Czy modlitwa może odmienić los całej rodziny?

Co ja wtedy robię? Idę wtedy do swojej izolatki na szczęście, bo miałam pokój jednoosobowy i zaczynam po prostu się kłócić, kłócić z Panem Bogiem. Ja myślę, że było słychać na korytarzu, ale wszyscy się bali do mnie wejść wtedy, więc mogłam być spokojnie sama. I mówię tak, ja nie wiem Panie Boże, co Ty wymyślisz, ale to się tak nie skończy, bo po pierwsze, Niedziela Miłosierdzia, pach, tak, o cokolwiek poprosisz, będzie. Ja prosiłam o zdrowe dziecko, a tutaj jest chore dziecko. Mówię, nie, ja nie wiem, co Ty wymyślisz. I zaczęłam modlić się właśnie do wszystkich patronów świętych, między innymi właśnie do Maksymiliana Maria Kolbe, również do Jana Pawła II. I to był właśnie taki krzyk, taki targujący się trochę Abrahama właśnie,

Że będzie modlić się za kapłanów i osoby zakonne, Które są perłą dla Jezusa, dla Boga. Tak jest to napisane. Jezus tak mówi, że są moje perły, więc te siostry mają w rękach te perły i modlą się właśnie za kapłanów. I też to zgromadzenie ma przygotować jak gdyby świat na ostateczne przyjście Chrystusa. One, siostry, mają wymadlać miłosierdzie dla świata. I to jest ich główny charyzmat. Siostry trzy wstąpiły najpierw właśnie w myśli Bożu, do zgromadzenia aktywnego i tam wiedziały w sensie, że to nie jest ten charyzmat, w którym one chciałyby żyć, to nie jest ich misja, powołanie, że one chciałyby do klauzuli.

I jak tam się przyjmowały, to dały właśnie taką prośbę, że właściwie to one tu by nie chciały być, ale nie ma tego zgromadzenia klauzulowego, więc przyszły tu. I wydarzyła się taka historia, że trzy te siostry były u swoich spowiedników i otworzyły przed nimi swoją duszę, powiedziały o tym. I ten spowiednik powiedział, to wy mówisz, to ty droga siostro powinieneś to założyć. I druga dostała taką samą informację i trzecia taką samą. I spotkały się po prostu przed drzwiami do przełożonej i tam dopiero ze sobą porozmawiały, że one wszystkie trzymają to samo po prostu jakby przekazane od spowiednika. Za to uznały to za palec Boże.