Katarzyna Michalak "Dwie magnolie"

Wiele lat temu napisałam wiersz na temat Magnolii. Ten wiersz znajduje się też w tej opowieści. Fotografia biało-różowego kwiatu magnolii widnieje na okładce książki, która wyszła spod pióra Agaty Koch, germanistki, tłumaczki, poetki, animatorki życia kulturalnego mieszkającej od ponad 30 lat w Berlinie. Jest to autobiograficzna opowieść skupiająca się przede wszystkim na miejscu, które ukształtowało wrażliwość autorki. Do Milanowa, wsi znajdującej się w dzisiejszym powiecie parczewskim, dziadkowie Agaty Koch przybyli 80 lat temu.

którzy, które do dzisiaj utrzymują kontakty ze sobą i przykładem jest właśnie klasa mojej mamy, która w latach pięćdziesiątych po studiach geografii na UMCS-ie dostała tam tak jakby skierowanie do pracy. Wtedy nie było tyle wolności, gdzie chcę pracować, tylko gdzie było zapotrzebowanie i tam dostała pracę i tam poznała mojego ojca, który był no właśnie synem tych wypędzonych, którzy dla siebie tą nową rzeczywistość I z czego jeszcze sobie zdajemy sprawę, że Milanów musiały opuścić też osoby, których nowy porządek Polski Ludowej nie chciał. W książce Magnolia. Spotkania w przeszłości i dziś Agata Koch opowiada o losach żółtowskich i czetwertyńskich.

I też poczucie tej wolności, też duch tego czasu, który był wtedy, padł mur. Jesteśmy wolni, wolno nam teraz. To co jeszcze? Bliskość przyrody, więc wielkie miasto, mające wiele dużych, rozległych, cudownych parków. i jest, trzeba powiedzieć, najmniej niemieckim miastem. Więc dla wszystkich tych, dla których te bardzo, bardzo niemieckie miasteczka, wioski robią się za ciasne, w pewnym momencie to Berlin jest tą odpowiedzią i zawsze był. 12 lat temu Agata Koch zorganizowała w Berlinie kafejkę językową – Sprachcafé Polnische.

Spotkałam Agatę, no i to była miłość od pierwszego wejrzenia. I już tutaj jestem, działam przez kilka lat. Odbieram to bardzo pozytywnie i widzę, że ludzie też przechodząc niezwiązani z kafejką, zwracają głowę w stronę kafejki, patrzą co tu się dzieje, jedni jakby przystają, czytają foldery, biorą sobie ze sobą, żeby się dowiedzieć po prostu co tu się dzieje, a u góry jest napis Sprachka Perpolnisz. Jest miejscem, gdzie mogę bardzo rozmaicie spełniać swoje marzenia i próbować swoich różnych pomysłów. Mogę muzykować i z dziećmi, i z dorosłymi. Mogę artystycznie się tutaj też jakoś sprawdzać.