Pokojowy Nobel dla Trumpa? Piotr Witt o paradoksach światowej polityki

W ubiegłym roku poparcie Izraela było dla Trumpa niedźwiedzią przysługą. Rekomendacja do nagrody pokojowej przez państwo, które samo jest oskarżone o zbrodnie wojenne, musiało sprowadzić efekt odwrotny od zamierzonego. Pętla zaciska się wokół Netanyahu. Premier Izraela oskarżony jest we własnym kraju o trzy poważne przestępstwa. Prawie się nie zdarza, aby grupa u władzy odgwizdała ditojrę we własnym środowisku. Jeżeli już sprawiedliwość dobiera się rządzącym do skóry, rzucają na pożarcie drobne płotki. Jeżeli zdecydowali się poświęcić premiera, musi wchodzić w grę afera niemożliwa do zatuszowania. Bibi oskarżony o złapownictwo, o oszustwo i o nadużycie władzy.

Dziennikarze Huffington Post odkryli tydzień temu rzeczywiste powody jego sekretnej wizyty u prezydenta Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Gili miał prosić prezydenta, aby ten, jeżeli go będą pytać o atak Hamaszy 7 października 2023 roku, zaprzeczył stanowczo, że uprzedził Netanyahu o tym ataku dwa dni wcześniej. Jeżeli premier Izraela wiedział, że Hamas zaatakuje i zatrzymał tę wiadomość dla siebie, to może dostać oskarżony o współodpowiedzialność za śmierć 1200 cywilnych obywateli Izraela. Nasuwa się pytanie, czy dopuścił do masakry, ponieważ była mu potrzebna jako pretekst do krwawego odwetu na Palestyńczyka?

Netanyahu grunt pali się pod nogami. Za niecałe trzy tygodnie, 27 października, odbędą się wybory legislacyjne do Knessetu. Rozwój wypadków jest bardzo nieobserwowany we Francji przez muzułmanów i przez resztę społeczeństwa, od kiedy Międzynarodowy Trybunał w Hadze wskazał politykę Netanyahu w gazie za zbrodnie ludobójstwa. We Francji, w perspektywie przyszłorocznych wyborów prezydenckich, również noże zostały wyciągnięte. W sondażach Marine Le Pen wyprzedza daleko wszystkich pozostałych kandydatów. Wygrałaby wybory z najgroźniejszym przeciwnikiem, kandydatem lewicym, Eran Sonem, w stosunku 69 do 31.