20.08.2025 Szantowisko - Patryk Pulikowski i Piotr Kowalewicz

Trzech piosenek, dokładnie tak. Jerzego Polębskiego, Zadudniły bobiny, dziewczyny z St. Pierre i St. John's i znów minęło parę lat. Zadudniły bobiny, zagdakały pływaki, rufą biały kilwater wciąga sieć. Sieć poszła, wczepiono deski, za rufą sznurków wplot, sześćset metrów na rolach, winda stop. Zaruchą sieć pelagial, czesze pod włos Nasz stary bado ryby, dobry nos, ma dobry nos Na sondzie pisze firany, w sonarach echo gra Ale ryba o rany w gardziel nam się pcha Pod trałem wibrują kable, maszyna grzmi

Wór pełen biznesu od kłódki do dna A teraz kombinuj bracie jak nie zapłacić zła Więc bossman bierze komputer i liczy wzdłuż i wszerz Las Palmas w pulaju, a w sercu jakby dreszcz Bo tu w małkim gaju, no możesz gdybyś chciał Ostatni pociągnąć już traut Za rufą wzrok podąża, jeży się włos Jakieś obce perfumy, zapachów pełen nos Na Santa Catalina ostatnie dolce w ruch Będzie moja dziewczyna miała nowy ciuch Po porcie znowu bliskaje szeregi długich fal Rejs za rufą zostaje, a jednak czegoś żal Może ta mała, co jej kupiłem pierścionek jeszcze pamięta mnie Pamięta?

Oj, kojarzyło się słówko I want z prześliczną, uśmiechniętą panienką z San Jones. Gdy już przeżarła łapy sól, załadowano szyb na ful, dziób naprowadzał nas na cel raz do San Jones, raz do San Piel. A tam, że czasu było w brud Spokojne życie człowiek wiódł Języki znałem byle jak, że ten I love you i would you like Dziewczyny z Saint-Jones, elles n'ont pas peur, latały awionetką Saint-Jones do Saint-Pierre.

Dziewczyny z Saint-Pierre, krzyczały go on, latając awionetką Saint-Pierre do Saint-Jones. W kabinie czysto, istny raj Na drzwiach szlafroczki wiszą dwa Jeden St. John's, drugi St. Pierre Jeden my dear, drugi mon cher Na stole szkocka i Chateaubriand Gatunek do uznania pań Są fatałaszki, lode kolonii Ta najlepsza w świecie woń Dziewczyny z St. John's płakały nieraz Kiedy po porcie na morze przyszedł czas Dziewczyny z St.

Pierre żegnały przez łzy Gdyśmy po porcie na morze szli Kochałem je obie, tę z Jones i tę z Pierre I starym kawalerem jestem po dziś dzień, być może, że spotkam je pod koniec moich dni. I dalej już we trójkę będziemy razem szli, ta mała w St. Pierre i ta większa w St. Jones. Ja razem z nimi, bo kocham je wciąż, ta mała z St.

Pierre i ta nieco większa z St. John's. Ja razem z nimi, no jako ich mąż. Znów minęło parę lat Nie stał w miejscu czas Trochę jakby się zestarzał świat Trochę jakby urósł las Małolaty mają skrzydła Rodzą nowe dzieci I głupota jakby ciut zmądrzała No i słońce świeci Przeogromne morze Cieszy się gwiazdami, rozkołystym falem i żączek owocują musztynami.