Co tak naprawdę ROZBIŁO A Tribe Called Quest? 🧐

A reszta? Reszta grała ostro. To był Rock Fear of a Black Planet Public Enemy i America's Most Wanted Ice Cube'a. Z drugiej zaś strony barykady MC Hammer w złotych pantalonach i Vanilla Ice z toną żelu, który udawał, że jest z ulicy. Five komentował to z typową dla siebie subtelnością. MC Hammer bez komentarza, kropka, jak już oglądałem jego teledysk, to dla lasek w spandeksie. I w ten krajobraz wchodzi ekipa w afrykańskich dashiki i tkaninach kente. Black Thoughts z The Roots wspominał Nosili naprawdę dziwne ciuchy, ale ludzie nie patrzyli na nich jak na dziwolągu, patrzyli jak na Milesa Davisa hip-hopu. Sam Q-Tip przyznawał, że nie wszyscy byli zachwyceni. Byliśmy częścią Zulu Nation, nie mogli nas za bardzo hejtować, ale patrzyli na te dasziki i mówili, no...

Po dawna swoje robię, a wydawca oszukuje. I dodaję. Dzieci pilnujcie pleców, bo ja myślę, że oni jarają krak. Nie wątpię w to, spójrz jak się zachowują. Do tego wbijasz szpilkę MC Hammerowi. Co powiesz Hammer proper? Rap to nie pop, jeśli go tak nazywasz to przestań. To chyba jedyny taki bezpośredni diss w karierze Trajba podany z takim luzem, jakby to był, wiecie, komentarz na marginesie, a nie deklaracja wojny. I jeszcze Scenario. Może i to nie jest jakiś najbardziej ich znany kawałek, ale każdy ma taką jedną piosenkę, która trafia akurat w odpowiedni moment i akurat mi się bardzo dobrze kojarzy z takimi b-boyowymi treningami w gimnazjum, więc mam do niej lekki sentyment, bo... Jak to było na gramatiku?

Godziny w pociągu gapiąc się w szybę. I tu akurat w kontekście jechania na kolejny dżem. Ale sentyment sentymentem to jest obiektywnie jeden z najważniejszych poskatów w historii rapu. Tribe plus Leaders of the New School, czyli Busta Rhymes, Dinko D, Charlie Brown. Five otwiera kawałek nawiązaniem do Bo Jacksona, sportowca, który wtedy reklamował nowe buty. Nike'a z hasłem Bo Knows. Ayo! I teraz przekładając tekst na polski, Bo zna to, Bo zna tamto, ale Bo nie zna się na niczym, Bo nie umie rapować. Każdy kolejny MC podnosi temperaturę, Charlie wchodzi z energią reggae, Dinkity z surrealistycznym flow, ale każdy kto słyszał ten numer wie, że to jest jeden wielki build up do finału i ten finał to oczywiście nie kto inny jak Basta Rhymes.

Ale to jeszcze nie koniec historii. Powstał też remiks. W nagraniu tego remiksu uczestniczył też debiutujący wtedy Kid Hood, doskonale zapowiadający się MC, który zginął postrzelony dzień po nagraniu swojej partii tekstu. Over Emix otwiera się słowami, oto siedmiu MC6 w postaci fizycznej i jeden w postaci duchowej. I jeszcze jedna rzecz, Andre 3000 i Big Boy zrobili przesłuchanie do wytwórni, rymując właśnie do tego instrumentalu scenariu, więc można by powiedzieć, znaczy to zaryzykować stwierdzenie, że ten jeden bit dosłownie zapoczątkował karierę Outkast. Ale żeby zrozumieć dlaczego The Low End Theory to nie jest po prostu dobry album, trzeba powiedzieć o produkcji. Nagrywano go na konsoli Neve 8068, tej samej, na której wcześniej nagrywał John Lennon.

Afrika Bambata, Beastie Boys, Red Alert, Heavy D, MC Lyte, Too Short, jak napisał klan. Okładkę tego albumu zdobiły zdjęcia znajomych Tribe'a, wśród których niemal wszyscy te największe postacie hip-hopu. Świetni MC, doskonali oldschoolowi DJ, najszybsi i najzwinniejsi b-boye. Buster Himes wspominał, że nie był jeszcze na tym poziomie, żeby zasłużyć na miejsce na okładce i że go to zmotywowało, żeby być lepszym. Bo wiecie, to był rap, który nie musiał wchodzić z buta. Wystarczyło, że wszedł w dobrych butach. I wszyscy i tak słuchali. Ale to też był ostatni raz, kiedy w Tribe wszystko działało. Bo zaraz potem zegar zaczął dykać i ląd zaczął się niestety palić z obydwóch stron. Jednocześnie. Pierwsza strona. Five się wyprowadził.