20.08.2025 Szantowisko - Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz

Trzech piosenek, dokładnie tak. Jerzego Polębskiego, Zadudniły bobiny, dziewczyny z St. Pierre i St. John's i znów minęło parę lat. Zadudniły bobiny, zagdakały pływaki, rufą biały kilwater wciąga sieć. Sieć poszła, wczepiono deski, za rufą sznurków wplot, sześćset metrów na rolach, winda stop. Zaruchą sieć pelagial, czesze pod włos Nasz stary bado ryby, dobry nos, ma dobry nos Na sondzie pisze firany, w sonarach echo gra Ale ryba o rany w gardziel nam się pcha Pod trałem wibrują kable, maszyna grzmi

Dziewczyny z Saint-Pierre, krzyczały go on, latając awionetką Saint-Pierre do Saint-Jones. W kabinie czysto, istny raj Na drzwiach szlafroczki wiszą dwa Jeden St. John's, drugi St. Pierre Jeden my dear, drugi mon cher Na stole szkocka i Chateaubriand Gatunek do uznania pań Są fatałaszki, lode kolonii Ta najlepsza w świecie woń Dziewczyny z St. John's płakały nieraz Kiedy po porcie na morze przyszedł czas Dziewczyny z St.

Pierre żegnały przez łzy Gdyśmy po porcie na morze szli Kochałem je obie, tę z Jones i tę z Pierre I starym kawalerem jestem po dziś dzień, być może, że spotkam je pod koniec moich dni. I dalej już we trójkę będziemy razem szli, ta mała w St. Pierre i ta większa w St. Jones. Ja razem z nimi, bo kocham je wciąż, ta mała z St.

Pierre i ta nieco większa z St. John's. Ja razem z nimi, no jako ich mąż. Znów minęło parę lat Nie stał w miejscu czas Trochę jakby się zestarzał świat Trochę jakby urósł las Małolaty mają skrzydła Rodzą nowe dzieci I głupota jakby ciut zmądrzała No i słońce świeci Przeogromne morze Cieszy się gwiazdami, rozkołystym falem i żączek owocują musztynami.