Krucjaty radiowe. Jerycho Różańcowe

jedna z bitew, które zmieniło świat i tam też ta wspólnota wokół różańca się, że tak powiem, zawiązała i później było podziękowanie. Tak, no właśnie ta modlitwa stała się niewidzialnym orężem. I takim ważnym punktem odniesienia, myślę, dla nas jest, żeby zacząć, właśnie patrząc na, spojrzeć na historię, wychodząc z tego punktu Właśnie z dnia dzisiejszego, kiedy mamy dwustulecie żywego różańca i mamy jerycha różańcowe tutaj w parafiach w Polsce, dziewięć lat temu mieliśmy różaniec do granic, wielką akcję społeczną i kiedy chcemy spojrzeć na historię, to myślę, że takim bardzo dobrym punktem odniesienia będzie papież Innocenty III. Papież Inocenty III był papieżem w latach 1198 do 1216, czyli jesteśmy na początku XIII wieku.

O papieżu Inocentym III mówiliśmy już nie raz w czasie audycji, ale warto do tej wielkiej postaci wracać, ponieważ to właśnie Inocenty III Jako wielki papież średniowiecza sformułował, tak określił, zarysował tę ideę, że udział w krucjacie może być albo fizyczny, jako żołnierz, jako rycerz w szeregu walczących, albo udział duchowy. I za udział duchowy w krucjacie, czyli za modlitwę w intencji krucjaty, albo za składanie jałmużny, albo za post w intencji krucjaty, również uzyskuje się odpusty przynależne uczestnikowi krucjaty.

Czyli w ten sposób inocenty trzeci, który udziela tego częściowego odpustu krucjatowego tym, którzy modlą się w intencji krucjaty, powodzenia krucjaty, zwycięstwa, obrony miejsc świętych, ta decyzja o tym, że oni też mają udział w odpustach, czyli w tych przywilejach duchowych, to spowodowało, że Dzięki Innocentemu III to on jakby wprowadził tą sytuację, że udział w krucjacie może być w kategoriach duchowych. Oczywiście nie on to wymyślił, jakby nie on to całkowicie zapoczątkował, bo tego korzenie już są o wiele wcześniej oczywiście. Modlitwa w intencji zwycięstwa, modlitwa w intencji odepchnięcia napastników. To zawsze było. Ale tutaj mamy to, że te osoby również uczestniczą w odpuście krucjatowym, czyli z punktu widzenia nawet prawa kanonicznego,

Święty Dominik żył 100 lat później. Niecały 100 lat, jakby urodził się niecały 100 lat po zdobyciu Jerozolimy. Żył 100 lat później. Właśnie Inocenty III żył, to jest ten sam czas, Inocenty III, święty Dominik, czyli Inocenty III, który wzywa do tej modlitwy w intencji krucjat. Święty Dominik, któremu właśnie Matka Boża dała różaniec, żeby walczył z herezją Katarów w południowej Francji. Ale Dominikanie, ci synowie św. Dominika, to był pierwszy, razem z Franciszkanami, pierwszy zakon, który prowadził właśnie te misje chrystianizacyjne i też obecność na Bliskim Wschodzie. Dominikanie to jest zakon bardzo związany z historią krucjat. I Franciszkanie też zresztą. Tu mówiliśmy o św. Franciszku też nieraz.

To jest bardzo zakon związany z historią krucjaty, bo to jest dokładnie ten moment, kiedy powstają Dominikanie i Franciszkanie, kiedy Inocenty III właśnie ostatecznie formułuje tę ideę modlitwy w intencji krucjat, czyli tej krucjaty modlitewnej. Czyli widzimy, to wszystko nam się tutaj spaja. Także święty papież Pius V, który wezwał do modlitwy różańcowej w intencji zwycięstwa pod Lepanto, To nie było odkrycie od zera czegoś, wymyślenie. To jest z głębi dziejów cywilizacji łacińskiej. To wszystko wynika. I w moim przekonaniu Jeżeli weźmiemy pod uwagę fakt, że pierwsza krucjata było to wydarzenie, jak to napisał francuski kronikarz Gilbert de Nogent, jest to największe wydarzenie od czasów męki Chrystusa, pierwsza krucjata, dla tamtych ludzi.

I tutaj mamy, i to się dzieje, właśnie w czasie pierwszej krucjaty i jest kultywowane przez cały ten czas właśnie ruchu krucjatowego, tych zmagań, które później miały miejsce, Innocenty III, no i można to powtarzać, Pius V i ta idea Jerycha Różańcowego, która jest właśnie w Polsce bardzo żywa teraz, bo przechodzimy do tego dziś, do tego naszego dnia dzisiejszego, to jest kontynuacja tego, to się dzieje. To jest historia, można powiedzieć, dzieje się na naszych oczach, w tym sensie, że jest to jakby ta trwałość właśnie tych wzorców kulturowych, można powiedzieć. Tej prawdy można też powiedzieć. Teraz powoli kończąc, bo my się tak na zmianę w pewnym sensie wybieramy do Oxfordu i tam są właśnie