Stosunek do pustki
Kiedy to, czego nie wiemy staje się zasobem, to znaczy przynosi korzyści trudno jest przekroczyć granicę i nabierać nowej wiedzy, umiejętności. Czasem dajemy się uwieźć słodko niewiedzącym uczącym się i wpadamy w przekonanie, że czego im nie powiemy to jest dla nich nowe i ważne. Osiadamy sobie w przekonaniu, że jest ok. A nie jest. Brak nie powoduje działania, które ma go wypełnić.
Wydawany w pewnego rodzaju takim romansie z osobą, która nas uczy, w jakimś takim uwodzeniu. Jezu, ja tak nie wiem, a Pan jak tak mówi, to ja tak trochę wiem. I powstaje jakaś taka niesprawiedliwa, niesprawiedliwa, nieskuteczna relacja, bo ta osoba, która uczy ma fałszywe przekonanie, o, uczę. A ta osoba, która ma tą pustkę, potrzebuje tej pustki, żeby zyskać przychylne spojrzenie osoby, która ją uczy. W związku z tym jakby skrywa cudownie, że nic nie umie i nagle teraz po tych zajęciach umie, a potem znowu nic nie umie, a potem znowu umie i tak jesteśmy w takim uwodzeniu się tym.
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Podróżnicy doświadczeń związanych z brakiem wiedzy i jej potencjalnymi zastosowaniami.
Analiza sytuacji, gdy uczestnicy edukacji czują brak wiedzy i jej wpływ na proces uczenia się.
Przykłady zastosowań braku wiedzy jako zasobu w relacjach i tożsamości.
Analiza relacji ucznia i nauczyciela, gdzie brak wiedzy jest wykorzystywany jako narzędzie.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.