krystyna Wyrzykowska – wieloletnie dyrektorki Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczy dla Dzieci Niesłyszących im. Marii Grzegorzewskiej w Olsztynie, Sylwia Pochmara-Hahnkamp – zastępca dyrektora Uniwersyteckiego XII Liceum Ogólnokształcącego im. Marii i Georga Dietrichów w Olsztynie oraz ks. dr Andrzej Lesiński.