Roboty, robotyzacja i reszta świata

Taki robot nazywa się robotem fototaksyjnym. Jest bardzo ograniczony w tym, co robi, bo to jest jedyne, co potrafi robić, podążać za tym światem. Bez zmiany jego konstrukcji my nie możemy wpłynąć na to, jak zmieni się jego zachowanie. Takim nieco bardziej skomplikowanym robotem jest taka platforma, na której pracowaliśmy ze studentami w tym semestrze Akademii Sztuk Pięknych.

I też są chociażby konkursy, takie jak organizowane przez Fundację Spaceship, gdzie uczniowie programują roboty łaziki LEGO i się uczą tego programowania, uczą się wypełniania zadań, które też tak trochę przypominają to, co Mateusz mówiłeś, czyli odzwierciedlają Prawdziwe wyzwania, które są, tylko po prostu są robione na robocie LEGO. Kiedyś byłam sędziną na takim konkursie i to było fenomenalne. Akurat ja oceniałam w kategorii innovators i byli ludzie, którzy łączyli się w zespoły mając do siebie 12 kilometrów. I oni mówili, że praca była trudna, bo nie mogli razem usiąść nad swoim rozwiązaniem.

Mateusz, o co tutaj chodzi? Czym się zajmują roboty w medycynie i co możemy zrobić? Ta robotyka medyczna, ona jest bardzo ciekawym obszarem samej robotyki. Też takim, w którym ja widzę potencjalnie bardzo dużą wartość. Ona się rozwija dosyć, bym powiedział, stabilnie od wielu lat. Co jakiś czas możemy w mediach przeczytać o tym, że szpital zakupił kolejnego robota da Vinci, o tym, że kolejny zabieg laparoskopowy został przeprowadzony. W dalszym ciągu wykorzystanie tych robotów, cały czas odkrywamy jego możliwości. Bardzo dużą zaletą jest właśnie to, że robot ze swoimi bardzo małymi końcówkami nie ma tak dużych rąk jak chirurg i te zabiegi mogą być przeprowadzane laparoskopowo, czyli zamiast otwierać pacjenta robimy małe nacięcia i całość odbywa się w środku.