Jak 52 Dębiec podbiło Polskę JEDNYM NUMEREM?

P-N6, w sensie to jest skrót od Poznański Czerwiec i to nie jest nawiązanie do pogody w czerwcu. To nawiązanie do czerwca 56 roku, czyli robotniczego buntu w Poznaniu, który był jednym z pierwszych, zrywów wolnościowych w PRL-u. Hans świadomie połączył swoją muzykę z historią miasta i to nie przypadkiem, bo jak już wiemy u tego gościa Poznań i Dębiec to nie tło, to bohater. 15 września roku 2003 płyta trafia na rynek nakładem wytwórni UMC Records. I tu jest pewna pikanteria, bo UMC to label, który kojarzono raczej głównie z naszym kochanym hip-hopu Lomezo, Liber, tego typu klimaty. Hans rozmawiał wcześniej z labelem T1 teraz, ale finalnie postawił na UMC.

Bo teraz dochodzimy do tego, o czym mówi cała Polska. To my. Numer, który stał się hymnem, choć jego autor uważa go za satyrę. I ta historia jest piękna, bo mówi bardzo dużo o tym, jak działa popkultura. Hans miał plan. Wybrał na single ciężkie, nieprzebojowe numery, żeby nie wchodzić na scenę jako, wiecie, pop-rapper z labelu Hip Hopolo. Pierwszym klipem został Mroczny Pies, potem Kto ze Ski Squadem, potem Konfrontacje. Trzy ciężkie numery, zero kompromisów. A Tommy miał sobie spokojnie leżeć na płycie jako jeden z tych wielu pomniejszych tracków. Tyle, że jak podaje Nuance, dowodzący UMC Remig i Urban mocno naciskali, żeby Tommy stał się singlem.

Pamiętam, że wywaliłem towarzystwo, a i tak przemycili stolik metr na metr i zawalili go flaszkami. kręcicie klip do poważnego numeru. Wywalacie pijanych ludzi z planu, a oni wracają z własnym barem. Takie to były czasy. Takie było środowisko i taki wyszedł klip. Surowy, uliczny i przede wszystkim prawdziwy. Kolejny jest pies. Czyli pierwszy singiel i to celowy wybór Hansa. Pamiętacie warunek, który postawił w UMC, że sam wybierze numery na klipy? No to wybrał właśnie psa. Ciężki, mroczny i nieprzebojowy. Świadomie. Nie chciał wchodzić na scenę jako ten właśnie pop-rapper, tylko chciał, żeby ludzie od razu wiedzieli, z kim mają do czynienia. No i wiedzieli.

Hupa wokalista współpracujący z Hansem wspomina Stare kino zbierało u siebie zarówno bohemię artystyczną, jak i hardkorowców i on tam był przez chwilę barmanem. Nie było widać jakiejś doliny z tego powodu. Zawsze był uśmiechnięty. Może musiał parę rzeczy, wiecie, odpracować emocjonalnie. A jak sam Hupa się zastanawia, w 2006 roku Hans został jeszcze na pół roku dyrektorem artystycznym w UMC Records, ale szybko zrezygnował. Firma została potem przekształcona w MyMusic. A publiczność? Publiczność miała gdzieś kryzysy, ataki, paniki i barmańskie epizody. Publiczność chciała jednego. Pod koniec koncertów widownia dalej domagała się tomy. Jak pisze niuans. Hans dawno skręcił w innym kierunku, ale ludzie tego nie widzieli.

Zanim jednak przejdziemy do kolejnych albo Jest jeszcze jeden wątek, który chronologicznie wpada mniej więcej w tym momencie. W 2005 roku, kiedy trasa koncertowa ciągle trwała, na Ukrainie wydarzyła się pomarańczowa rewolucja. Znaczy w 2004, ale to o czym mówimy jest w 2005. Polscy raperzy z UMC Rekord postanowili na to zareagować. Nagrali wspólnie polską wersję hymnu Green Jolly Razom nas bachatów. Razom nas bachatów. Zatytułowaną jest nas wielu. Raz nas bachatów. Na składance pojawili się Hans, Astetoholik z Doniu i Liber i Duże P i Mezo i Owal. Teledysk czwarte miejsce na liście przebojów Polskiego Radia Pomorza i Kujaw. Szesnaste na szczecińskiej liście przebojów. Jak na rapową składankę inspirowaną ukraińską rewolucją?