Co tak naprawdę ROZBIŁO A Tribe Called Quest? 🧐

Drzewa, domki jednorodzinne, kościoły. Ale jest jeden szczegół. Na tablicy sławnych mieszkańców St. Albans widnieją nazwiska typu James Brown, John Coltrane, Fats Waller, Lena Horne. Wyobraźcie sobie, że idziecie do szkoły i codziennie mijacie tablicę z takimi ludźmi. Dwóch chłopaków, którzy tamtędy chodzili pewnego dnia, pomyślało sobie, ej, może kiedyś my też tu będziemy. Mieli wtedy jakieś 10 lat. Ci chłopcy to Jonathan Davis, znany później jako Q-Tip oraz Malik Taylors, czyli Five Dog. Znali się od czwartego roku życia. Kościół, bejsbol, futbol. Razem na podwórku w St. Albans Park. Five wspominał tę znajomość tak. Poznaliśmy się w kościele. Byliśmy najlepszymi przyjaciółmi. Ale zaraz potem dodawał, bo Five nie byłby sobą, gdyby czegoś jeszcze nie dopowiedział.

Ale to jeszcze nie koniec historii. Powstał też remiks. W nagraniu tego remiksu uczestniczył też debiutujący wtedy Kid Hood, doskonale zapowiadający się MC, który zginął postrzelony dzień po nagraniu swojej partii tekstu. Over Emix otwiera się słowami, oto siedmiu MC6 w postaci fizycznej i jeden w postaci duchowej. I jeszcze jedna rzecz, Andre 3000 i Big Boy zrobili przesłuchanie do wytwórni, rymując właśnie do tego instrumentalu scenariu, więc można by powiedzieć, znaczy to zaryzykować stwierdzenie, że ten jeden bit dosłownie zapoczątkował karierę Outkast. Ale żeby zrozumieć dlaczego The Low End Theory to nie jest po prostu dobry album, trzeba powiedzieć o produkcji. Nagrywano go na konsoli Neve 8068, tej samej, na której wcześniej nagrywał John Lennon.

Five w swojej zwrotce odpowiada sportowymi metaforami. Wchodzę z większą ilością hitów niż Braves i Yankees razem wzięci. I przypomina, że jego track record jest dłuższy niż samolot DC-20. A na samym końcu już po ostatnim refrenie wraca głos Laurel Dunn z wyjaśnieniem... 7 na 10 razy słuchamy muzyki w nocy, stąd tytuł tego programu. Słowo meraut znaczy plądrować. W tym przypadku plądrujemy w poszukiwaniu uszu. Klasa. A potem jest electric relaxation. I tu muszę powiedzieć o dwóch rzeczach. Po pierwsze, sam Elton John powiedział taką rzecz. Jeden z moich ulubionych kawałków z 93 roku. Jeśli nie znasz A Tribe Called Quest, jesteś głupcem.

Po Beats, Rhymes and Life, 20 lat wcześniej. NPR napisał, wyobraźcie sobie Beatlesów powracających z albumem na poziomie Abbey Road. Lista gości brzmi jak muzyczny panteon gwiazd. Andre 3000, Kendrick Lamar, Kanye West, Jack White, Anderson, Pac, Talib Kweli, Consequence, Busta Rhymes i... Elton John. Ten sam Elton, który mówił Byłem taki szczęśliwy, że mnie poprosili. To był dla mnie ogromny zaszczyt. I teraz posłuchajcie numeru We The People, bo ten kawałek w kontekście tego, co się właśnie stało w Ameryce, uderzył jak pięść w stół, idealnie w czas. Refren jest ironicznie do bólu. Cutie prapuje głosem Ameryki, która mówi Wszyscy czarni wynocha, wszyscy Meksykanie wynocha, wszyscy biedni wynocha.

Elton John poszedł dalej. Najważniejszy zespół hip-hopowy w historii. A Tribe Called Quest nigdy nie byli najgłośniejsi, najbardziej popularni, najbardziej mainstreamowi. Nie strzelali z browningów w teledyskach i nie rzucali dolarami w klubach. Nie kończyli w więzieniu. Ale zrobili coś trudniejszego. Udowodnili, że rap może być inteligentny, jazzowy, ludzki. I że najlepsza muzyka często powstaje między ludźmi, którzy się kochają, ale nie zawsze potrafią to sobie powiedzieć. A skoro już przy mówieniu jesteśmy, to powiem Wam jeszcze jedną rzecz na koniec. Mianowicie, zostaw lajka, suba i kliknij nowy guzik, podbij, żeby film poleciał dalej. Oczywiście też napisz komentarz z propozycją na kolejne odcinki. I tak, jeżeli chcesz być wicem typu pro, to Patronite czeka. I jeszcze jeden cytat na koniec. FiveDog2015, ostatni wywiad.