Magda Grydniewska „Winnice”

na poziomie takim absolutnie elementarnym i podstawowym, a nie konstruowanie programów, które są tylko i wyłącznie dla określonych grup społecznych. Czyli wino ma w sobie pewien potencjał nie tyle demokratyczny, ile wspólnotowy. I to powinno być przede wszystkim jego główną funkcją. I to się potwierdza oczywiście, jeżeli sięgniemy do starożytności, do Kochanowskiego czy do wielu innych. I wydaje mi się, że od XVIII wieku, kiedy straciliśmy niepodległość i kiedy zaczęto myśleć przede wszystkim o odbudowie państwa, w mniejszym stopniu zwracamy uwagę na to, że potencjał państwa budowany jest przede wszystkim właśnie przez potencjał społeczny. Na tym najniższym poziomie takich właśnie relacji międzyludzkich.

Więc mnie się wydaje, że wino sięga jakiegoś bardzo ważnego rdzenia kultury i polskiej kultury także, szczególnie polskiej kultury. Panie, mnie się wydaje, że wino wprowadza coś, co w starożytnej Grecji uważano, że Eliminuje strach przed wypowiedzią. Pokazańmy swojego własnego zdania. Czyli buduje indywidualność. Ja tutaj mówię o starożytnej Grecji. I na pewno ten rodzaj, w cudzysłowie oczywiście, ekstazy, na pewno ma tu jakieś znaczenie. Wtedy uczestniczymy w pewnego rodzaju takiej jedni z innymi. Kochanowski to bardzo ładnie wypowiedział w swoich ifraszkach i swojej poezji, mówiący o tym, że wino jest tak na dobrą sprawę potrzebne po to, żeby nawiązać kontakt z drugą osobą i budować rodzaj więzi społecznej, towarzyskiej.